KoJiRo
03-17-2008, 10:52 AM
Sen Sanırmıydın ki Herşeyin Bir Sonu Yoktur. Çıkmakla Bitmez Dağların Zirvesi, Varılmaz Yolların adresi, Kimsesiz bebeğin kucağı yokmudur sanırdın. Ve Zannedermiydin ki Görmez Gözler Gerçekleri ve dil lal olur konuşmaz...
Yanıldın Sen..Hayata, çıkar üstüne umutlarına, arkadan vurduğun dostlarına , aldığın ahlarına sırtını döndün sen. Aslında kendine, benliğine ettin ihanetini...Yüreğinle yüzleşmeye aynada bakmaya gözlerine cesaretin var mı... Hafızan seni kırdıklarını hatırlatacak kadar geri götürebilirmi yada gitmeye gücün yeter mi?
Bir sıfat koymuşlardı adının önüne ne olduğu önemsiz önemli olan o sıfatın yakışması üzerine ve haketmek sonuna kadar övgü dolu sözlere... Gülen gözler aynı anlamı taşımıyor herzaman...Kalpler başka konuşuyor içerilerden..Ve sesini kıstığın vicdanın haykıracak bir yerler buluyor kendine derinlerden..Kah rüyalarındA, Kah anılarla yüzleştiğinde veriyordun hesabını yaşanılan herşeyin. Ne kadar kaçsanda senden hızlı koşuıyor geçmişin ve önüne geçiyor bir adım bir adım daha her doğan yeni günde.Kulakların çınlıyor ardında bıraktıkların ismini andıkça..Sen hayra yoruyorsun boşuna...
Gözümde dağların zirvesiydin bir zamanlar. Koyacak sığdıracak yer bulamadığım her kötü kelamda kolundna tuttuğum. Her darbede ufaldın yüreğimde..Her sözün işlendi kara deftere oysa ben sana bembeyaz sayfalar ayırmıştım en başında sadece sana ait olan kendin karaladın kaleminle ve ben kırdım kalemini sonunda. Sayfayı sıfırladım kapağını kapadım tozlu raflara kaldırdım hiç açmamasına..
Sıfır kadar etkisiz onun kadar yoktun bende. Ancak bir sıfır kadar vardın hayatımda.Onun kattığı önem kadar önemliydin. Sıfırın Toplamı kadar toplanıyordun içimde ve çıktığında yine birşey değişmiyordu.. Peki şimdi..şimdi o sıfır kadar bile yoksun gözümde..Hayatımın hiçbir işleminde geçmişe dönük sağlamalarımda bile kaçka kaçı toplasam yoksun meğer hiç olmamışsın. Seni çıkardım hiçliğe sağlamalarım hep doğru çıktı hayata yanlışım sendin hatam sen... sıfırdın hiçsin şimdiii...
Yanıldın Sen..Hayata, çıkar üstüne umutlarına, arkadan vurduğun dostlarına , aldığın ahlarına sırtını döndün sen. Aslında kendine, benliğine ettin ihanetini...Yüreğinle yüzleşmeye aynada bakmaya gözlerine cesaretin var mı... Hafızan seni kırdıklarını hatırlatacak kadar geri götürebilirmi yada gitmeye gücün yeter mi?
Bir sıfat koymuşlardı adının önüne ne olduğu önemsiz önemli olan o sıfatın yakışması üzerine ve haketmek sonuna kadar övgü dolu sözlere... Gülen gözler aynı anlamı taşımıyor herzaman...Kalpler başka konuşuyor içerilerden..Ve sesini kıstığın vicdanın haykıracak bir yerler buluyor kendine derinlerden..Kah rüyalarındA, Kah anılarla yüzleştiğinde veriyordun hesabını yaşanılan herşeyin. Ne kadar kaçsanda senden hızlı koşuıyor geçmişin ve önüne geçiyor bir adım bir adım daha her doğan yeni günde.Kulakların çınlıyor ardında bıraktıkların ismini andıkça..Sen hayra yoruyorsun boşuna...
Gözümde dağların zirvesiydin bir zamanlar. Koyacak sığdıracak yer bulamadığım her kötü kelamda kolundna tuttuğum. Her darbede ufaldın yüreğimde..Her sözün işlendi kara deftere oysa ben sana bembeyaz sayfalar ayırmıştım en başında sadece sana ait olan kendin karaladın kaleminle ve ben kırdım kalemini sonunda. Sayfayı sıfırladım kapağını kapadım tozlu raflara kaldırdım hiç açmamasına..
Sıfır kadar etkisiz onun kadar yoktun bende. Ancak bir sıfır kadar vardın hayatımda.Onun kattığı önem kadar önemliydin. Sıfırın Toplamı kadar toplanıyordun içimde ve çıktığında yine birşey değişmiyordu.. Peki şimdi..şimdi o sıfır kadar bile yoksun gözümde..Hayatımın hiçbir işleminde geçmişe dönük sağlamalarımda bile kaçka kaçı toplasam yoksun meğer hiç olmamışsın. Seni çıkardım hiçliğe sağlamalarım hep doğru çıktı hayata yanlışım sendin hatam sen... sıfırdın hiçsin şimdiii...