aşksın sen

[Kéan aRs]

aşksın sen
Bir kış günü kapımı çalan
Bende içeri almıştım seni
Hani bakmıştık birbirimize uzun bir an

Şöminenin yanında
Nasılda anlımadan geçmişti zaman
Yola koymuştum seni kapıdan
Rüzgarla sana koşan saçlarım
Sen giderken boşanan yaşlarım
Kapıda titreyen ayaklarım
gözlerine dalan gözlerim
Gidişine yas tutan sözlerim
İlk onlar anlamış herşeyi
Farketmişler
Sen giderken sevdamın göçmen kuşlar gibii
sıcak yüreğine uçtuğunu
Kuruyan gözlerimin sen gidereken ağladığını
Ayaklarım yanında çelik gibiyken
yokluğunda titrediğini

Artık sevdalara haykırmayan saçlarımın
Sana’gitme ’ dediğini
Ayaz soğuğunda sırtına dayalı omuzlarımın üşümediğini
ama güzeşli bir günde yokluğunda donduğumu
Farkettiğimde anladım
Aşksın sen......................