şehrin üzgün kıyılarında puslu düşler

[GooD aNd EvıL]

şehrin üzgün kıyılarında puslu düşler
mavi-yeşil martıların kirli çığlığı
suskunluğu bozan

hep kan, tenden sızan
bir damla
..bir damla daha ..
ruhum aç!

hiç adımlar
ıslak çimen kokusu
deli lodos
üstüme sinen sarhoşluk
n i c e lerden dar kalan

bir ç/ekimlik duman dudaklarımdan s/alınan
düşünce
düşün bilince
geçişi al a/vazlarda..

tan vakti
....daralan..sıkılan
....akan volkan
küllerde

kalkar
kadehim özgürlüğe
hiçliğinde yanış
ben damlarken
lal
sır''a yakarışta

ve
sen..

dünüm
gölgenim!

yılanım
akrep ısırışları

damlası bile can!!!