aşk şiileriiii

[Kéan aRs]

Kabul Et KaLbim...


Bakışlarım öyle boş ki, artık hissetmiyorum hiçbir şeyi...

Sanki tüm duygularım, gözlerimdeki tüm ışık yok olmuş ve bir daha hiç çıkarılamayacak kadar derinlere gömülmüş gibi. Nerede hata yaptım bilmiyorum. Zaten kurumuş olan hangi dala nasıl da bastım?

Daha önce beni mutlu ettiğini düşündüğüm her şey yok oldu sanki. Neydiler ya da kimdiler bilmiyorum ama artık yoklar...

Ümitlenme her telefon çalışında
Koşma kapılara her adım sesinde
Senin sandığın yıldız artık yok yerinde
Kabul et kalbim, kabul et kalbim
Ah kalbim biz ayrıldık

"Aşk"... Tarifini bile yapamazken öyle olabildiğimizi ya da olabileceğimizi iddia ediyoruz, ne garip değil mi? Kocaman bir soru işaretinden ibaret olan hayatımızı bu ne idüğü belirsiz şeyin ardından koşmakla geçiriyoruz hep. Yakalayınca ne oluyor peki? Bir anlık bir huzura kavuşuyoruz ve yine bir anda o huzuru kaybediyoruz...

Kovalamaca; o basit ve bizi hayatın ne kadar kötü yanı olursa olsun yinede yaşamaya değer olduğunu düşündüren yakalamaca oyunu en baştan ve yine yeniden başlıyor...

İçimde bir şeyler kopuyor, paramparça oluyorum. Aynı parçalar yeniden kopup bir daha parçalanıyor, sonu yokmuş gibi, garip bir yap-boz oyunu bu...

Gitti giden dönmeyecek,
Kabul et kalbim
Asla seni sevmeyecek,
Hayat ne zalim...

Bağırmak istiyorum, haykırmak istiyorum ama kelimeler boğazıma düğümleniyor ve susuyorum... Susup sabrediyorum ve üstelik korkum daha da büyüyor... Aslında ummadığım bir yerde, ummadığım bir anda patlamaktan korkuyorum... Düşünüyorum da; sayılarını hatırlamadığım kadar çok olan "keşke"lerime bir yenisini daha eklemekten ve geri dönüşü olmayan bir yola girmekten korkuyorum aslında...

O yanmadı senin kadar
Feryat etsen neye yarar
Ya sen dur sonsuza kadar ya kabul et...
Kabul et kalbim, kabul et kalbim...
Ah kalbim biz ayrıldık...

Diğer yandan da; hayat kısa, bağır çağır, boşalt içini diyorum kendi kendime. Sonra da bu kısacık hayatı daha da çekilmez hale getirebileceğimi düşünüyorum. Çelişkiye düşüp yine susuyorum. Kendi içime haykırmaya devam ediyorum kimsenin duymadığından emin bir halde.

Gözyaşlarımı içime akıtıyorum ve biliyorum ki kimse görmüyor, göremiyor... Ve "Sessiz Çığlığıma" ses vereceğin "o" günü bekliyorum...

[Kéan aRs]

Çok GeÇ OLabiLiR...



Sabah uyandığında midesinde bir yanma hissetti.
Yanmanin nedeni akşam yedikleri değil, uyanir uyanmaz bugün yapacaklarinin
aklina
>gelmesiydi. Bugün 2 yildir götürmeye çaliştığı bir birlikteliği
bitirecekti.
> >Aslinda bunu yapmakta geç bile kalmiştı. 'Bitmeli dedi içinden,
her >gün bu tatsiz uyanis bitmeli.' Genç adam bunlari düsünürken surati
şekilden şekile giriyordu.
> >Süratle giyinerek disari çikti. Bugüne kadar hiç bekletmemisti
> >onu, simdi de bekletmemeliydi.
> >Istanbul, soguk ve yağmurlu bir Nisan ayi yasiyordu. Genç adam
> >gökyüzüne bakarak iç geçirdi; 'Bulutlar bizim yasayacaklarimizi
>biliyor. Onlar bile
> >ağliyor halimize...'
> >
> >BULUŞMA VAKTI...
> >Artik Kadiköy iskelesindeydi. Birkaç dakikalik beklemeden >
>Sonra karşıdan
> >kiz arkadasinin geldiğini gördü, Şimdi midesindeki ağri
> >daha
> >da artmisti.
> >Besiktas'a geçtiler. Yolculuk sirasinda hiç konusmadilar. Genç
> >kiz, sevgilisinin bu durgunluğuna anlam verememisti. Nereden >
>bilecekti
> >bugün
> >ayrilik çanlarinin çalacagini...
> >Besiktaş'a geldiklerinde bir cafede oturdular. Genç kiz
> >anlamiştı
> >sevgilisinin kendisine bir sey söylemek istedigini. 'Bana >
>birşey mi söylemek istiyorsun' diye sordu. Genç adam, gözlerini
kaçirarak
> >'Evet' dedi. Genç kiz heyecanlanmisti, biraz da sinirlenerek >
>'Söylesene,
> >ne diye
> >bekliyorsun' dedi. Genç adam içini çektikten sonra 'Sence biz
> >nereye kadar
> >gidecegiz?' diye sordu. Genç kiz, 'Bunu sorma geregini niye >
>duydun?'
> >diye
> >yanit verdi. Genç adam söze basladi... ''Birkaç ay önce aksam
> >23:00
> >civarinda sana telefon açip senin için yazdigim siiri okumak >
>istemistim.
> >Sen bana 'Sirasi mi simdi canim yaa, isin gücün yok
> >mu?'
> >demistin.
> >Biliyormusun o an nakavt olan bir boksör gibi hissettim
> >kendimi. Özür
> >dileyip telefonu kapatmistim. Daha sonra da bu siiri benden >
>hiç istememistin. Geçenlerde hasta olup yataklara düstügümde >
>arkadaslarimla
> >birlikte sen de gelmis, Meral'in 'Sen sanslisin, sevgilin sana
> >bakar'
> >sözüne 'Işim yok da sana mi bakacağım, annen baksin' demistin.
> >Hatirladin mi?''

[Kéan aRs]

> >DUYGUSALLIGI SEVMEM...
> >
> >Genç kiz, 'Biliyorsun ben duygusallığı sevmiyorum. Hem hasta >
>Bakici gibi göründüğümü de kimse söyleyemez' diye yanitladi. Genç adam
>güldü, 'Evet canim haklisin. Zaten olmak istesen de bu kalbi tasidiğin
sürece hasta
> >bakıcı, hemşire falan olamazsin.' Genç adam devam etti... >
>'Bana simdiye
> >kadar kaç kere sabahin erken saatlerinde güzel sözcüklerden >
>olusan bir mesaj çektin? Hiç... Hatta günün hiçbir saatinde çekmedin.
>Duygusalliğı
> >sevmeyebilirsin. Ama sen seni seven insanlari da mutlu etmeyi
> >sevmiyorsun.
> >Halbuki ben senin tam tersine kendimden çok insanlari mutlu
etmeyi >seviyorum. Seni tanidigimdan beri her sabah, her aksam, her
> >gece yani seni andigim her saat tatli bir mesajim vardi senin
için >biliyor musun? Seninle ben AKLA KARA gibiyiz.' Genç kiz
anlamisti, 'Yani ne istiyorsun benden
> >sair olmami mi?' Genç adam tekrar gülümsedi içinden. Dün gece
> >verdigi
> >ayrilik kararinin ne kadar dogru oldugunu düsündü. 'Hayir' >
>dedi, 'Sair olmani istemiyorum. Olamazsin da... BIZ AYRILMALIYIZ.
>Ayrilirsak ikimiz
> >için de en hayirlisi olacak.' Genç kiz sasirmisti, 'Neden ama?
Ben >seni seviyorum. Senin de
> >beni sevdigini saniyordum.' Genç adam iç çekerek 'Hayir canim,
sen >beni sevdigini saniyorsun. Eger beni sevseydin simdi baska seyler
konusuyor olurduk' dedi. Genç kizin gözleri
> >yasarmisti. Genç adam
> >cebinden
> >çikarttigi mendili uzatti, genç kiz gözyaslarini silerek 'Sen
> >bilirsin,
> >umarim beni bir baskasi için birakmiyorsundur...' dedi.
> >Genç adam 'Nasil böyle bir sey düsünürsün, senden baska kimse
> >Olmadi ve
> >uzun zaman da olacagini sanmiyorum' yanitini verdi.
> >Genç adam ve genç kiz iki sevgili olarak oturduklari masada >
>Artik iki
> >yabanciydilar. Birkaç dakika sessizce oturduktan sonra Genç >
>kiz,
> >'Kalkalim istersen' dedi. Genç adam 'Ben biraz daha burada >
>kalmak
> >istiyorum, istersen sen kalkabilirsin' diye yanitladi.
> >Genç kiz 'Tamam o zaman sana mutluluklar dilerim' diyerek >
>elini
> >uzatti.
> >Genç kizin sesi ve eli titriyordu. Genç adam, 'Istersen
> >arkadas
> >kalabiliriz' dedi ve birbirlerine son kez sarildilar.
> >
> >"BEN DOGRU YAPTIM..."
> >Genç adam dogru yaptigina inaniyordu. Eve döndügünde
> >Yürümekten bitap
> >bir
> >haldeydi. Odasina girdi. Gece bitmek bilmiyordu. Sabah erken >
>kalkip
> >ise
> >gidecekti, uyumaliydi. Birkaç saat sonra uykuya dalmayi
> >basardi.
> >Sabah 7'de saatin ziliyle uyandi. Evden çikacagi zaman cep >
>telefonuna
> >bakti, mesaj ve 10 cevapsiz arama vardi. Yorgun oldugu için >
>duymamisti
> >telefonun sesini. Aramalar ve mesaj sevgilisindendi. Heyecanla
> >mesaji
> >açti, sunlar yaziyordu:
> >
> >SADECE ONLARI SEVMEYI SEVDIM,
> >HEPSINI ONLARSIZ YASADIM DA,
> >BIR SENI SENSIZ YASAYAMIYORUM,
> >BU ASKI TEK KALPTE TASIYAMIYORUM,
> >SANA YEMIN GÜZEL GÖZLÜM, BIR TEK SENI SEVDIM,
> >VE SENI SEVEREK ÖLECEGIM, ELVEDA BIRTANEM...
> >
> >
> >Genç adam sasirmisti. Onu tanidigi günden beri ilk defa siir >
>
> >Aliyordu ve
> >üstelik sabahin besinde yazmisti. Heyecanla onu aradi,
> >telefonu yabanci
> >bir ses açti. Genç adam ''Nalan'la görüsebilir miyim?'' dedi.
> >Ama
> >karsisindaki agliyordu, hiçkira hiçkira hemde... 'Ben onun >
>annesiyim
> >yavrum, kizim bu sabah intihar etti. Gece sabaha kadar
> >birilerini
> > >arayip
> >durdu. Sabah odasinin isigini sönmemis görünce girdim. Yavrum
> >kendini
> >asmisti....'
> >YIGILIP KALDI...
> >Genç adam beyninden vurulmusa döndü. Bir gün önceki mide
> >Agrisinin iki
> >katini çekiyordu simdi. Oldugu yerde yigilip kaldi...
> >Birkaç ay sonra iki doktor konusuyordu hastanede. Doktarlardan
> >biri
> >digerine karsidaki hastanin durumunu soruyordu. Doktor yanit >
>verdi...
> >'Haaa o mu? Üç ay önce getirdiler. Kendisi yüzünden bir kiz >
>intihar
> >etmis.
> >O günden sonra cep telefonunu elinden hiç birakmamiş. Devamli
> >bir
> >seyler
> >yazip birine yolluyor. Geçenlerde merak ettim. O uyurken
> >gönderdiği
> >numarayi aradim. Numara 3 ay önce iptal edilmis. Gelen
> >mesajlarda
> >bir şiir var. Bu adam duygusal
> >mi bilmem ama benim anladigim kadariyla
> >siiri
> >yazan
> >çok duygusal biriymiş...
> >"ÇEVRENIZDEKI INSANLARIN NE HISSETTIGI YA DA NE DÜSÜNDÜGÜNDEN
> >O
> >KADAR
> >EMIN
> >OLMAYIN, BAZEN BİR KALBİN, İÇİNDE NELER SAKLADIĞINI
> >ÖGRENDİGİNİZDE HERSEY
> >IÇIN ÇOK GEÇ OLABİLİR..."

[Kéan aRs]

yalnızlık paylasılmaz

YANLIZLIK PAYLAŞILMAZ

Yalnızlık, yaşamda bir an,
Hep yeniden başlayan.
Dışından anlaşılmaz.

Ya da kocaman bir yalan,
Kovdukça kovalayan.
Paylaşılmaz.

Bir düşün'de beni sana ayıran
Yalnızlık
Paylaşılsa yalnızlık olmaz.

[Kéan aRs]

Yoksun... Kuyruklu Bir Yıldız Gibi

--------------------------------------------------------------------------------

Yoksun... Kuyruklu Bir Yıldız Gibi
Yoksun..
Yok...
Yani hiç kalbin atmamış...
Yani hiç nefes almamış...
Yani hiç varolmamış gibi...
Masal gibi...
Bir varmış...
Bir yokmuş...
Varmış
Yokmuş
YOK..

[Kéan aRs]

Gözlerimin seni ilk gördüğü andan, son gördüğü ana kadar olan zaman dilimini, beynimin en kalın duvarları arasına hapsettim. Sadece güzel şeyleri ayıklamadan, kendime saklamadan, fazlalıklarını budayıp eksikliklerini tamamlamadan..nasıl yaşandıysa öyle...işime geldiği gibi değil olduğu gibi, yaşandığı gibi...

Kim silebilir ? kim yokedebilir? ölüm mü?

Tanıştığımız ilk günleri hatırlıyorum. kavurucu sıcaklar altında,genç insanların sağa sola savurduğu o elektriği.gözlerdeki puslu bakışları...arayışları bekleyişleri...kaçamak gülüşleri,anlık göz temaslarını...kafamızın üstünde esen kavak yelleri bile o ateşi söndüremiyordu değil mi?

Benden kaçışların..kovalayışlarım...bir yıldız kayması kadar kısa bakışların.yakalanınca yüzünde beliren pembelik...başını nereye sokamayacağını bilemezdin.kalbini kime vereceğini bilemediğin gibi...

Bana teslim olmak ister gibi ama bunu kabullenemeyişinin sözleri geliyor aklıma şimdi."fazla yaklaşıp kovulmaktansa,uzakta durup çağrılmak daha iyidir."

Oysaki her bakışımın,her sözümün,her yürek atışımın seni çağırdığını bilseydin...bildin ama zaman aldı,bildin ama gittin....

Göz görür yürek severmiş.
"sen benim gözümle yüreğimle gördüğüm,
sen benim gözümle yüreğimle sevdiğim olur musun? " dedim.

Oldun.oldun ama zaman aldı,oldun ama gittin...
Ölüm ne kadar insafsız...göğsümde keskin bir acının her türlü şiddetini yaşattı bana,varolmaktan yokolmak zamanına geçişin...hala yaşatıyor değişik şiddetlerde.

Artık "sensiz" bir hayatın başladığı ilk saniye anladım, durmadan söylediğin o cümlenin anlamını.
"her zaman kıyametin arifesindeymiş gibi yaşamalı insan."

Ben yapamadım bunu.şimdi hergün kıyametin ta kendisini yaşıyorum.

Şimdi şimdi anlıyorum,

[Kéan aRs]

En güzel anlarda bile içinde taşıdığın sıkıntıyı...
En yüksek kahkahanın bile içinde sakladığın buruk tebessümü...
Kendinden kaçışlarını,insanlardan -benden bile- saklanışlarını...
Neden insanların sana şefkatle,bana acıyarak baktıklarını...
Neden kendini şeffaf ama geçilmez bir duvarın arkasında tuttuğunu...
En muhteşem duyguların içinde bile,en acı verenlerinden birer damla bulunduruşunu...
Neyin önünden kaçtın?
Neyin arkasından kovaladın?
Hepsini anladım.
Sen ölünce...

[Kéan aRs]

"insan ölümlü bir mahluktur."
"insan ölümlü bir mahluktur."
"insan ölümlü bir mahluktur."

[Kéan aRs]

Neler düşündün,neler geçti aklından?herkesin bildiği,benim aşktan kararmış gözümün görmediği bu "yokoluş" gerçeğini...neden Neyi istedin?üzülmemi mi,üzülmememi mi?

"acıların en acısı kendi kendimize çektirdiğimizdir."işte seni yokeden de buymuş,anladım.sen beni de yanında sürükledin.nereye gidersem gideyim,nerede olursam olayım,senin ne olduğunu ,nereden gelip nereye gittiğini biliyorum.gözlerimi kapayıp,sadece bedenimi alıp,geleceğe yürüyemiyorum.affet...dünyanın hangi penceresinden bakarsam bakayım,hep aynı manzara...hep sen...

[Kéan aRs]

nerdesin benim küçük mucizem?
Hadi gelip kapıyı çalsana.
Hadi kokunu burnuma
Yüzünü elime dayasana..."

[Kéan aRs]

Yazdıklarını buldum.üzgünüm benden istediklerini yapamam."üzülme,bana kızma,acıma,hayatını mahvetme,güzellikleri hatırla,ölümü unut.."
sana,yaşanmış her şeyi bu kadar boş kıldıran nedir?her zamanki gibi kendini ifade edemeyişin mi yoksa ölümü sindire sindire kabullenişin mi?biliyorum ki yine,yazmak istediğin binlerce kelimenin arasından bunları seçişin,sadece ve sadece hayata vermek istemediğin hesaptan kaynaklanıyor.

[Kéan aRs]

Ben seni,kendi aleminde,şu anda varolduğun yokluk halinde-benden istediğin gibi-mutlu mesut yaşamaya bırakamam.
Merhaba ile elveda deyişinin arasındaki zaman diliminde sıkışıp kalmana izin veremem.bu haksızlık...

[Kéan aRs]

Benden çaldığın güzellikleri geri istiyorum.benden çaldığın,kıyametin arifesindeymiş gibi yaşamam gereken her günü geri istiyorum.
Ne kalleşçeydi bu gidiş..bana balonlarımı verip eline iğnelerini aldın...

[Kéan aRs]

Kuyruklu bir yıldız gibi geçtin hayatımdan.pırıltılarını sağa sola savurarak.yüz yılda bir gelen ve bir daha görmek için bir ömrün yetmediği bir yıldız gibi..kısa ama harika bir zaman dilimine beni de dahil ettin.

[Kéan aRs]

Şimdi senin için üzülmememi ve unutmamı mı istiyorsun?her zaman beni güldürürdün ama bir ölü olarak bunu hala yapabilmen çok ilginç..

[Kéan aRs]

Neresinden bakarsan bak iğrenç haldeyim.ben bu durumdan polyannanın bile bir mutluluk kırıntısı bulup çıkaracağını sanmıyorum.tüm hayatı bir sis bulutu arasından seyrediyor,dinliyorum.arasıra o bulutun içine girip güneşi bulmak istiyorum ama korkuyorum inan,ya o da beni bırakıp giderse?hayata karşı kahramanca savaşamıyorum artık,gücüm yok.

[Kéan aRs]

Bir kez kabullenebilsem senin yokolduğun gerçeğini...yapamıyorum.
Eksikler,yaşanmamışlar,her güzel şeyin arkasına saklanmış o iğrenç gerçek...yapmaya tatmaya vakit bulamadığım her şey beni rahat bırakmıyor.
Kızgınlığımın sebebi bu işte.eğer karanlığa doğru yola çıkacağını bilseydim,her günü kıyametin arifesindeymiş gibi yaşardım ben!kabul edemiyorum bu gerçeği.

[Kéan aRs]

"insan ölümlü bir mahluktur."
"insan ölümlü bir mahluktur."
"insan ölümlü bir mahluktur."
...

[Kéan aRs]

Hücreler dokuları, dokular organları, organlar sistemleri, sistemler organizmayı oluşturur. kalp atmıyor, ciğer solumuyorsa, insan ölüdür. Sen ölüsün...
Yoksun...

[Kéan aRs]

VARSIN...
Yani kalbin atmasa da...
Yani nefes almasan da...
Yani masal gibi...
Bir varmış bir yokmuş diye başlayan,
Kötü başlasa da iyi biten,
İnsanların dilinde,kitapların sayfalarında,
dünya döndükçe,ağızdan ağıza...
unutulmayan masallar gibi...

kuyruklu bir yıldız gibi...
yüz yılda bir gelip pırıltılarını savuran
kısa anlık mutluluklar yaşatıp,
kaybolup karanlığa giden...
uzaklara ışıklarını saçan
ve benim bir daha göremeyeceğimi bildiğim halde
beklediğim özlediğim...
o bir avuç pırıltıya ömrümü harcadığım bir yıldız gibi...


KUYRUKLU BİR YILDIZ GİBİ...

[Kéan aRs]

Ask günah olmayacak kadar masum,
köle olmayacak kadar özgür, unutulamayacak kadar derin,
umulmayacak kadar yakin ve
tek basina yasanamayacak kadar özeldir

[Kéan aRs]

BİLMİYORSUN



bilmiyorsun yanlızım yine bu gece

duvarlara anlatamadım seni

rüyalarımda seni götüremedim

yokluğun bir ateş gibi yakıyor içimi

anlatamadım derdimi kimselere

seni görmek baktığım heryerde

ölümlerden ölüm beğenmeye benzer

sensiz ölmek bu yaban ellerde kolaymı

ellerinden aşk zehrini bir yudum su niyetine içmeden

yeşil gözlerini kendime kefen yapmadan ölmek kolay mı.

[Kéan aRs]

Mendilimde Kan Sesleri

--------------------------------------------------------------------------------

Mendilimde Kan Sesleri




Her yere yetişilir
Hiçbir şeye geç kalınmaz ama
Çocuğum beni bağışla
Ahmet Abi sen de bağışla
Boynu bükük duruyorsam eğer
İçimden öyle geldiği için değil
Ama hiç değil
Ah güzel Ahmet abim benim
İnsan yaşadığı yere benzer
O yerin suyuna, o yerin toprağına benzer
Suyunda yüzen balığa
Toprağını iten çiçeğe
Dağlarının, tepelerinin dumanlı eğimine
Konyanın beyaz
Antebin kırmızı düzlüğüne benzer
Göğüne benzer ki gözyaşları mavidir
Denize benzer ki dalgalıdır bakışları
Evlerine, sokaklarına, köşebaşlarına
Öylesine benzer ki
Ve avlularına
(Bir kuyu halkasıyla sıkıştırılmıştır kalbi)
Ve sözlerine
(Yani bir cep aynası alım-satımına belki)
Ve bir gün birinin adres sormasına benzer
Sorarken sorarken üzünçlü bir görüntüsüne
Camcının cam kesmesine, dülgerin rende tutmasına
Öyle bir cıgara yakımına, birinin gazoz açmasına
Minibüslerine, gecekondularına
Hasretine, yalanına benzer
Anısı işsizliktir
Acısı bilincidir
Bıçağı gözyaşlarıdır kurumakta olan
Gülemiyorsun ya, gülmek
Bir halk gülüyorsa gülmektir
Ne kadar benziyoruz Türkiye'ye Ahmet Abi.
Bir güzel kadeh tutuşun vardı eskiden
Dirseğin iskemleye dayalı
-- Bir vakitler gökyüzüne dayalı, derdim ben --
Cıgara paketinde yazılar resimler
Resimler: cezaevleri
Resimler: özlem
Resimler: eskidenberi
Ve bir kaşın yukarı kalkık
Sevmen acele
Dostluğun çabuk
Bakıyorum da simdi
O kadeh bir küfür gibi duruyor elinde.
Ve zaman dediğimiz nedir ki Ahmet Abi
Biz eskiden seninle
İstasyonları dolaşırdık bir bir
O zamanlar Malatya kokardı istasyonlar
Nazilli kokardı
Ve yağmurdan ıslandıkça Edirne postası
Kıl gibi ince İstanbul yağmurunun altında
Esmer bir kadın sevmiş gibi olurdun sen
Kadının ütülü patiskalardan bir teni
Upuzun boynu
Kirpikleri
Ve sana Ahmet Abi
uzaktan uzaktan domates peynir keserdi sanki
Sofranı kurardı
Elini bir suya koyar gibi kalbinden akana koyardı
Cezaevlerine düşsen cıgaranı getirirdi
Çocuklar doğururdu
Ve o cocukların dunyayı düzeletecek ellerini işlerdi bir dantel gibi
O çocuklar büyüyecek
O çocuklar büyüyecek
O çocuklar...
Bilmezlikten gelme Ahmet Abi
Umudu dürt
Umutsuzluğu yatıştır
Diyeceğim şu ki
Yok olan bir şeylere benzerdi o zaman trenler
Oysa o kadar kullanışlı ki şimdi
Hayalsiz yaşıyoruz nerdeyse
Çocuklar, kadınlar, erkekler
Trenler tıklım tıklım
Trenler cepheye giden trenler gibi
İşçiler
Almanya yolcusu işçiler
Kadınlar
Kimi yolcu, kimi gurbet bekçisi
Ellerinde bavullar, fileler
Kolonyalar, su şişeleri, paketler
Onlar ki, hepsi
Bir tutsak ağaç gibi yanlış yerlere büyüyenler
Ah güzel Ahmet Abim benim
Gördün mü bak
Dağılmış pazar yerlerine benziyor şimdi istasyonlar
Ve dağılmış pazar yerlerine memleket
Gelmiyor içimden hüzünlenmek bile
Gelse de
Öyle sürekli değil
Bir caz müziği gibi gelip geçiyor hüzün
O kadar çabuk
O kadar kısa
İşte o kadar.
Ahmet Abi, güzelim, bir mendil niye kanar
Diş değil, tırnak değil, bir mendil niye kanar
Mendilimde kan sesleri.

[Kéan aRs]

Kan Var Bütün Kelimelerin Altında

--------------------------------------------------------------------------------

Kan Var Bütün Kelimelerin Altında

Posta arabalarından söz et bana
Kan var bütün kelimelerin altında
Ezop'un şu lanetli dilinden söz et
Kan var bütün kelimelerin altında
Umulmadık birgün olabilir bugün
Aslan kardeşçe uzanabilir kayalıklara
Bir çay şöyle yağmurların kokusunda
Kan var bütün kelimelerin altında
İşte durup dururken surda
Bir yelpaze gibi açıldı sesin
Güzün en gürültülü kanadında
Göğün en ince dalında
Kan var bütün kelimelerin altında
Umulmadık bir gün olabilir bugün
Bir çeşme gibi akabilir cumartesi
Çığlığındaki sessiz harfler
Dün gecenin ağırlığıdır damarlarında
Ne güzel konuşur sokak satıcıları
Fötr şapkalarıyla ne kalabalıktırlar
Ve çiçekçi kızların göğüsleri
Daha suçsuzdur kırlangıç yumurtasından
Kan var bütün kelimelerin altında
Yaprağını dökecek ağaç yok burda
Ama ışık sökebilir olanca renklerini
Sürekli işbaşındadır belleğin
Tanık şairler arasında
Oyuncu arkadaşlar arasında

Yolculuk bir kafiye arayabilir
Atının kuyruğundaki düğümde

Ölüm bir kafiye arayabilir
Ak gömleğinde

Yol bir kafiye arar ve bulur
Dönemeçlerin benzerliğinde

Kan var bütün kelimelerin altında
Bir gül al eline sözgelimi
Kan var bütün kelimelerin altında
Beş dakka tut bir aynanın önünde
Kan var bütün kelimelerin altında
Sonra kes o aynadan bir tutam
Beyaz bir tülbent içinde
Koy iç cebine
Bütün bir ömür kokar o ayna
Kan var bütün kelimelerin altında
İşte o kandır senin gülüşün
Sızmıştır hayatın derinlerine
Siyahtır orda kırmızıdır
Daldan dala atlar
Sever çocuklara anlatılan masalları
Ama iş savunmaya gelince
Yalnız alevi savurur
Ve güneşin solmaz çekirdeğini
Yalnız doruklarda

Umulmadık bir gün olabilir bugün
Kan var bütün kelimelerin altında

[Kéan aRs]

Çocukça Aşk

--------------------------------------------------------------------------------

Çocukça Aşk
Seni özlemek geldi içimden
Çocukluğumu özler gibi
Babamın eve gelişini gözler gibi
Sobanın üzerinde kızarmış ekmek
Çaydanlıkta tıkırdayan çay
İçmek geldi seni içimden
Oh çekerek yudum yudum
Ağlamak geldi içimden
Hüngür hıçkırık çocukça
Hiç neden olmasa bile
Türlü kaprisler yaparak sana...
Karanlıktan korktum da yine
Yatağında uyumak istedim
Sokulup kedi gibi koynuna
Sıcaklığını duymak istedim
Haydi evcilik oyna benimle
Çamurdan köfteler yap bana
Bu yaramaz bebeğine
Ninniler söyle dizinde
Haydi çocuk gibi davran bana
Hiç olmadığım kadar çocukça
Çocukluğuma ver bütün bunları
Farzet ki -
Çocukça aşık olmak geldi içimden...
__________________________________________
Ask günah olmayacak kadar masum,
köle olmayacak kadar özgür, unutulamayacak kadar derin,
umulmayacak kadar yakin ve
tek basina yasanamayacak kadar özeldir

[Kéan aRs]

Gitme

--------------------------------------------------------------------------------

Gitme

Gitme
figan düşer denizlere sular çekilir
yağmur yağmaz vahalardan kirpiklerime
bir rüzgar hıçkırır tenhada, bir dal kırılır
boynunu büker sabah kervanları kelebekler ölür

gitme
bir yıldız küser göğüne, içini çeker bir çocuk
şaşırır yönünü rüzgarlar
bütün pınarların suyu çekilir
solar nazlı çiçekleri kalbimin, üzülürüm

gitme
öksüz kalır içimdeki imge dağları
saçlarını öpen seher yeli, çoban yıldızı
bir daha turnalar geçmez, bülbüller ötmez
çiçekler açmaz bahçemde ah be gülüm

Gitme
acılara mahkum olur yüreğim
ardında fırtınalar kalır, ayrılıklar, anılar, yanlızlıklar
boynu bükük aşklar, gözü yaşlı şarkılar
alışamam yokluğuna, yokluğun ölüm

gitme
içimdeki bütün vagonlar devrilir
bir kar yağar istasyonlara, üşürüm

gel gitme sevgilim terketme beni
umutsuz çaresiz bekletme beni

gitme
bütün ormanlar ateşe verilir
kuşlarda gider bu kent de, ölürüm

gitme kal
menevşeler açsın dağlarda
sevince dönüşsün gökyüzü
iki çığlık arasında bırakma beni ah gülüm
yokluğuna alışamam yokluğun ölüm.
__________________________________________

[Kéan aRs]

Yaşam İçin 13 Satır

--------------------------------------------------------------------------------

Yaşam İçin 13 Satır


1.Seni sen olduğun için değil, seninle birlikte olduğumda ben olduğum için seviyorum.
2.Hiç kimse gözyaşlarını hak etmez, onlara layık olan kişi ise seni ağlatmaz
3.Sen istediğinde sana aşık olmaması, sana aşık olmadığı anlamına gelmez.
4.Gerçek arkadaş, elini tutan, kalbine dokunandır.
5.Birisine yabancılaşmanın en kötü biçimi yanında oturuyor olup ona hiç bir zaman ulaşamayacağını bilmektir.
6.Hiç bir zaman gülümsemekten vazgeçme, üzgün olduğunda bile! Gülümsemene kimin, ne zaman aşık olacağını bilemezsin..
7.Tüm dünya için sadece bir kişi olabilirsin fakat bazıları için sen bir dünyasın.
8.Zamanı onu seninle birlikte geçirmeye hazır olmayan biriyle geçirme
9.Belki de Tanrı uygun kişiyi tanımandan önce yanlış kişilerle tanışmanı, onu tanıdığında minnettar olman için istedi.
10. "Bitti" diye üzülme, "yaşandı" diye sevin.
11. Her zaman seni üzecek birileri olacaktır, yapman gereken insanlara güvenmeye devam etmek, kime iki defa güveneceğine daha fazla dikkat etmektir.
12. Birini daha iyi tanımadan ve bu kişinin senin kim olduğunu bilmesinden önce kendini daha iyi bir
kişiye dönüştür ve kim olduğunu bilerek kendine güven.
13.Kendini çok zorlama, en güzel şeyler onları en az beklediğinde olur.
__________________________________________

[Kéan aRs]

Denİz GÖzlÜm

--------------------------------------------------------------------------------

DENİZ GÖZLÜM
İLK DEĞİLSEN BİLE SON AŞKIM OLUP KAL
SENDEN ÖNCESİNİ YAŞAMADIM SAYARIM
BÖYLE BİR AŞKA ÖMÜR VERMEYE DEĞER
DİLLEREDE NAZARA GELİR DİYE KORKARIM
BÖYLE BİR AŞKA ÖMÜR VERMEYE DEĞER
DİLLEREDE NAZARA GELİR DİYE KORKARIM
DENİZ GÖZLÜM BENİM SENİN İÇİN HAZARIM
EĞER ÖLÜM GEREKSE ÖLMEYE GİDERİM
YEMİN OLSUN SENİNİM
ÇOCUKLAR GÜLÜŞELİM
DENİZ GÖZLERİNDE HAYAT BULUR GÖZLERİM
YÜREĞİM ACIR İNAN SENDEN UZAK KALMASIN
O DENİZ GÖZLER BENİM BAŞKASI HİÇ BAKMASIN
SON ARZUN NEDİR DİYE GELİP SORSALAR
HAYKIRIŞ OLUR SESİM SEN YİNE SEN DER
CANIM SENİ ÖZLER SENİ BİLİR İSTER
BENİ BIRAKMA EĞER ATEŞLERİM SÖNER
DENİZ GÖZLÜM BENİM SENİN İÇİN HAZARIM
EĞER ÖLÜM GEREKSE ÖLMEYE GİDERİM
YEMİN OLSUN SENİNİM
ÇOCUKLAR GÜLÜŞELİM
DENİZ GÖZLERİNDE HAYAT BULUR GÖZLERİM
YÜREĞİM ACIR İNAN SENDEN UZAK KALMASIN
O DENİZ GÖZLER BENİM BAŞKASI HİÇ BAKMASIN
SON ARZUN NEDİR DİYE GELİP SORSALAR
HAYKIRIŞ OLUR SESİM SEN YİNE SEN DER
CANIM SENİ ÖZLER SENİ BİLİR İSTER
BENİ BIRAKMA EĞER ATEŞLERİM SÖNER

[Kéan aRs]

Sen Aşksın..


Sen Aşksın..

Bana aşkı sordular bebeğim. Aklıma sen geldin. Birbirimizi buluşumuz geldi.

Tanıştığımız sonbaharın renkleri geldi sonra aklıma. Yağmur altındaki sarılar ve turuncular. Gözlerimizle buluştuğumuz ilk anlar, içimizde hissettiğimiz ilk fırtınalar...

Çocukça buluşma telaşları, gülmelerimiz. Tanımaya, anlamaya çalışmamız hep birbirimizi. Başka gözlerle de bakabilmeyi öğrenmemiz hep yaşama...

Bana aşkı sordular, ben seni düşündüm bugün. Nasıl sevdiğimizi, içimizi ısıttığımızı o sevgiyle. Ayrı geçen saatleri, günleri uzun uzun sabırla sayıp ta, birlikte olduğumuz anları nasıl kovaladığımızı aceleyle..

Kimselerde bulamadığımız ve bulamayacağımız o karşılıklı ilgiyi, şefkati hatırladım. Güveni, dostluğu benzersiz..

Tek seninle paylaştım herşeyi. İçimde nasılsam, sana öyle anlattım kendimi. Sevmenin bu olduğuna inandım seninle. Kusurumla, güzelimle tanıttım kendimi dürüstçe, olduğum gibi. Sen de bana öyle geldin hep ve biz böyle sevdik, olduğumuz gibi...

Mutluluğumdan döktüğüm o gözyaşlarım geldi aklıma. Yüreğimde var oluşunun, yaşamıma ne büyük destek olduğunu hatırladım. Beni yenileme çabandan hiç vazgeçmeyişini, unuttuğum değerlerimi yeniden kazandırmaktaki o isteğini, sorunlarımızı birlikte çözüşümüzü, herşeyi paylaşmamızdaki o özeni...

Kışı, yazı, baharı seninle sevdim, kendimi yeniden sevdiğim gibi. Kışın kardelenleri, baharda tomurcukları, yazın maviyi gördüm. Gün kadar, geceyi de sevdim seni severken. Yıldızların, bulutların o kadar da uzak olmadığını gördüm seninle. Ayrı şehirlerde, tek gökyüzünü, aynı gözlerle görmenin güzelliğini tattım. Güneşi doğdurup her sabah, sana yolladım kendi gün batımlarımda...

Bana aşkı sordular birtanem, aklıma sana olan aşkım geldi. Yüreğimizde söndüremediğimiz o yangınımız geldi. Uzaklığın sadece aramızdaki kilometrelerde olduğunu, sevdikçe daha çok yaklaştığımızı hatırladım, özledikçe de daha çok sevdiğimizi...

Dilimizde dolaşan şarkılar geldi aklıma, karşılıklı yazdığımız şiirler. Kelimelerin yetmediği, alfabenin tükendiği anları hatırladım. İçimizdeki tarifsiz coşkuyu, sevgiyi gözlerimizle nasıl anlattığımızı sonra. Ve sarıldığımızda birbirimize, birleşen kalp atışlarımızı. Yokluğumuzda kokularımızı nasıl duyumsadığımızı düşündüm, düşünürken de burnumun sızlayışını...

Bana seni sordular sevgilim. Aşk'ı sen diye bildiğimi hatırladım ve seni anlattım bugün...

[Kéan aRs]

Bekleyenler icin


Bir ayak sesi duymayayim
Kapiya kosuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah sac görmeyeyim
Yüregim burkuluyor
Aglamakli oluyorum
Her sey bana seni hatirlatiyor
Gökyüzüne baksam
Gözlerinin binlercesine görürüm
Bir rüzgar degse yüzüme
Ellerini düsünmeden edemem
Yaktigim bütün sigaralarin dumanlari sana benzer
Tadi senden gelir
Yedigim yemislerin
ctigim icçkilerin
Ve icimdeki bu dayanilmaz sikinti
Bu emsalsiz hüzün
Seni bekledigim icindir

Resmine bakamaz oldum
Uykulardan korkuyorum artik
Utaniyorum odamdaki bütün esyalardan
Su sedir hala gelip oturmani bekliyor
Su ayna karsisinda güzelligini seyretmeni
Su kadei dudaklarina degebilmek icin duruyor masada

Ve su saat geldigin anda
Durabilir sevincinden
Zaman çildirabilir
Cünkü benim dünyamda
Ölümsüzlük, seni sevmek demektir.
Bir cocuk dogmayi bekler
Bir agir hasta ölmeyi
Bitkiler yagmur ve günesi bekler
Yalniz bir kadn sevilmeyi
Ve düsün ki bir adam
cinde bütün bekleyenlerin korkusu ve ümidi
Seni bekler
Asilmayi bekleyen bir idam mahkumu gibi

Sen gelinceye kadar
Pencerem kapal duracak
Rüzgar gelmesin diye
Artik perdeleri acmayacagm
Gün isigi girmesin diye
Sonra kahrolacagim
Bu karanlikta, bu derin yalnizlikta
Ve günlerce *******ce haykracagim
Nerdesin diye, Nerdesin?
Bir gün bu kapidan sen gireceksin
Biliyorum
Ergec bu bekleyisin bir sonu gelecek
Yillarca sonra
Öldügüm gün bile gelsen
Butun bu bekleyisimi ve oldugumu unutup
Cocuklar gibi sevinecegim
Kalkip sarilacagim ellerine
Uzun uzun agliyacagim.

[Kéan aRs]

Aç Gözlerini

En sevdigin elbiseni giydim
Bu gece kokunu sürdüm
Solgun yüzünü oksadim
Sessizce saçlarindan öptüm
Yazdigin mektuplari okudum
Kana kana su içer gibi
Plaklarini çaldim ah!
En çok o sarkida özledim seni.

Issizlik kapiyi çaldi, açmaya korktum
gece yarisi
Sehir uykuya daldi, baktim disariya
katran karasi
Rüzgar telasla kokunu getirdi bana
aldim koynuma
Buseni hafizamdan koparip
ilistirdim dudaklarima
Üsüdüm karanlikta
Tenine dokundum hissetsin diye
Aç gözlerini

Erguvanlarina su verdim
Içerken benimle konustular
Yastigini oksadim, kokladim
Anilar uçustular
Solugun saçlarimi yaladi sanki yine
bir meltem gibi
Teninin kokusu karisti kokuma
Yakistilar

Boguldum karanlikta
Yani basimdasin benden cok
uzaklarda
Ellerimi tut dokun bana
Ac gözlerini.

Attim kendimi caddelere
Yesil ceketin sardi beni
Yürüdüm üstüne karanligin korkusuz
Tuttum ellerini.

[Kéan aRs]

ne olacak halim

--------------------------------------------------------------------------------

Sen bu satırları okurken ben cok uzaklarda olacağım...
Böyle başlardı bütün bildiğimiz mektuplar,
Biliyormusun? Bu ikimizin hikayesi,
Şu anda nerdesin, ne yapmaktasın;
Bildiğim yerlerdemisin yoksa hiç görmediğim bir evin penceresinde mi,
Sevdiklerin özlemi sardımı nicedir kalbini,
Pişman mısın başlamadıkların için, iç cekiyorsundur şimdi
Düşünüpte yazmadığın yazıpta yollamadığın mektupları saklıyormusun hala,
Kafanda hep aynı cümle biliyorum ne olacak halim,
Ah, biriktirdiğimiz bütün hevesler nasılda hızla tükendiler.
En çok kimi özledin, en çok neyi bekledin?
Şimdi düşlediklerimin neresindesin...
Dedim ya.
Bu ikimizin hikayesi...
Islandımız bütün yağmurları, dudak kanatan kalpli sızı aşklarımızı,
Bizi buluşturan kaldırımları,
İşte bütün bunları bütün bunları yazıyorum.
Ben unutmadım diye
Hatırlıyormusun sonunu değiştirmediğimiz filmleri
Hayatın gerceğidir sandığımız kabullenilmiş yenikliği
Bir ağızdan söylediğimiz en kahraman cenkliği,
Büyürken vazgectiklerimizi yada vazgeçittirdikleri seyleri,
Ne Olacak Halim...
Çabuk mu büyüdük dersin
Biliyorum..
NE Olacak Halim...
Sen bu satırları okurken, ben nerde olacağım kim bilir.
Neleri bırakmış olacağım birde,
Ne aşkları
Ne başlangıçları
Ne ayrılıkları tıpkı senin gibi.
Biliyormusun...
Tek sorum var kendimle şimdi

Ahhh
Ne Olacak Şimdi Halim....

[Kéan aRs]

Hickirik

--------------------------------------------------------------------------------

Bütün umutlarim söndü güzel hayallerim suya düstü,beni bende bitirdiler.
*******i hep sensiz yasadim yarinlara ümitsiz baktim,sen sen degilmissin.
Gözyaslarim bir sel olup aksa bana aci versede,yikilan gurur iyi olurmu birdaha.
Anilar vardir yasanir ve biter,yerini güzel hatiralara birakir zamanla unutulur...

Birgün gelir belki sararmis sayfalar yeniden acilir,maziye söyle bir göz atilir.
Özlem demek hasret demektir,kimbilir belkide giden sevgiliye bir veda demektir.
Yillar gelip gecer bizden cok seyler alip götürür,yillarin degerini iyi bilmek lazim.
Hayat herzaman göründügü gibi olmuyormus malesef,agliyorum bu\"HICKIRIK\"senin icin...

[Kéan aRs]

Seni Yazacağım

--------------------------------------------------------------------------------

SENİ YAZACAĞIM...

Dağa,taşa,akan suya
Her köşeye her kuytuya
Bozkır kokan her türküye
Her yaşama,her öyküye
Seni yazacağım...

Her şiire her masala
Martıların kanadına
Dalgaların inadına
Her sahile her kumsala
Seni yazacağım...

Hem sevince hem kaygıya
Cesarete ve korkuya
Uyanılmaz bir bir uykuya
Toz pembe bir rüya diye
Seni yazacağım...

Bülbül olup gülden güle
Şarkı olup dilden dile
Köyden köye,ilden ile
Coşan sele,esen yele
Seni yazacağım...

Yazgı diye alınlara
Umut diye yarınlara
Bana aşkı soranlara
Kalemimi kıra kıra
Seni yazacağım...

Şiir burda bitmeyecek
Böcek olup çiçek çiçek
Yağmur olup saçak saçak
Demet demet, kucak kucak
Seni yazacağım...

[Kéan aRs]

Siir Olarak Kalacaksin

--------------------------------------------------------------------------------

AH BE....
Incinmis bir sesi vardir yagmurun, yanaklarina vurdugunda hisedersin..Ve bir Hoscakal sözcügü, saclarina, titreyen bir öpücükle dokundugunda iste ozaman beni anlarsin..

Biz zaten hicbir romanda kendi hayatimiza rastlamadik..Bütün türküler bizi yanlis anlatmisti OY GÜLÜM..
Bazen aci vurdu, bazen de yagmur,
hic gülmedi yüzümüz, hic büyümedi gülümüz..bizi yanlizca aksamlar kucakladi..biliyorsun..Sabaha cikmayan bir yoldu yürüdügümüz..

Ah be...
Kekremsi bir tadi vardir gözyasinin..
Dudaklarina sizinca fark edersin..
Icindeki vurgun asklar mezarliginda, Ayrilik, ölümden üste yazilinca, gideni durdurmaya yetismez sesin..Bir nefret gibi dolanir bedeninde pismanliklar..Neylersin..

Bize hep acilar kaldi..bize hep yagmur..Unutmasan bile artik..unutur gibi yapacaksin..Ve burusturup burusturup attigim kagitlarda, hic bitiremedigim BIR SIIR OLARAK KALACAKSIN

[Kéan aRs]

TuhafLaşsam

--------------------------------------------------------------------------------

Tuhaflaşsam...

Hani bir an gelir ürperir için! ...
O an, hiç hatırlamamacasına unuttuğun bir hayattan kesittir!
O an... tuhaflaşırsın, korkarsın kendi hislerinden! ...
Geçmişte yaşadığın, yaşadığını unuttuğun bilinmeyenden..
Yaşadığını bile bilememekten korkarsın! ...
O an...

O an ne hissettiğini bilemezsin!
Eğer yaşadığını tekrar ediyorsan...
Tekrar ediyorsundur kendini...
Tekrarladığını bile bilmeden yaşıyorsan...
Yaşamını herşeyiyle tekrar ediyorsan...
Ve hiç birşey hatırlayamıyorsan geçmiş yaşamdan...
Nefret edersin belki...
Sadece bir tekrar olmaktan!
Sadece bir kopya olmaktan!
Anlık bir hissin doğruluğundan bihaber olmaktan...
Nefret edersin!
Habersiz olduğun kendinsindir çünkü!

Bazen de bir kesiti yaşar durur beynin...
Sen hiç farkında olmadan...
Yaşamaya dewam ettiğini sanırsın...

Saplanmamışsındır...
Öyle sanırsın...
Sen yaşıyorsundur sana göre! ...

Sonra öyle bir şimşek çakar ki...
O kıpkısacık anda...
Herşeyi görüverirsin! ...
Belki şimşeğin ışığından kim bilir! ? ...

Aslında yaşamadığını yeni zamanları...
Sadece yaşıyor gibi yaptığını anlarsın!

Bunu kendinden nasıl gizler insan!
Bunu nasıl başarır!
Nasıl farkında olamaz kendi hislerinin! ? ..

Tuhaflaşırsın...
Anlayamazsın...
Üzülürsün belki...
Yaşıyor gibi yaptığın anlarına...

İşte bazen o andır...
Gerçekle yalan arasındaki ince çizgide kalakalırsın! ...

İşte o andır!
Sana rüya denilenler mi gerçek! ? ? ?
Gerçek diye bildiklerin mi rüya? ? ?
Düşünür...
Anlayamazsın! ...

İşte o an...
Bilirim ki bilmelerin kimseye faydası yoktur...

Bilirim ki ne beynime hakimim
Ne kalbime aslında...

Ne sana sahibim...
Ne sen bana...

Her şey biraz yalan...
Herşey biraz gerçektir...

Ah bir bilsem ''hayal'' nedemek? ! ...

Ve sen bir bilsen....
Bu kadar yalan dolan içinde...
Hisler bile şaşırıp kalmışken...
Senden o kadar eminim ben! ! ! ...

Ah bir bilebilsen...
Sen tekrarladığım bir aşk isen...
Ömürlerce takrarlasam dursam seni...
Yorulmam sevdiceğim...
Sıkılmam tekrar tekrar sevmelerden seni! ...
Ve ürpermez hiç bir zaman içim! ...


Aşkın Egeli

[Kéan aRs]

SENİ SEVİYORUM

Yaşamın en acı en uzun gecesi
Konuşabileceğim ne bir dost ne bir sevgilim var Birtanem
Elimde yalnızca bir kağıt var.
Bu gece seni anlatıp seni yazacağım
Birtanem
Önce o güzel gözlerini hayalime getirip saatlerce gözlerine bakacağım .
Her gecenin bir sabahı, her kışın bir yazı, sonsuz denen göklerin sonu varsa sensiz geçen günlerinde sonu gelecek.
Karanlık *******ime kilit vuracağım.
Ellerin ellerimden , gözlerin gözlerimden kopmasın diye zincir vuracağım.
Konuşmamı tüm dünyaya ve sana haykıracağım .
Ne diyeceğim biliyormusun
Birtanem
Yüzlerce kez,
Binlerce kez hatta ve hatta bir ömür boyu
Seni Seviyorum,
Seni seni seviyorum diyeceğim
Bebeğim.

[Kéan aRs]

UNUTMAK

Şimdi yoksun yanımda yanlızım.
Farklı sanmıştı şu zavallı kalbim seni.
Sevmişti zor olan her şeye rağmen,
En önemlisi de inanmıştı...

Gittin hayallerimi de umutlarımı da aldın,
Beni anılarla,hüzünle bir başıma bıraktın,
Nasıl bir ben bıraktın görme sakın.
Seni unutmak için bütün çabalarım.

Zormuş severken unutmaya çalışmak
Daha fazla acı çekmemek için.
Zormuş ağlayan bir kalbin,
Gözyaşlarını tutmaya çalışmak.
Ve sakın bilme ardından nasıl bir ben bıraktın...

Şu sözünü hiç unutmuyorum
Sen bensin inan demiştin.
Bu doğru olamaz,çünkü
Eğer sen ben olsaydın
Böyle ansızın gitmezdin...

Suçum seni sevmekse
Sonunda sensiz kalmaksa
Zor olana katlanmaksa
Anılarla ve hüzünle başbaşa olmaksa
Bitsin artık bu gerçek,ya da bitsin
Artık bu kötü rüyam

[Kéan aRs]

KARA SEVDA

yolumuz buraya kadarmış be gece gözlüm
ARTIK
tersine akan bir nehir gibi
yıkılmış bir şehir gibi
suya yazılmış bir şiir gibi
adımı unut
yalnızlığın boşluğuna
sessizliğin sonrasında
bilki,
beş para etmiyor umut
etmiyor be kumralım

yalan yalnış
kırık dökük yaşladık biz bu aşkı
erken emekli olduk biz bu sevdadan
biliyorsun
hep direkten döndü umutlarımız
hep kendi kalemize attık gollerimizi
ne acemi bahçıvanmışız meğer ikimiz
açamadan soldurduk güllerimizi
açamadan soldurduk be kumralım

bir değirmen taşı gibi ezdik umutlarımızı
şimdi yüreğimin mutsuzluğu hedef tahtası
sokaklara sığmıyor bu yalnızlığım
bu cumartesiler;
beni öldürecek biliyorum
ama yınede
çığlık çığlığa şiirlerim seni istiyor bana inat
gel gör ki;
son kurşunu yemiş bu sevdaya
yetmiyor şımarık pişmanlıklar
yetmiyor be kumralım

bir isyan faslıdır şimdi bu suskunluğum
oysa
kaç kez sildim seni hatıramdan
kaç kez mil çektim o gece gözlerine
gel gör ki
kendime bile geçmiyor artık sözüm
işte bir yürek mahkumu
kapında yine
bitmedi bu kara sevda
bitmiyor be kumralım...

[Kéan aRs]

SEVMEK SUÇSA BENİ ASIN

bitti demek herşey
lanet bir şekilde
sebepsiz ve sessiz
ölmek vardı be uğrunda
ölesiye sevmek
senin sesini dinlemek
kalbimde hissetmek
yalnışa sürüklenmek belkide
herşeye razı olmak
ıslanıp titremek
aç olmak
susuz olmak
suçlu olmak
bu şehirde
bir cinayet zanlısı
bir ****yet sanığı
tamam o bendim
sevmek suçsa
delice, ölesiye ,sevdim lan
asın beni.

[Kéan aRs]

Güneşi İçenlerin Türküsü


Bu bir türkü:-
toprak çanaklarda
güneşi içenlerin türküsü!
Bu bir örgü:-
alev bir saç örgüsü!
kıvranıyor;
kanlı; kızıl bir meşale gibi yanıyor
esmer alınlarında
bakır ayakları çıplak kahramanların!
Ben de gördüm o kahramanları,
ben de sardım o örgüyü,
ben de onlarla
güneşe giden
köprüden
geçtim!
Ben de içtim toprak çanaklarda güneşi.
Ben de söyledim o türküyü!

Yüreğimiz topraktan aldı hızını;
altın yeleli aslanların ağzını
yırtarak
gerindik!
Sıçradık;
şimşekli rüzgâra bindik!.
Kayalardan
kayalarla kopan kartallar
çırpıyor ışıkta yaldızlanan kanatlarını.
Alev bilekli süvariler kamçılıyor
şaha kalkan atlarını!


Akın var
güneşe akın!
Güneşi zaptedeceğiz
güneşin zaptı yakın!


Düşmesin bizimle yola:
evinde ağlayanların
göz yaşlarını
boynunda ağır bir
zincir
gibi taşıyanlar!
Bıraksın peşimizi
kendi yüreğinin kabuğunda yaşayanlar!

İşte:
şu güneşten
düşen
ateşte
milyonlarla kırmızı yürek yanıyor!

Sen de çıkar
göğsünün kafesinden yüreğini;
şu güneşten
düşen
ateşe fırlat;
yüreğini yüreklerimizin yanına at!


Akın var
güneşe akın!
Güneşi zaaptedeceğiz
güneşin zaptı yakın!


Biz topraktan, ateşten, sudan, demirden doğduk!
Güneşi emziriyor çocuklarımıza karımız,
toprak kokuyor bakır sakallarımız!
Neşemiz sıcak!
kan kadar sıcak,
delikanlıların rüyalarında yanan
o «an»
kadar sıcak!
Merdivenlerimizin çengelini yıldızlara asarak,
ölülerimizin başlarına basarak
yükseliyoruz
güneşe doğru!

Ölenler
döğüşerek öldüler;
güneşe gömüldüler.
Vaktimiz yok onların matemini tutmaya!


Akın var
güneşe akın!
Güneşi zaaaptedeceğiz
güneşin zaptı yakın!


Üzümleri kan damlalı kırmızı bağlar tütüyor!
Kalın tuğla bacalar
kıvranarak
ötüyor!
Haykırdı en önde giden,
emreden!
Bu ses!
Bu sesin kuvveti,
bu kuvvet
yaralı aç kurtların gözlerine perde
vuran,
onları oldukları yerde
durduran
kuvvet!
Emret ki ölelim
emret!
Güneşi içiyoruz sesinde!
Coşuyoruz,
coşuyor!..
Yangınlı ufukların dumanlı perdesinde
mızrakları göğü yırtan atlılar koşuyor!


Akın var
güneşe akın!
Güneşi zaaaaptedeceğiz
güneşin zaptı yakın!



Toprak bakır
gök bakır.
Haykır güneşi içenlerin türküsünü,
Hay-kır
Haykıralım!

[Kéan aRs]

AŞK NEDİR ?
Aşk nedir diye sordun.
Sende kendimi bulmak dedim.
Nasıl ? dedin.
Gözlerine baktığımda derinliklerinde kaybolmak.
Ruhuna ulaşmak ve ruhundan bir parça bırakmaktır dedim.
Gene nasıl yani? dedin.
Bakışlarında eriyip buhar olmak
Beni soluman dedim.
Aşk nedir ? dedin.
Bence sensin dedim.
Ve ben seni sevdim...

[Kéan aRs]

HÜRRİYET KASİDESİ

Görüp ahkâm-ı asrı münharif sıdk u selametten
Çekildik izzet ü ikbal ile bab-ı hükûmetten

Usanmaz kendini insan bilenler halka hizmetten
Mürüvvet-mend olan mazluma el çekmez ianetten

Hakir olduysa millet şanına noksan gelir sanma
Yere düşmekle cevher sakıt olmaz kadr ü kıymetten

Vücudun kim hamir-i mâyesi hâk-i vatandandır
Ne gam rah-ı vatanda hak olursa cevr ü mihnetten

Muini zalimin dünyada erbab-ı denaettir
Köpektir zevk alan sayyad-ı bi-insafa hizmetten

Hemen bir feyz-i baki terk eder bir zevk-i faniye
Hayatın kadrini âli bilenler hüsn-i şöhretten

Nedendir halkta tul-i hayata bunca rağbetler
Nedir insana bilmem menfaat hıfz-ı emanetten

Cihanda kendini her ferdden alçak görür ol kim
Utanmaz kendi nefsinden de ar eyler melametten

Felekten intikam almak demektir ehl-i idrake
Edip tezyid-i gayret müstefid olmak nedametten

Durup ahkam-ı nusret ittihad-ı kalb-i millette
Çıkar asar-ı rahmet ihtilaf-ı rey-i ümmetten

Eder tedvir-i alem bir mekînin kuvve-i azmi
Cihan titrer sebat-ı pay-ı erbab-ı metanetten

Kaza her feyzini her lutfunu bir vakt için saklar
Fütur etme sakın milletteki za'f u betaetten

Değildir şîr-i der-zencire töhmet acz-i akdamı
Felekte baht utansın bi-nasib- erbab-ı himmetten

Ziya dûr ise evc-i rif'atinden iztırâridir
hicâb etsin tabiat yerde kalmış kabiliyetten

Biz ol nesl-i kerîm-i dûde-i Osmaniyânız kim
Muhammerdir serâpâ mâyemiz hûn-ı hamiyetten

Biz ol âl-i himem erbâb-ı cidd ü içtihâdız kim
Cihangirâne bir devlet çıkardık bir aşiretten

Biz ol ulvi-nihâdânız ki meydân-ı hamiyette
Bize hâk-i mezar ehven gelir hâk-i mezelletten

Ne gam pür âteş-i hevl olsa da gavgâ-yı hürriyet
Kaçar mı merd olan bir can için meydân-ı gayretten

Kemend-i can-güdâz-ı ejder-i kahr olsa cellâdın
Müreccahtır yine bin kerre zencîr-i esâretten

Felek her türlü esbâb-ı cefasın toplasın gelsin
Dönersem kahbeyim millet yolunda bir azîmetten

Anılsın mesleğimde çektiğim cevr ü meşakkatler
Ki ednâ zevki aladır vezâretten sadâretten

Vatan bir bî-vefâ nâzende-i tannâza dönmüş kim
Ayırmaz sâdıkân-ı aşkını âlâm-ı gurbetten

Müberrâyım recâ vü havfden indimde âlidir
Vazifem menfaatten hakkım agrâz-ı hükümetten

Civânmerdân-ı milletle hazer gavgâdan ye bidâd
Erir şemşîr-i zulmün âteş-i hûn-i hamiyetten

Ne mümkün zulm ile bidâd ile imhâ-yı hürriyet
Çalış idrâki kaldır muktedirsen âdemiyetten

Gönülde cevher-i elmâsa benzer cevher-i gayret
Ezilmez şiddet-i tazyikten te'sir-i sıkletten

Ne efsunkâr imişsin ah ey didâr-ı hürriyet
Esîr-i aşkın olduk gerçi kurtulduk esâretten

Senindir şimdi cezb-i kalbe kudret setr-i hüsn etme
Cemâlin ta ebed dûr olmasın enzâr-ı ümmetten

Ne yâr-ı cân imişsin ah ey ümmid-i istikbâl
Cihanı sensin azad eyleyen bin ye's ü mihnetten

Senindir devr-i devlet hükmünü dünyaya infâz et
Hüdâ ikbâlini hıfzeylesin hür türlü âfetten

Kilâb-ı zulme kaldı gezdiğin nâzende sahrâlar
Uyan ey yâreli şîr-i jeyân bu hâb-ı gaflette ...

[Kéan aRs]

ZİLAN

Bu kara yazgıdır Zilan;
Topraksız olmak, yetim kalmak yetmezmiş kimin
Sensiz de olmak kara yazgıdır kurban...
Bilisen
Kaç gece kaç gündüz adını sayıklamışam
İçimden atamamışam
Köçelerde yolunu gözlemişem
El etmişem, işmar etmişem
Sen gülmüş geçmişsen Zilan...
Ne zaman büyümüşsen farketmemişem
Ne zaman ellerin büyümüş
Ne zaman gözlerin büyümüş
Ne zaman bürünmüşsen kara çarşafa
Bir gözlerin görmüşem ceylan kimin vurulmuşam.
Sen gülmüş geçmişsen Zilan...
Daracık köçelere sığmamış sevdam
Seni Halilrahman'da sormuşam Anzılha'da
Urfa kalasında Nemrut köşküne adını kazımışam
Sen gülmüş geçmişsen Zilan...
Şimdi gelin olisen telli duvaklı
Yine gülü misen biye?
Kara Şar'dan gelen deli oğlan deyi misen?
Sevdanı içime gömdüm bilesen
Bu kentin hampara taşlarına sır sakladım.
Üç kuruşluk başlık parasına değer miydi Zilan...
Bilirem dahlin yoktur bu işde.
Töreler böyle demiş, yazgılar böyle çizmiş.
Kim karşı gelmiş ki sen de gelesen.
Atalar boynumuz kıldan incedir demiş...

Her şafak seninle sökerdi Zilan.
Sıcak yaz *******i seninle eserdi.
Ben siye şiirler okurdum.
Sen biye Urfa türkülerini...
Yediveren gülleri kimin açılırdın baharla
Karakoyun deresinden çiçekler getirirdin.
Önceleri inanmamıştım sevdiğine.
Fakat anladım zamanla.
Seni yitirmek kor kimin yaktı yüreğimi;
Acımı anla...
Kar ender yağardı Urfa'ya
Sevdamız yağan kar kimin aktı.
Hatırlı misen bir de tutkumuz
Yağmurda "çömçe gelin" oynamaktı...
Şimdi sen mi gelin olisen Zilan?
Sevgin bir yanda Töreler diğer yanda
Duydum ki "KUMA" olmişsen
Akar suda saman çöpü gibi çaresiz
Ve de köle kimin itaatkar, sessiz gidisen
Oldu mu ya?...
Kaçıncı asrını yaşamakta Harran'da toprak?
Bu kenti terkediyem Zilan.
Anzılha'da kutsal balıklar şahidim olsun ki,
Bu kenti terkediyem...
Yasak mayın tarlalarını,
Kaçakda kol verenleri,
Can verenleri terkediyem...
Efsunlu akrepleri, çıyanları
Urfa kalasında kenetlenen efsane şahmaranı
Kümbetlerde barınan sahipsiz insanları, terkediyem.
Körpecik bedenine uzanan hoyrat elleri itmediğin için
Yıllardır söylenen ninniyi yazgı bellidiğin için
Bu kenti terkediyem...
Bu sana son satırlarım Zilan...
Biliyem unutacaksan beni.
"Unutmam" deme biye
Davullar uranda unutmalısan.
Yoksa nasıl yaşayabilir insan...

Hani ağaçları çiçek açardı ya
Hani Urfa divanı çalınırdı sıra *******inde.
İşte ben
Her çiçek açanda nar ağaçları
Ve söylenende Urfatürküleri
Seni ve gülüşünü hatırlayacağam...
Bundan böyle cigaramda dumansın
Kaçak tütünden sarılmış...
Her içime çekişde ağun yakacak beni.
Kendini düşünmedin, beni düşünmedin
Sevdanı düşünmedin, çocuklarını düşün.
Seni tutsak, beni esrik eden töreler;
Çocuklarını da yakacak bir gün...
Bu kara yazgı değildir ZİLAN...
Topraksız olmak, yetim kalmak yetmezmiş kimin
Sensiz olmak da kara yazgı değildir kurban...
Bu çağlar boyu insanları kul eden
Bağnazlıktır ki, yıkılacak.
Bilisen ZİLAN.
Sen görmesen de
Ben görmesem de
Ceylan gözlü çocukların görecek ZİLAN...

[Kéan aRs]

Ben seninle chat yapma ihtimalini sevdim

Sessiz,can sıkıntılı bir ortamda vazcaydım bilgisayarımı iş için kullanmaktan.
Ve artık bilgisayarımda "Başlangıç" a ilave edilmişti Chat odam.
Ben seninle bir gün o odada chat yapma ihtimalini sevdim..
Sana şiirler biriktiriyordum "Belgelerim" klasöründe..
Ama sen yoktun...
Ben, senin benimle chat yapabilme ihtimalini sevdim.

Ne zaman karşısına otursam bilgisayarımın
ICQ da Online olma ihtimalini sevdim
Password ü yazmamla başlayan.
Ömrümün en uzun
Ömrümün en kısa
Ömrümün en çocuk
Ömrümün en ihtiyar zamanlarını bekliyordum
Çünkü sonunda sen orada oluyordun, Online oluyordun ..

Ben senden Email alma ihtimalini sevdim.
Ben seninle bir gün okullara 200 metreden uzak bir netcafede,
Ben seninle ofisteki kalabalığın ortasındaki masamda,
Ben seninle kimsenin bilmek zorunda olmadığı sessiz odamda, chatte olma
ihtimalini sevdim
Ben seni hiç sevmedim ki.
Ben senin benimle chat yapabilme ihtimalini sevdim.

Ben seni hiç sevmedim ki..
Yorgun akşamlarda yaptığımız chat leri sevdim
Bir çiçek scriptini, bir gül scriptini sevdim
Bir de yıldızları sevdim
Download alanlarından gelip bilgisayarımda durdular.
Ben seni hiç sevmedim ki.

Beni kicklediğinde auto join olmayı sevdim
Taşları sevdim başıma vurduğunda
Ağlamayı sevdim disconnect olduğumda
Yalnız olduğumu anladığımda
Odayı yeniden kurmayı sevdim
Ben sen hiç sevmedim ki.

"Kuş" lara caps lock u öğretmeni sevdim
Action larla konuşmanı.
İnsana hatırlatmanı ;
Chat in bir adının da "geyik" olmadığını.
Ben seni hiç sevmedim ki.

Düştüğün zaman
Düşmeni sevdim
Serveri sevdim geldiğin zaman
Kalmanı sevmedim;
Korkuyordum sana alışmaktan..
Yine de sevdim gülümsemeyi
"bye" deyip ayrılışının ardından.

Ben seni hiç sevmedim ki.
Ben seninle chat yapma ihtimalini sevdim..
Ben chat'lersem adam gibi chat'lerim.

[Kéan aRs]

Ö G R E N D İ K L E R İM

======================



Sevginin hissetmek veya söylemek değil,

hayati paylaşmak olduğunu öğrendim



Çok istediğim halde, karşımdaki üzülmesin diye

"istemiyorum"demeyi öğrendim;



Paranın insanin hayatında önemli olduğunu,

yalnızlığının dahi çözümünün para olduğunu öğrendim;



Çok çalışmak, zeki olmak yerine, az çalışıp, çok gürültü çıkarmanın

insanı daha başarılı kıldığını öğrendim;



Bana benden başka kimsenin yardım edemeyeceğini öğrendim;



İnsanlara ne kadar sevgi, saygı, önem verseniz de,

onların istedikleri kadarını aldıklarını öğrendim;



Dürüst, açık ve iyi niyetli olmanın insana bir şey kazandırmadığını,

esas politik olmak gerektiğini öğrendim,

ama hala bunu uygulamada başarılı olmuş değilim)



Karşınızdakini boğmak istediğiniz anda bile,

gülmek veya hiç bir şey olmamış gibi davranmak zorunda olduğumu öğrendim;



İnsanin çok istediği şeyleri değil, azim etse bile

sadece olabilecek şeyleri (alın yazısında) yapabildiğini öğrendim;



Her zaman veya her şeye "evet" demenin,

hem karşımdaki insanlar, hem de kendim için olumlu olmadığını öğrendim;



Geçmişi sırtımda taşımanın sadece hamallık olduğunu,

yaşadığım zaman boyunca sırtımdaki bu yükle ileriye rahat adım atamayacağımı

ve hayatın ileriden ibaret olduğunu öğrendim;



Sabah kalkıp da işe gitmek istemediğim zamanlarda,

yaşamak için buna mecbur olduğumu öğrendim;



Sevginin, mutluluğun, başarının vs. istemekle, aramakla bulunamayacağını,

ancak kendi payıma düşen kadarını yaşayabileceğimi öğrendim;



(biraz kadercilik diyeceksiniz ama bence gerçek bu!)

Uğrunda ağlanacak bir sevgi olmadığını,

yarın olunca hepsinin ayni göründüğünü öğrendim;



Bazı insanların bencilce yaşadıklarını,

bazı insanların başka insanlar için yaşadıklarını

ama bencillerin kazandıkların öğrendim;



Çok konuşan, çok seven, çok gülen, çok güçlüyüm ben her şeyi yaparım diyen,

çok insanların gerçekte ne kadar aciz olduklarını öğrendim;



İnsanların yaşadıkları hayatları için; mutsuzum, pişmanım,üzgünüm dedikleri halde

bunları devam ettirmekten zevk aldıklarını öğrendim;



Ve "ben yaşadıklarımdan hiç ders almamışım diye düşündüğümde"

istesem de istemesem de ders aldığımı öğrendim;



Evet belki daha çok şeyler öğrendim

ve yaşadığım müddetçe de daha birçok şey öğreneceğim;

[Kéan aRs]

Asla Sevme,seversen Vazgecme,vazgecersen Inciltme,incilirsen Affetme!
Yagmuru Sevdigini Soyluyorsun
Ama Yagmur Yaginca Semsiyeni Aciyorsun
Ruzgari Sevdigini Soyluyorsun
Ama Ruzgar Esince Pencereleri Kapatiyorsun
Gunesi Sevdigini Soyluyorsun
Ama Gunes Cikinca Golgeye Kaciyorsun
Iste Bundan Korkuyorum
Cunku Beni Sevdigini Soyluyorsun..........

[Kéan aRs]

HOSCAKAL SEVGILI
Bir denizi bir de seni sevdim
Deniz bana kucak acti
Sense benden kactin.
Ne kadar sirtimi
Donsem de denize
Kizmadi kirilmadi
Dalgalarini yolladi
Kokusunu yolladi
Sevgisini yolladi bana.
Gel dedi, ne zaman istersen
Ben, hazirim seni kucaklamaya..
Her kavusmamizda;
ilk heyecani yasatti bana,
Her ayriligimizda;
Sabirla bekledi donmemi.
Ama sen, hicanlamadin
Sevdigime inanamadin
Ne kadar yaklasmak istesem de
Kactin benden uzaklara..
Oysa, denizin sevgisinden
Tecrubem vardi benim.
Onun bana yasattiklarini
Yasatacaktim sana anlamadin,
Anlayamadin beni.
Gidiyorum benim olmayan sevgili
Beni cagiran, "hadi gel hazirim" diyen
Denize gidiyorum
HOSCAKAL...

[Kéan aRs]

YÜREKTEN OLSUN

Arkadasligin büyüsünü tadanlardanim
Dostlugun kavramini yasayanlardanim
Bir söz söyle bana taaaa,uzaklardan
Icten olsun.
Arkadasca,dostca bir selam gönder bana
Yürekten olsun.
Atma icine üzüntülerini
Tatma kederli saatleri
Paylas kardesce mutlu sevgileri
Düsünme,
Ardina birak üzüntülerini
Gel arkadasim
Birlikte atalim kederli düsünceleri
Dünya degmez hic bir üzüntüye
Kapil git yepyeni sevgilere
Inandir dünyani sevgi dolu olduguna
Evrende sayginin var olduguna
Cocuk gibi,saf,temiz,tertemiz
Yüreginin bir kösesinde,yer var mi bana da?
Canimi verirdim o yürek icin.
Arkadasca,sevgiyle,dosrca
Bir selam gönder bana
Ama..........
Ne olur.......................



Neydi o günler neydi
Sevgilimdi leydi
Her gün hayalimdeydi
Ama bir gün bir kazada can verdi
Olmasaydi o kaza
Kavusacaktik bu yaza

Herseyimdi diana
Bu aciya dayanilirmi ana
Bir kaza buladi onu kana
Olmasaydi o kaza
Kavusacaktik bu yaza

[Kéan aRs]

Anne

--------------------------------------------------------------------------------

Anne
Cinayet suçlusu bir katil gibi,
Götürdüler aman vermeden Anne.
Gözüme perdeler kara tül gibi,
Çekildi mapusa girmeden anne.

Şaşırmış bir halde girdim içeri,
Göğsümde nefretin paslı hançeri,
Bağrıma vurdular kelepçeleri,
Suçun nedir diye sormadan Anne.

Demir kapılara sürgü çekildi,
Yüreğim kırıldı boynum büküldü,
Kara gözlerimden yaşlar döküldü,
Sabahlara kadar durmadan Anne.

Akşamla birlikte başlardı hüzün,
******* tarifi imkansız uzun,
Farkına varmadım ne kış ne yazın,
Mutluluk gülünü dermeden Anne.

Denizi,güneşi özlemek haram,
Gözümde tütüyor yar buram buram,
Benim dünya ile kalmadı aram,
Gardiyan zinciri kırmadan anne.

[Kéan aRs]

ANNE SEVGİSİ

günün birinde zengin vede şöhret bir adam bir rüya görür,
bir parti vermiştir partide onu seven dostları ve akrabaları kalabalık bir
vaziyette ortalıgı şen bir hale dönüştürür
eğlence bütün hızıyla ve bütün coşkusuyla sürmektedir
dostları cevresi akrabaları hep onun yanında ve cevresindeler
aniden kendisine bir ses gelir
ecele gideceksin
kendisi ve bütün partidekiler aniden kendilerini kızgın güneşin altında kumsalda bulurlar
genç adam denize doğru yürümek mecburiyetinde
eceline dogru yürümeye baslar
biraz yürüdükten sonra arkasına bakar.
dostlarından ve akrabalarından kimse kalmamış
onunla beraber yürüyen sadece ailesi kalmış
biraz daha yürümeye başlayınca kum dahada kızğınlaşmış
ayakları yakmaya başlar
kızgın kuma baktığı zaman sadece 6 ayak izi görmeye başlar
1çifti kendisinin 1çifti babasının 1 çiftide annesinin
eceline dogru yürümeye devam ederken kızğın kum şiddetini arttırır
ve bakarki kumdaki ayak izi 4e düşmüştür
bir kendisi birde annesi devam eder
biraz daha ilerledikten sonra kuma dogru batmaya başlar
bakarki kumdakizi 2ye düşmüş
o an ağlayarak
ey büyük allahım ecelime giderken
cevrem ailem beni terketti daha sonra ise babam
terketti bu acıya dayanamadı
senin rahmetinden alan annem
oda beni terk eti diyerek ağlamaya başlar
aniden haykırrır
annecim neredesin neden beni bıraktın diye bagırı
bu sırada altta bir ses
evladım yerdeki ayak izleri benim ayak izlerimdir
kum hem çok sıcak hemde batak
senin acı çekmene dayanamadım
aşağı bak evladım omuzlarımdasın
işte
yüce allahın canlı dünyasına indirilen rahmetin
en yücesi annelere verilmiştir

[Kéan aRs]

Sen Olmasaydın - Aşık Sefai

Sensin bu gönlümün yönü mekanı
Bende ar olmazdı sen olmasaydın
Ak nergisler sana aksın dağlarda
Balda sır olmazdı sen olmasaydın

Dağlardaki güneş doğmaz aleme
Buluttaki yağmur yağmaz aleme
Gönlümdeki güzel sığmaz aleme
Dünya dar olmazdı sen olmasaydın

Suru sırdan derler suyuma benim
El eyleyen çıkar toyuma benim
Elde güzel çokmuş neyime benim
Gözüm kör olmazdı sen olmasaydın

Kuşlar yuvasından uçar mıydı ki
Bulutlar yağmurdan kaçar mıydı ki
Yaylada çiçekler açar mıydı ki
Dağlar kar olmazdı sen olmasaydın

Dostlarım el oldu senin uğruna
Gözlerim sel oldu senin uğruna
Sefai'yim del oldu senin uğruna
Gurbet zor olmazdı sen olmasaydın

[Kéan aRs]

anladım
sabahları açılır
esnaf çarşıları yeminle
"bedreddinim bir ağaca asılır"

anladım
en büyük yalan yemindir
edilir sabahları
gecesini hatırlamayan esnafların

tüm merasimleri gömdüm
ömrümün reklam amaçlı takvimlerine
anladım
kimse üzgün değildi
bayraklar yarıya indiğinde

bir tek el isteyen
yordam ve özür dileyen

anladım
herkese kötü şeyler hatırlatan yüzüm
evet yüzümdü
her görüşmeye taşıdığım
kandırılmaya gönüllü bir gönülle
az sütlü neskafelere sigaralar iliştirdim
göz gördüm başka açılara ayarlı
uzun bir yüz gördüm
meğer filmin sonu diye ayarsız
fin yazardı se end zamanında
bir zamanlar
fransızlar hep fransız kalacaklar
sabah sinemasında pazarları

aklımı alıp doğduğum evin
müze olma isteğine saklayacaklar
ama kavaklar büyüyecek
herkesten gizli boyatmak
bir kavağın becereceği iştir ancak

anladım ki ağaçlar
toprağa acı verdikçe büyüyorlar

her pazartesi and içip
cumaları marşa basan
camiler dolusu yemin edip
taburlarca yalan söyleyen
bu toprakta bu ağaç
kuruyacaktır elbet

anladım
kimseye acı vermeden
büyünmüyor
namusum ve şerefim ve
çocukluğumun üzerine beton dökerim ki
tüfek filan değil
çimento icat edildi de
bozuldu mertliğin mimarisi
esrarlı bir ülkeye göçtü sabrın taş ustaları

anladım
altı dükkan olsun istiyor evinin
ve ağlamaklı bulmuyor apartımanları
benim taş ustamın karısı
ve her yerde
şube açmak istiyor
iskender kebabını icat eden
büyük iskender’in çocukları
ki gölge filan etmez
yoğurtlu bir ziyafet çekerdi
diyojen’le karşılaşsaydı.

anladım
bursalı iskender’in
romalı arkadaşından daha çoktur
uygarlığa katkısı

oysa
bu satırlarla üstünü örten ben
kelimelerle sargı bezi ve
melhem yapan
ozanlığı en çok kendini üzen ben
anladım
sadece öğlenleri açarım yaramı
ve hiçbir yerde şubesi olmaz
bu kanamalı hastanın

anladım....

[Kéan aRs]

Sus pus olmuş, puslu bir İstanbul'muydu yüzün, yoksa
çok bildik hüzünler mi taşınmıştı yüzüne
Dolmabahçe da çay tadında....
Divit ucuyla yazılmış bir aşkın sureti vardı avuçlarında,
tarih bir başka iklimin kıvamını gösteriyordu.
Ben rehnedilmiş yelkovan gibi... hani akrep'i seven ama
yüreği takvim yokuşlarında...

Sinemada elinin elimde terleyişinin bir anlamı olmalı,
sesinin sesimde yankılanmasının... sanki perdedekine
üzülmüş ya da sevinmişsin de tesadüfen akmış yüzün
içime... Yalan! Sen perdeye bakıyorsun, fikrin benim
seyir defterimde.. ve ben amerikanca bir filmi kürtçe
seyrediyorum...

Kadın Beyoğlu'nun bir kış akşamında,
üstündeki deri montun sahibine küs, soğukluğundan
muzdarip yürüyordu... Adam da... Yürümek hiçbir şeyi
çözmüyordu, bazı Aralık akşamlarında... Parmağında
yaralı bir öyküyü taşıyordu adam... Kadının yüzünde
bir hüzün... Hüzünlü aralık akşamında bir yüzük...
Yüzüğün yüzünde dünya güzeli bir kadının kehaneti...
... Soğuğun ve karanlığın vehameti!

Hayatı, bir başkasının pantolonu gibi, küçültülmüş,
daraltılmış... İlk sahibinin o pantalonla yaşadığı şeyler,
yani pantalonu pantalon yapan anılar, bazı ilkbahar
bereleri yüzünden yapılan yamalar, ter tüketen
yazlar... Hepsi daraltılmış... Yaşananlara bir beden
büyük geliyor artık hayat!

Bir aşkı paylaşmak için çok geç, bir paylaşıma aşık
olmak içinse erken... Beni sevda yerimden vurdu yine
zaman... Şimdi sana söylenecek tek cümle:

Bende sana yetecek kadar ben kalmadı...

[Kéan aRs]

çöle kıyısı olan kentlerin
limanları sıkılgan olur
kuş uçar gemi geçmez,
kervan zaman içinde.
böyle kentlerde insan
fırtına gibi sever,
sevdiği için ağlamayı.
hangi türküde sevmekten bahsedilse
ben hicaz olurum
elimi ıslatır elinin teri
ziyan olurum
seni sevmekle ıslanır akşam sefalarım
hangi türküde sevmekten bahsedilse
bu çölde ben
"şair burda yaşadığı kenti çöle benzetiyor" da
bahsedilen şair olurum.!

[Kéan aRs]

senin sesinle başlayan bir ıslık
kehribar kokusu kulaklarımda
nasıl bir nargile yakmak bu fitil gibi
sarhoşlukta...

kim bu öldürücü musikinin
güftesini gömebilir kuytuluğun makamına
yalnız hicazdı felaket efem saatlerinde
kimi görsem göz yarası yüzümde,
kimi duysam
senin sesinden ıslak bir ıslık
ve ben artık her şarkıda
kendime vokal yapıyorum,
yüzüm gözüm ıpıslık...

[Kéan aRs]

Bu sabah mutluluğa aç pencereni
Bir güzel arın dünkü kederinden
Bahar geldi bahar geldi güneşin doğduğu yerden
Çocuğum uzat ellerini

Şu güzelim bulut gözlü buzağıyı
Duy böyle koşturan sevinci
Dinle nasıl telaş telaş çarpıyor
Toprak ananın kalbi

Şöyle yanıbaşıma çimenlere uzan
Kulak ver gümbürtüsüne dünyanın
Baharın gençliğin ve aşkın
Türküsünü söyliyelim bir ağızdan
Ataol BEHRAMOĞLU

[Kéan aRs]

FARKINDA MISIN?

Zamanının kaçındasın, neyin başındasın?
Hayâllerin mi, gerçeğin mi telaşındasın?
Umarım ki fark edilmeyenin farkındasın,
Bil ki: saat işler, zaman geçer, ömür biter!

Hayatımıza iki meçhul bağ örülür,
Biri yanlışa sürükler, biri doğruya götürür.
Hangi yoldan gidilirse gidilsin, görülür:
Bil ki: saat işler, zaman geçer, ömür biter!

Umduğun aşa, ummadığın başa gelince,
Akıl başa gelip akla karayı seçince,
Anandan emdiğin süt burnundan gelince,
Bil ki: saat işler, zaman geçer, ömür biter!

İnsan evladı kendini tanır, hakkı tanır,
Haksızlıkta, zulümlerde kendinden utanır,
Her damla gözyaşında, kanda sonuca varır:
Bil ki: saat işler, zaman geçer, ömür biter!

Seyhanî söyler, ister kulak as, ister asma,
Güzeli görmezsen bile güzele kin kusma!
Aslını bil, doğruyu bul, yanlışlara susma!
Bil ki: saat işler, zaman geçer, ömür biter!

Kaçınılmaz misafir kapına vurduğunda,
Bülbül susmağa, karga ötmeğe durduğunda,
Eller dizlere, kazma toprağa vurduğunda,
Bil ki: saat durur, zaman durur, ömür biter!

[Kéan aRs]

Ben tertemiz bir tahtayım ilim ahlak iman yaz
Ben yoğrulmuş hamurum benden güzel şekil yap
Ben körpecik fidanım naziğim kırılırım
Yağmur ol yağ üstüme ilacım ver gübrem ver
Kurumazda büyürsem bağ senin bahçe senin

Benim dün ki kölemin bugün kölesi etme
Öz yurdunda gariban hasret delisi etme
Şerefsizi dinsizi başımıza bey etme
Bir taraftan siyaset bir taraftan ahlak ver
Başımız dik olunca şan senin bayrak senin

Aristo yu verirken Harezmi yi de öğret
Roma yı anlatırken Ötüken i de anlat
Mekke yi Medine yi Buhara yı da anlat
îster yalnız Atina ilya odesa yi ver
Eğer bir gün sızlarsa can senin vicdan senin

Sen bize yolu göster koşanlar biz olalım
Sen bize dağı göster aşanlar biz olalım
Dünya ya sığmayalım evreni dolaşalım
îster hala yatalım yorgan döşek yastık ver
Vatanı vatansıza satarsak günah senin

Biliyoruz elbette sıkıntıda derttesin
Derdin dünyalar olsa yenecek kuvvettesin
En mübarek dinde ve en aziz millettesin
ister yürü üstüne istersen de kaçıver
Kafadaki fikir ve döşteki yürek senin

Fatih Fatih olmazdı hocası olmasaydı
Yunusun derdi buğday Taptuk u bulmasaydı
Gazali yükselmezdi Bağdat a gelmeseydi
Ey Allah'ım bizleri biz yapacak hoca ver
Biz rahmete muhtacız rahmet kapısı senin.
__________________________________________

[Kéan aRs]

40.YIL HESABI

Uykuları harman ettim savurdum
Bir mübarek düş aradım kırk sene...
Ne usandım,ne yoruldum,ne durdum
İçi doğru dış aradım kırk sene...
***
Çıktım dağ boş, indim baktım ova boş
Toprak garip, su tedirgin, hava boş
Nere gitsem dallar kırık, yuva boş
Yumurtada kuş aradım kırk sene...
***
Aşk yükünü indirince arkamdan
Doğmadık bebekler tuttu yakamdan
Hesap-kitap ettim, kaçtım rakamdan
On yitirdim, beş aradım kırk sene...
***
Binalar yükselir: gözyaşı, kin, kan
Koymuşlar adını uygarlık, ümran
Yükseklerde midelerdir hükümran
Alçaklarda baş aradım kırk sene...
***
Gönül penceremi dünyaya açtım
Baktım manzaraya ben benden geçtim
Ucuzdan tiksindim, kolaydan kaçtım
Belası çok iş aradım kırk sene...
***
Birbirinden çürük çıktı seneler
Öz yiğidi az doğurdu analar
Hayal oldu gönlümdeki binalar
Temel için taş aradım kırk sene...
***
Adı devrim oldu avrat soyarak
Denge kurdu toklar açı yiyerek
Aptallara ibret olsun diyerek
Solucanda aradım kırk sene...

[Kéan aRs]

50 YILIN MUHASEBESİ

Yürüyen, konuşan, yiyen doymayan
Kaç put sevdik, kaç put seçtik sayamam...
Toprakları kanımızla suladık
Kaç kuyuda ekin biçtik sayamam...
***
Hangi yaşta kaç slogan söyledik
Kaç mantara alkışçılık eyledik
Kaç dönemde kaç zindanı boyladık
Kaç sırtlana kucak açtık sayamam...
***
Nutukta büyüttü kurnazlar bizi
Ayakta uyuttu cambazlar bizi
Batıya peyledi papazlar bizi
Kaç kürsüden yalan içtik sayamam...
***
Kaç cehennem yaptık, kaç cennet yıktık
Gönül sarayına kaç maymun tıktık
Kendi göğsümüze kaç kurşun sıktık
Kaç tezada konup göçtük sayamam...
***
Kuruyan umutlar sönen hayaller
Kurtlar sofrasında yenen hayaller
Acıya, hüsrana dönen hayaller
Kaç dağdan denize uçtuk sayamam...
***
Devletliler çıkıp devlete kondu
Büyük putlar büyük servete kondu
Hak, hukuk, insanlık sepete kondu
Kaç meslekten! Korkup kaçtık sayamam...
***
Uymadı bir türlü başlar bedene
Yanaşmadık niçin ile nedene
Ne söyleyim. Çok sürü var güdene
Kaç berzaha girip geçtik sayamam...

[Kéan aRs]

Dağ Rüzgarı

Kaderde senden ayrı düşmek de varmış
Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim...
Seni tanımadan
Hele seni böyle deli divane sevmeden
Yalnızlık güzeldir diyordum
Al başını, kaç bu şehirden
Ufukta bir çizgi gibi gördüğün dağlara
Rüzgarın iyot kokularını taşıdığı denizlere git
Git gidebildiğin yere git diyordum
Oysa ki, senden kaçılmazmış
Yokluğuna birgün bile dayanılmazmış.
Bilmiyordum...

Yine de dayanmağa çalışıyorum işte
Bir kır çiçeği koparıyorum gözlerine benzeyen
Geçen bulutlara sesleniyorum ellerin diye
Rüzgar güzel bir koku getirmişse
Saçlarını okşayıp gelmiştir diyerek avunuyorum
Yaşamak seninle bir başka zamanı
Bir başka zamanda seni yaşamak
Herşeyden önce sen
Elbette sen
Mutlaka sen
İster uzaklarda ol
İster yanıbaşımda dur
Sen ol yeter ki bu zaman içinde
Ben olmasam da olur
Seni bir yumağa sarıyorum yıllardır
Bitmiyorsun
Çaresizliğim gün gibi aşikar
Su olup çeşmelerden akan güzelliğin
İnceliğin ışık ışık yüzüme vuran
Sen güneş kadar sıcak
Tabiat kadar gerçek
Sen bahçelerde çiçekler açtıran
Sudan, havadan, güneşten yüce varlık
Sen, o tek sevgi içimde
Sen görebildiğim tek aydınlık

Bir nefes de benim için al
Havasızlıktan öldürme beni
Bulutlara, yıldızlara benim için de bak
Susadım diyorsam
Bir yudum su içmelisin
Ben yorulduysam sen uyumalısın
Ellerim sevilmek istiyor
Saçlarım okşanmak istiyor
Dudaklarım öpülmek istiyor
Anlamalısın.

Ağaçların yeşili kalmadı
Gökyüzünün mavisi yok
Bu dağlar o dağlar değil
Rüzgarında kekik kokusu yok
Kim bu çaresiz adam
Bu kan çanağı gözler kimin
Kaç gecedir uykusu yok
Gündüzü yok
Gecesi yok
Yok
Yok
Anladım
Sensiz yaşanmaz bu dünyada
İmkanı yok.

[Kéan aRs]

Unutamıyorum

Unut demek kolay gel bana sor bir de
Unutamıyorum işte unutamıyorum
Bir şey var şuramda beni kahreden
Şuramda tam yüreğimin üstünde
Çakılı duran bir şey var
Elimde değil söküp atamıyorum
Dalıp dalıp gidiyor gözlerim derinlere
Kimi görsem biraz sana benziyor
Seni hatırlatıyor şu bulut şu gökyüzü
Şu kayaları döven deniz
Şu hüzünlü melodi şu napoliten şarkı
Bir zamanlar beraber dinlediğimiz
Boyuna seni düşünüyorum durmadan usanmadan
Şimdi diyorum o ne yapıyor acaba
O güzelim gözleri kime bakıyor
O canım elleri nerde
Oysa günler o günler değil
Akşamlar o akşamlar değil
Ve kalan şimdi sadece özlemin *******de
Durup durup seni büyütüyorum içimde
Seninle acılar büyütüyorum
Yeni yeni kederler büyütüyorum dayanılmaz
Kirli sular yürüyor iliklerime
Bir zehir karışıyor kanıma anlıyor musun
Bir daha görsem seni diyorum bir daha görsem
Bir gün olsun bir dakika olsun
Unut demek kolay, gel bana sor bir de
Hatırladıkça gözyaşlarımı tutamıyorum
Dilimin ucunda sen; başımın içinde sen
Kader misin, ecel misin nesin sen
Unutamıyorum işte unutamıyorum

[Kéan aRs]

NOKTA NOKTAM
Dün bir dosttan, uzun bir mektup aldım
Beni anlatmış sana ve sen ona
"Unuttum artık onu" demişsin.
Hem bu sözü gülerek,
Medar-ı iftihar ile söylemişsin.
Unutamazsın Nokta Noktam
Unutamazsın!
Çünkü; unutmak için
önce unutulmak gerek
Oyasa ki sen,
Hala bende esen,
Eski kavak yelisin.
Unutamazsın...
Kan değil, tüküremezsin,
Ruj değil, silemezsin
Dişi dudaklarına, dişimle yazdığım
İki heceli erkek adımı
Unutamazsın Nokta Noktam
Unutamazsın!
Seninle biz, halâ bir kabukta
İki badem içi gibiyiz.
Baharsın; kokacaksın
Güneşsin; yakacaksın.
Sabah yatağım kadar rüyâ dolu
Sabah yatağım kadar sıcaksın
Unutamam
Unutamazsın!
Şimdilik bu kadar.
Öbür mektubuma daha diyeceklerim var
Darılma bana, gücenme sakın
Ankara günlerinin bembeyaz ufkundan
Binlerce selam sana.
Bahar başladı nokta noktam
Ankara'da bahar, veriminde toprak ana
Aylar var ki sana tek satır yazamadım
Oysa ki şimdi mevsim bahar
Ötüşlerde adın, kokuşlarda tadın var
Artık yazmalıyım.
Takvime baktım bu sabah,
ayrılalı beş ay olmuş.
Düşün ki Nokta Noktam
Beş ay denilen nesne tam yüz elli gün eder.
Bunca uzun ayrılıksa;
İnan bana Nokta Noktam
İnsanı, herşeye küskün eder.
İnan bana... Dargınlığım herkese
Ve tek hasretim sana
Düşünüyorum...
Aşıklar pazarına çıkan yolu düşünüyorum.
Bu yolun sağında yükselen
Her geçişinde penceresinden tebessümler gelen
Bahçesinde iri yedi veren,
kayısı gülleri açan evi düşünüyorum.
Bir türlü gelmiyor düşüncelerimin ardı
Ablan yanımda çorapsız gezerdi,
Baş örtüsüz annen.
Düşünüyorum... Bu mevsimde baban,
Her akşam bir yerine iki içerdi.
Miyoplaşınca gözleri "Şair, iç be oğlum
bahar dişidir doğurur" derdi.
Bahar başladı Nokta Noktam.
Ankara'da bahar,
Gönül ufkunda yağmur bulutları
Cennet olsa artik sevmiyorum
Sevmiyorum sensiz baharı...
Sen; ey yirmidört baharın en güzel süsü!
Sen; ey mutlu günlerimin mutlu türküsü!
Sen; ey ilk yaz akşamları kadar güzel çocuk!
Sen; ey altın gözlerinin hisli dünyası!
Ölümsüz bir yolculuk yaratan
Sen; ey çıplak bir hançer gibi!
Boylu boyunca gönlümde yatan
Sen; ey herşeyim olan herşey!
Son mektubunda söz verdin
Tut diyorsun, unuttum
Unut diyorsun, unutmak mı???
Güneş tekrar doğmayı unutabilir mi hiç?
Gönül ferman dinlemez sözü unutulabilir mi hiç?
Sen; ey mutlu günlerimin mutlu türküsü!
Sen; ey herşeyim olan herşey!
Bu gece Yılbaşı...
Başkent'de kar yağıyor Nokta Noktam
Başkentte kar ve tütüyor gözlerimde
Küllenmiş bir mangal gibi hatıralar
Başkent'de kar yağıyor, başkent'de kar...
Bu gece yılbaşı.
Bilirsin ki Nokta Noktam
Yılbaşında hesaplanır
Çoğu zaman insanların yaşı.
Bu gece yılbaşı...
Tokmaklarında yirmi dört hece
Eğilip üstüme sessizce
Şehrin kule saati
Bilir misin Nokta Noktam?
Bilir misin, bilir misin ne dedi?
"Şair, kutlu olsun, yaş otuz yedi."
Ve bir el saçlarımdan tutarak
Kalbimi sana kadar sürükledi.
Bu gece yılbaşı, başkent ayakta
Çalınan Tuna dalgaları komşu plâkta.
Ne de kıvrak bu vals havası
Başladı yine gönlümün
On yıl evvel ki kanaması
Ne günlerdi o günler cancağızım
Ne günlerdi...
Sen, on yedisinde sevgilerin sisinde
Başı duman duman bir kız.
Ben, yirmi üstünde
Gönlü gördüğü her güzelliğe nişanlı
Öylesiye bir şair, öylesiye bir delikanlı.
Ne çabuk geçti zaman.
Hey gidi Dünya hey...
Bu gece yılbaşı
Dışarıda kar yağıyor ve tütüyor gözlerimde
Küllenmiş bir mangal gibi eski hatıralar
Köşede bir kırlent, kırlentde bir resim.
Bartın'da bahar.
Elimle yapmışım
"asma köprüsünden" Kocanaz deresi
Sağda, orta okul
Okulda, çocukların sesi.
"Çakır beylerin" elma bahcesi.
Derede kayık, dümende ben.
Küreklerde sen.
Hava berrak, hava ılık
Hava temiz
Ve sularda sarmaşan gölgemiz
Bu gece yılbaşı, başkent ayakta
Çalınan Tuna dalgaları değil artık
komşu plâkta.
Gönlüm bu diyardan çok çok uzakta.
Dışarıda kar yağıyor.
Dışarıda kar ve tütüyor gözlerimde
Küllenmiş bir mangal gibi
Eski hatıralar...

[Kéan aRs]

UNUTMAYACAĞIM


Vurabilirsen ayağını sertçe yere
Haykırabilirsen beni sevmediğini herkese
Gidebilirsen yüreğinin götürdüğü yere
Sana söz seni unutacağım!
Çözebilirsen kalbimin pranga kilidini
Durdurabilirsen içimdeki gözyaşı selini
Görebilirsen içi kan ağlarken gülenleri
Sana söz kalbimi kapatacağım!

Çizebilirsen hayalinde sevginin resmini
Anlayabilirsen kelimelerin kifayetsizliğini
Dokunup çıkarabilirsen içimdeki seni
O zaman seni UNUTMAYACAĞIM.

[Kéan aRs]

*** Hayatta ben en çok babamı sevdim ***


Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpı bacaklarıyla-- ha düştü ha düşecek --
Nasıl koşarsa ardından bir devin,
O çapkın babamı ben öyle sevdim

Bilmezdi ki oturduğumuz semti,
Geldi mi de gidici - - hep, hepp acele işi! --
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi.
Atlastan bakardım nereye gitti,
Öyle öyle ezber ettim gurbeti.

Sevinçten uçardım hasta oldum mu,
40'ı geçerse ateş çağ'rırlar İstanbul'a
bi helallaşmak ister elbet, diğ'mi oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oy'nunu,
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu.

En son teftişine çıkana değin,
Koştururken ardından o uçmaktaki devin,
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim

[Kéan aRs]

Bence sen de şimdi herkes gibisin


Gözlerim gözünde aşkı seçmiyor
Onlardan kalbime sevda geçmiyor
Ben yordum ruhumu biraz da sen yor
Çünkü bence şimdi herkes gibisin

Yolunu beklerken daha dün gece
Kaçıyorum bugün senden gizlice
Kalbime baktım da işte iyice
Anladım ki sen de herkes gibisin

Büsbütün unuttum seni eminim
Maziye karıştı şimdi yeminim
Kalbimde senin için yok bile kinim
Bence sen de şimdi herkes gibisin

[Kéan aRs]

Mavi Gözlü Dev, Minnacık Kadın ve Hanımelleri


O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Bir dev gibi seviyordu dev.
Ve elleri öyle büyük işler için
hazırlanmıştı ki devin,
yapamazdı yapısını,
çalamazdı kapısını
bahçesinde ebruliiii
hanımeli
açan evin.

O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Mini minnacıktı kadın.
Rahata acıktı kadın
yoruldu devin büyük yolunda.
Ve elveda! deyip mavi gözlü deve,
girdi zengin bir cücenin kolunda
bahçesinde ebruliiii
hanımeli
açan eve.

Şimdi anlıyor ki mavi gözlü dev,
dev gibi sevgilere mezar bile olamaz:
bahçesinde ebruliiiii
hanımeli
açan ev..

[Kéan aRs]

Derdim Başka


Sanma ki derdim güneşten ötürü;
Ne çıkar bahar geldiyse?
Bademler çiçek açtıysa?
Ucunda ölüm yok ya.
Hoş, olsa da korkacak mıyım zaten
Güneşle gelecek ölümden
Ben ki her nisan bir yaş daha genç,
Her bahar biraz daha aşığım;
Korkar mıyım?
Ah, dostum, derdim başka...

[Kéan aRs]

Birdenbire


Her şey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün ışığı yere;
Gökyüzü birdenbiler oldu;
Mavi birdenbire.
Her şey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye başladı duman topraktan;
Filiz birdenbire oldu, tomurcuk birdenbire.
Yemiş birdenbire oldu.

Birdenbire,
Birdenbire;
Her şey birdenbire oldu.
Kız birdenbire, oğlan birdenbire;
Yollar, kırlar, kediler, insanlar...
Aşk birdenbire oldu,
Sevinç birdenbire.

[Kéan aRs]

Geldin ya
Zararı yok,
Kırılmış kalp
Küsmüş dudaklar
Bahar olur güller açar,
Yaralar kabuk bağlar.
Sen geldin ya, yeter...

Önemi yok,
Sen geldin ya.
Eğme başını
Özür de dileme
Bir gül yeter.
Bulutlar dağılır,
Unutulur acılar, geldin ya...

Değeri yok,
Tutulmamış sözler,
Verilmiş tavizler,
Uçmuş gitmiş vaatler.
Hesap sormam korkma
Sen geldin ya artık,
Varsın ya, yeter...

Gereği yok,
Bahaneler arama
Kovmam meraklanma
Geldin ya.
Öylesine uğramış
Özlememiş gibi yap sen.
Ben öyle sanırım (sen öyle san)
Korkma, umutlanmam, geldin ya...

Anlamı yok,
Anlatma, konuşma.
Neredeydin, ne yaptın.
Sormam.
Belli etme hüznünü
Bakmam gözlerine, geldin ya.
Belki bana acımış, belki kendine
Boynun bükük, gururun kırıktır belki.
Ben öyle sanmam (sen öyle san)
Boşver, geldin ya.

[Kéan aRs]

Düştün
Düşümdeydin dün gece
Öyle güzel bir düştü
Bana yıldızları veriyordun
Işıl ışıldı yüzüm

Yıldızları tutuyordum
Düşümü hayra yoruyordum
Öyle güzel bir düştü
Uyandım
Kirpiğimden yere düştün

Düştün
Düştü
Düş

[Kéan aRs]

Acelen Ne
Aşkı dayanıksız olan, acelesi olandı
Hayata diye koşan, ölümden korkandı.
Aşk, acı çekmeye ya da çektirmeye
Peşinen gönüllü olmaktı...

Dönemeçleri süratle dönmen
Değiştirmezdi hiçbir şeyi gerçekten
Dingin ve sessiz bekleyişi bitirmeseydin
Kendi bitecekti zaten...

Takvim yaprağından hızlıydı sevdan
Bir ömür yaşanacaktı, anlara sığan.
Yıllar, aylar, haftalar, günler
Ağır ağır sonlanacaktı zaten...

Gitme telaşındaydı gelmen
Zamanın önüne geçen korkun
Bilinmez, ucu açık bir gelecekti
Beklesen, dilediğince geçecekti zaten...

[Kéan aRs]

--------------------------------------------------------------------------------

Beklenen


Ne hasta bekler sabahı,
Ne kanlı şahidi mezar,
Ne de şeytan, bir günahı,
Seni beklediğim kadar.

Geçti, istemem gelmeni,
Yokluğunda buldum seni;
Bırak vehmimde gölgeni,
Gelme artık neye yarar?..

[Kéan aRs]

Geriye Dönen Adam


Yağmur yağıyordu...
Benim saçalarımda kırağılar vardı,
Onun omuzuna konmuş bir gül.
Kapıyı açtım
Elinde eski bir bavul
Yüzünde daha eski bir hikaye
Geldim dedi, geldim işte.
Sana kendimi getirdim
Belki unutmuşsundur
Birlikte söylediğimiz şarkıları getirdim
Birkaç gömlek bir pijama altı
Tuttuğum notları
Serin volta boylarında adımları sayıp susuşlarımı
Elimle büyüttüğüm nazlı bir menekşeyi
Gökyüzüne verdiğim dualarımı
Çakmağımı sigaramı tabakamı
Ve kitaplarımı getirdim
Döndüm dedi, döndüm işte.
İçeri girdi, aksıyordu ayağı
Oysa; nasıl da akardı bayrak gibi önümüzde
Nasıl da oynardı saçları rüzgârı bulanda
Bir ceylan gibi nasıl da koşardı
Ayağın, dedim...
İçerde, dedi
Bir bakır tas bıraktım
Bir kehribar tesbih
Birkaç kitap
Bir kaç iyi arkadaş
Tüketilmiş bir ceza
Ve bir ayak
Güldü sonra
Dedemin yemen çölünde bıraktığı ayağı
Ben içeride bıraktım,
Kurban olsun ikimizinki de, memlekete.
Oturduk
uzun uzun baktık birbirimize
Onüçyıl sonra yeniden karşı karşıya
Bir deli gençliği
Birlikte düşürmüştük yollara
Bir yüreğimiz vardı, onu koymuştuk ortaya
Ben başımı onun omzuna yaslardım
O tale'al bedrü okurdu kulağıma
Ben bazı ******* oturup ağlardım
O dua ederdi hepimizin adına
Bir sonbahar akşamı ayrılmıştık
Caddelerde arabalar akıyordu
Yağmur yağıyordu
Babalar,ekmekleri saklamış ceketlerinin altına
Korkuyla evlerine koşuyordu
Düdükler ötüyordu, sirenler çalıyordu
Şehri kimler çalıyordu?
Oysa; biz onunla
Yüreğimizi koymuştuk ortaya...
Arkasından baktım
Elinde bir bavul
Cebinde ikimizin yüreği
Şifadan ayrılık, rahmetten yoksulluk
Şenolasın mapusluk!
Kaldır gözlerini yerden, dedi
Onüç yıl dediğin ne ki?
Bana mektup yaz
Bir menekşe resmi yap
Ve bir gül gönder anama
Kaldır gözlerini yerden, dedi
Onüçyıl dediğin ne ki?
Yürüdü Yusuf
Yanıp sönen mavi ışıklar düştü gölgesine
Onüçyıl bekleyecektim
Onüçyıl..
Kavuşmak için
Cebinde rehin götürdüğü gençliğime.

[Kéan aRs]

Ayrılık Sevdaya Dahil


Acilmis sarmasik gulleri kokulariyla baygin
En gorkemli saatinde yildiz alacasinin
Gizli bir yilan gibi yuvarlanmis icimde kader
Uzak bir telefonda aglayan yagmurlu genc kadin
Ruzgar uzak karanliklara surmus yildizlari
Mor kivilcimlar geciyor daginik yalnizligimdan
Onu cok ariyorum onu cok ariyorum
Heryerimde vucudumun agir yanik sizilari
Bir yerlere yildirim dusuyorum
Ayriligimizi hisettigim an demirler eriyor hirsimdan
Ay isigina batmis karabiber agaclari gumus tozu
Gecenin irmaginda yuzuyor zambaklar yaseminler unutulmus
Tedirgin gulumser
Cunku ayrilik da sevdaya dahil cunku ayrilanlar hala sevgili
Hic bir ani tek basina yasayamazlar
Her an otekisiyle birlikte hersey onunla ilgili
Telasli karanlikta yumusak yarasalar
Gittikce genisliyen yakilmis ot kokusu
Yildizlar inanilmiyacak bir irilikte
Yansimalar tutmus butun sahili
Cunku ayrilmanin da vahsi bir tadi var
Oyle vahsi bir tad ki dayanilir gibi degil
Cunku ayriliklar da sevdaya dahil
Cunku ayrilanlar hala sevgili
Yanlizlik hizla alcalan bulutlar karanlik bir agirlik
Hava agir toprak agir yaprak agir
Su tozlari yagiyor ustumuze
Ozgurlugumuz yoksa yalnizligimiz midir
Eflatuna calar puslu lacivert bir sis kusatti ormani
Karanlik coktu denize
Yanlizlik cakmak tasi gibi sert elmas gibi keskin
Ne yanina donsen bir yerin kesilir fena kan kaybedersin
Kapini bir calan olmadi mi hele elini bir tutan
Bilekleri bembeyaz kugu boynu parmaklari uzun ve ince
Simsicak bakislari suc ortagi kacamak gulusleri gizlice
Yalnizlarin en buyuk sorunu tek basina ozgurluk ne ise yarayacak
Bir turlu cozemedikleri bu olu bir gezegenin soguk tenhaligina
Benzemesin diye ozgurluk mutlaka paylasilacak suc ortagi bir sevgiliyle
Sanmistik ki ikimiz yeryuzunde ancak birbirimiz icin variz
Ikimiz sanmistik ki tek kisilik bir yalnizliga bile rahatca sigariz
Hic yanilmamisiz her an dusup dusup kristal bir bardak gibi
Tuz parca kirilsak da hala icimizde o yanardag agzi
Hala kipkizil gulumseyen sanki atesten bir tebessum zehir zemberek ASKIMIZ

[Kéan aRs]

Üçüncü Şahsın Şiiri


gözlerin gözlerime degince
felaketim olurdu aglardim
beni sevmiyordun bilirdim
bir sevdigin vardi duyardim
çöp gibi bir oglan ipince
hayirsizin biriydi fikrimce
ne vakit karsimda görsem
öldürecegimden korkardim
felaketim olurdu aglardim

ne vakit maçka'dan geçsem
limanda hep gemiler olurdu
agaçlar kus gibi gülerdi
bir rüzgar aklimi alirdi
sessizce bir cigara yakardin
parmaklarimin ucunu yakardin
kipiklerini egerdin bakardin
üsürdüm içim ürperirdi
felaketim olurdu aglardim

aksamlar bir roman gibi biterdi
jezabel kan içinde yatardi
limandan bir gemi giderdi
sen kalkip ona giderdin
benzin mum gibi giderdin
sabaha kadar kalirdin
hayirsizin biriydi fikrimce
güldü mü cenazeye benzerdi
hele seni kollarina aldi mi
felaketim olurdu aglardim

[Kéan aRs]

GÖZLERİN KAL DİYOR
Bu nasıl ayrılık, bu nasıl veda
Gözlerin kal diyor dudakların git
Bakışın anahtar, gözlerin kilit
Ellerin aç diyor, dudakların git.
Ayrılık; dönüşü olmayan nehir
Yalnızlık; yıkılmış bomboş bir şehir
Kaç sevda kül oldu böyle kimbilir
Gözyaşın kal diyor, dudakların git.
Gidersem, bir daha dönmeyeceğim
Kalırsam, kalbime yenileceğim
Çözemedim seni delireceğim
Gözlerin kal diyor, dudakların git.
Duvardan insin mi resimlerimiz,
Yabancı olsun mu isimlerimiz?
Ya o, deli dolu *******imiz
Anılar kal diyor, dudakların git.
Bu roman da biter belki birazdan
Ne aşklar yıkıldı gururdan, nazdan
Ağlıyor besteler yine hicâzdan
Şarkılar kal diyor, dudaklar git...

[Kéan aRs]

BEKLE BENİ

Kış kıyamet bir gün bakarsın çıkıp gelmişim
varsın azgınlaşsın tipi
ve uğuldayadursun dışardaki rüzgâr
Sakın şaşırma küçüğüm
üşümüş bir serçe gibi titremesin ellerin
apansız çıkıp geleceğim
kış kıyamet de olsa bir gün
Uğuldayan bu rüzgâr,
bu delice yağan kar ürkütmesin seni
direnmektir artık bekleyişin öbür adı
Sen türküler söyle ve gülümse küçüğüm çünkü;
sesinin ırmağıyla yeşerecek hasretin bozkırları
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet bekle beni küçüğüm.

[Kéan aRs]

Seni Seviyorum
HATIRLARMISIN SEVGİLİNDEN AYRILDIĞIN GÜNÜ.
HATIRLARMISIN TERKEDİLDİĞİN O İLK GECEYİ,
KALBİN YERİNDEN FIRLAYACAKMIŞ GİBİ,
HERŞEYE İSYAN EDEN TAVRIYLA ATARKEN,
GERİ DÖNMESİ İÇİN,AYAKLARINA KAPANACAK KADAR KÜÇÜLMÜŞKEN,
HATTA DAHA İLERİ GİDİP ,
ONUN GEÇTİĞİ YOLLARI ÖPMEK İSTEDİĞİN O ANLARI HATIRLA.
SEVİLMEDEN SEVDİĞİN O GÜNLERİ,
AKLINDAN BİR BİR SİLİP ATMAK İSTEDİĞİNİ,YENİ BİR AŞKA KOLLARINI YIRTILANA
KADAR AÇMAK İSTEDİĞİNİ,VE BU AŞKTA YAŞAYAMADIKLARINI YAŞAMAK,
UMUTLARINA KAVUŞMAK VE YAŞANAN TÜM ACILARI UNUTMAK İSTEDİĞİNİ,
ŞİMDİ AŞIK OLMUŞKEN ONU KAYBETMEK İSTEMEDİĞİNİ,
MAVİ DÜŞLERE DALMIŞKEN UYANMAK İSTEMEDİĞİNİ,
ARTIK BEKLEMEK İSTEMEDİĞİNİ,
İŞTİ TAM BUNLARI BULMUŞKEN,
VE BUNLARI KAYBETMEMEK İÇİN
ŞİMDİ HAYKIR
SENİ SEVİYORUM,
VE HAYKIRIYORUM
AŞKI YARATAN BENİM SEVGİLİM....

[Kéan aRs]

Bitmeyen Yalnızlık
yine herzamankinden farksız birgün,
dışarıda güneş we hareket
içerde bir genç we yorgunluk bir de
YALNIZLIK.

we televizyonda reklamlar
yukarı katta tıkırtılar
aşağı katta sessizlik

uzaklarda ölüm,yakınlarda yine ölüm
bir yerlerde unutulanlar,bir yerlerde ise unutanlar
bilinmeyenlerde bir genç kız we bir genç kız daha...

uçurumun kenarında düşmek için hazırlananlar
uçurumun sonunda ölüm çığlığı!

arkada sonsuz gözyaşları,
uzun bir sessizlik,
anılarıyla başbaşa bir genç kız
Ve BİTMEYEN YALNIZLIK!!!!!.........

[Kéan aRs]

Unutma ki...
" Unutma ki "
Tüm insanlar, yanlizliga yeniktirler.
Solmus resimlerde ararlar mutlulugu
Ve........ gönüllerde yasatirlar,
SEVDA SARHOSLUGUNU....

[Kéan aRs]

BÖYLE SEVDİM İŞTE
Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni gören.
Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun yüreğime. Bir başka yerde
olamazdın zaten. Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın,
orada kalmalıydın. Çok aşka ev sahipliği yapan bu yürek, ilk kez bu kadar
kolay kabullendi seni. Herhangi bir konuk değildin artık. Bu yüzden ne
ağırlama faslı vardı, ne de uğurlama. O yüreğin gerçek sahibiydin.

[Kéan aRs]

Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya... Ben dört mevsim baharı yaşadım
seninle. Çiçek çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin
renklerin karşısında. Taze bir yaprak gibi yeşildin. Açelya idin
pembeliğinle. Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın bir
ateş gibi. Ve maviydin... En çok bu renkle anmayı sevdim seni. Denize
tutkundum, denizi sensiz, seni de denizsiz düşünemedim.

[Kéan aRs]

Seni severken dünyayı da sevdim ben, insanları da... Kendime bile dar
gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En kızgın,
en tahammülsüz olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti bana. İçimdeki
sevinç yüzüme yansıdı, güldüm. Beni öylesine güldüren senin sevgindi ve
ben kaygısız, içten gülüşün ne demek olduğunu, nasıl güzel bir şey
olduğunu anladım seninle...

[Kéan aRs]

Her şeye rağmen sevdim seni. Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir zorluk
yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim. Sen elimden
tuttuğunda, patlamaya hazır bir volkan gibi hissederdim kendimi. Menzil
sendin ve ben o menzile ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok edebilirdim.
Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi eritirdim, kül ederdim. Sana
ulaştığımdaysa sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek sen
girebilirdin.

[Kéan aRs]

Sevdim ve hayrandım da... Her halin çekti beni. Duruşunu, uyumanı,
gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını, çocukluğunu,
olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim suskunluğunu da.
Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini, korkularını sevdim. Seni ve o
doyumsuz sevdanı, uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu zaman.
Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni
yeterince tarif edecek kadar derin olmadı.

[Kéan aRs]

Seni severken yorulmadım. Çünkü sen yaşam kaynağıydın. Her gün yenilendim.
Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa tamamladın.
Ölmeyecektim çünkü sen ölmezliğin ta kendisiydin.

Sevdim işte ötesi yok...

[Kéan aRs]

Aşk
Aşk dediğin nedir ki
Tenden bedenden sıyrık
Çocukların içinde
Yaşadığı bir çığlık

Aşk dediğin nedir ki
Histen nefesten varlık
Umutsuzluk içinde
Karanlığa son ıslık

[Kéan aRs]

Sensin Canım
SENSIN BENIM DOGAN GUNESIM
BENI SARAN,ISITAN,YAKAN,
ICIME KADAR ISLEYEN
SENSIN BENIM KARANLIK GECEYI AYDINLATAN
AYIM VE YILDIZLARIM
SENSIN GULUM;
BENI DUYGUSALLIGA ITEN,AGLATAN,DUSUNDUREN
BENI DELI YAPAN,ARZULARIMI CILDIRTAN
SENSIN BANA;
YASAMA SEVINCINI VEREN,SEVMESINI OGRETEN
ANIDEN HIC OLMADIK ANDA
GUZEL BIR SARKI SOYLETEN
DALIPTA HAYAL KURDURAN
YUCE ALLAH'A SONSUZ DUALAR ETTIREN
BENI HIRSLI YAPAN SONRADA KORKUTAN
SENSIN,ILK VE SON UMUDUM
OZLEM DUYDUGUM,BAGLANDIGIM
UGRUNA OLDUGUM
SENSIN;
MAVI DENIZDE,UFUKTA GORDUGUM
HAYALLERIM
SENSIN;
CILGINCA ISTEDIGIM,
SEVDIGIM...

[Kéan aRs]

Uzun uzun anlatamam herseyi
Böyle olsun istemedim bende
Sakın kal deme bana
Gidiyorum alışamadım bu kente
Sakın kal deme bana
Gidiyorum alışamadım bu kente
Suskun deniz boyu martılar
Eve yalnız dönüyorum bende
Sakın kal deme bana
Gidiyorum alışamadım bu kente.......

[Kéan aRs]

Sen ve Ben
Uzun bir yol var aramizda
Bir ucunda sen bir ucunda ben
Bir ates yanar bagrimiza
Atesi sen külü ben
Ümit isigi parlar gönlümüzde
Aglatan sen aglayan ben
Hasretlik sarkilari söylenir hergün
Söyleten sen söyleyen ben
Askimiz dile geliyor mektubla
Kagidi sen kalemi ben
Beklerim hergün kavusmamizi
Ümitle sen sabirla ben.

[Kéan aRs]

Sensizlik
NE KOTU BILIYOR MUSUN?
SENINLE KONUSAMAMAM,
ELLERINI TUTUP;
SU ICIMDE KOPAN FIRTINAYI ANLATAMAMAM
SEVDIGIMI;
HEM DE DELICE SEVDIGIMI SOYLEYEMEMEM
KENDIMI ANLATAMAMAM KOTU
YASADIGIM YOGUN DUYGULARI
SANA VEREMEMEM KOTU,
DUDAKLARINDA OLMAMAK KOTU,HEM DE COK
SACLARINI OKSAYAMAMAK,
BERABER SARKI SOYLEYEMEMEK,
SANA MUHTAC OLDUGUM BIR ANDA;
SARILIP AGLAYAMAMAM KOTU
ANLADIN YA;
SENSIZ HERSEY KOTU.
AMA UMUT VAR DEGIL MI?
GELECEGIN UMUDU VAR, SENI GORMENIN,
DOYASIYA OPMENIN,BERABER KAHKAHALARA BOGULMANIN

[Kéan aRs]

Seni Seviyorum
HATIRLARMISIN SEVGİLİNDEN AYRILDIĞIN GÜNÜ.
HATIRLARMISIN TERKEDİLDİĞİN O İLK GECEYİ,
KALBİN YERİNDEN FIRLAYACAKMIŞ GİBİ,
HERŞEYE İSYAN EDEN TAVRIYLA ATARKEN,
GERİ DÖNMESİ İÇİN,AYAKLARINA KAPANACAK KADAR KÜÇÜLMÜŞKEN,
HATTA DAHA İLERİ GİDİP ,
ONUN GEÇTİĞİ YOLLARI ÖPMEK İSTEDİĞİN O ANLARI HATIRLA.
SEVİLMEDEN SEVDİĞİN O GÜNLERİ,
AKLINDAN BİR BİR SİLİP ATMAK İSTEDİĞİNİ,YENİ BİR AŞKA KOLLARINI YIRTILANA
KADAR AÇMAK İSTEDİĞİNİ,VE BU AŞKTA YAŞAYAMADIKLARINI YAŞAMAK,
UMUTLARINA KAVUŞMAK VE YAŞANAN TÜM ACILARI UNUTMAK İSTEDİĞİNİ,
ŞİMDİ AŞIK OLMUŞKEN ONU KAYBETMEK İSTEMEDİĞİNİ,
MAVİ DÜŞLERE DALMIŞKEN UYANMAK İSTEMEDİĞİNİ,
ARTIK BEKLEMEK İSTEMEDİĞİNİ,
İŞTİ TAM BUNLARI BULMUŞKEN,
VE BUNLARI KAYBETMEMEK İÇİN
ŞİMDİ HAYKIR
SENİ SEVİYORUM,
VE HAYKIRIYORUM
AŞKI YARATAN BENİM SEVGİLİM.....

[Kéan aRs]

Gözlerin
Yağmurlar öperdi yanaklarımdan
Sen yoksun diye
Kimler bırakıp gitti
Martılar bile ağladı arkandan
Seneler okşadı saçlarımdan
Kıskanırdın sigaramı
Hiç düşmezdi diye dudaklarımdan
Saklardın her seferinde
O iki kelimeyi
Belki şımarırım diye ,kulaklarımdan
Sana koşmak istedim
Prangalar tuttu ayaklarımdan
Sen yoksun yine
Elimde bir kadeh şarap
Aklımda son sözlerin
Kadehler değil beni sarhoş eden
Beni sarhoş eden gözlerin...

[Kéan aRs]

AĞLAYACAKSIN
Bir buruk pişmanlık sarınca seni
Aldanmak ne demek anlayacaksın
Çok arayacaksın bir dost elini
Yalnızlık ne demek anlayacaksın
Yakınca içini aşkın ateşi
Sevmek ne demek anlayacaksın
Yalansız aşkımı ,seven kalbimi
Söylenen yalanlar yıkınca seni
Kırınca ümitlerini
Hatırlayacaksın mazide beni
Yaptıkların için AĞLAYACAKSIN...

[Kéan aRs]

Seni Düşünüyorum Yine

Seni düşünüyorum yine,
Bir güneşin karanlığında,
Ömrümün en kısa yolunda,
En uzun yolculuğu yaparken,
Seni düşünüyorum yine,

Seni düşünüyorum yine,
Doğacak güneşi umutsuzca beklerken ve ölü,
Yatağımın baş ucunda düşüncelerim;
Seni ve sevdamızı ararken,
Seni düşünüyorum yine,

Seni düşünüyorum yine,
Ben ve sadece umutlarım,
Hiç sonu olmayan bir yolda,
Sana ulaşamayacağımı bile bile,
Seni düşünüyorum yine,

Seni düşünüyorum yine,
Umutlarımı çorak topraklarda,
Onları duygularımla sularken,
Yeşermeyeceğini bile bile
Seni düşünüyorum yine,

Seni düşünüyorum yine,
Çünkü sen ben yaşadıkça varsın,
Sen var oldukça ben düşüneceğim,
Ben düşündükçe seni seveceğim,
Seni düşünüyorum yine.Seni Düşünüyorum Yine

Seni düşünüyorum yine,
Bir güneşin karanlığında,
Ömrümün en kısa yolunda,
En uzun yolculuğu yaparken,
Seni düşünüyorum yine,

Seni düşünüyorum yine,
Doğacak güneşi umutsuzca beklerken ve ölü,
Yatağımın baş ucunda düşüncelerim;
Seni ve sevdamızı ararken,
Seni düşünüyorum yine,

Seni düşünüyorum yine,
Ben ve sadece umutlarım,
Hiç sonu olmayan bir yolda,
Sana ulaşamayacağımı bile bile,
Seni düşünüyorum yine,

Seni düşünüyorum yine,
Umutlarımı çorak topraklarda,
Onları duygularımla sularken,
Yeşermeyeceğini bile bile
Seni düşünüyorum yine,

Seni düşünüyorum yine,
Çünkü sen ben yaşadıkça varsın,
Sen var oldukça ben düşüneceğim,
Ben düşündükçe seni seveceğim,
Seni düşünüyorum yine.

[Kéan aRs]

Hasret
Seni Özlemek Nedir Bilir Misin?
Bilemezsin.
Cünkü Sen Hiç Sensiz Kalmadin
Corak Toprak Suyu Nasil Özlerse,
Toprak Altinda Tohum Nasil Bahari Beklerse;
Iste Öyle Özledim,
Öyle Bekledim Seni.

[Kéan aRs]

Senden Vazgecebilirmiyim Hic
Beni bazen arayip sormasanda
Sana arada bir kizsamda
Söyle sana küs kalabilirmiyim hic

Aramizda mesafeler olsada
Yollar bizi ayirsada
Söyle seni unutabilirmiyim hic

Gözlerine bakip “Seni Seviyorum” diyemesemde
Sana sarilip öpemesemde
Baskasina gönül verebilirmiyim hic

Günlerim sensiz gecsede
Hasretinden ölsemde
Söyle senden vaz gecebilirmiyim hic?!

[Kéan aRs]

Seni Seviyorum De...
Seni seviyorum demekle iş bitmiyor….


Gitmiştin....
Yanında benliğimin bir parçasını alıp,
Yüreğimi ise yarım bırakıp,
Elveda demeden çekip gitmiştin.

Başarmıştın....
*******i uykumu bölmeyi,
Aklımdan çikmamayı,
Uzakta olduğun halde beni ağlatmayı başarmıştın.

Göstermiştin...
şerefsiz birinin nasıl oldugunu,
Hırçın tarafını,
Gözlerinde yalan söyleye bildiğini göstermiştin.

Demiştin...
Seni seviyorum diye,
Sonsuza kadar senleyim,
Korkma hep yanındayım demiştin.

Anlamıştım...
Herkese güvenilmedigini,
Insanların iki yüzlü ola bildiğini,
Seni seviyorum demekle işin bitmediğini anlamıştım.

[Kéan aRs]

ERTELENMİŞ SÖZCÜKLER
Ertelenmiş sözler var dilimde
Buruşmuş bir kâğıdın içinde duygularım.
Gecikilmiş bir aşk yazılı köşeye atılan kâğıtta
Hiç bir şey için geç değil belki
Belki, şimdi tam zamanı.
Bir de yürek sözden anlasa...

Hergün bir sonrasına ertelenir itiraflar
Bir kaçış ki, bu insanı kendinden eder
Sorular döner beynimin içinde
Beynin içinde satır satır işlenir duygular
Bir gün sonraya ertelenir hergün.

Bir yaprağın yere düşüşü gibi olabilsem
Ağır ağır süzülsem herşeyin farkında olarak
Bir şelale gibi olsam
Coşkunca düşsem arzularımın yüreğine
Korkularımı erteleyebilsem bir anlığına
Hergün koskoca bir yaşam ertelenir oysa.

Sözcüklerin ucuna yüklüdür yaşam
Kendimin kendimle savaşı bu
Kendimle ertelenmiş sözcüklerimin savaşı
Korkularımızın esiri olmuşuz
Ertelenmiş bir yaşam var sırtımızda
Ertelemiş sevdalar yaşarız
Ertelenmiş dostluklar
Ertelenmiş kendini buluşlar.

En çokta yüreğimizdeki parıltıları erteleriz.
Oysa sevmek, daha kolay gözükür korkmaktan.
Sevsek hesapsızca,
Aşık olsak ertelemeden yüreğimizdekileri.
Sözcükler aksa billur bir su gibi
Ertelemesek yaşamımızı.

Belki olacak ertelemesiz yaşayışlar
Bir umut ışığı yanar yürekte
Umudu erteleriz bu sefer
Umudu erteleriz bir sonraki güne.
Ertelenmiş bir umudun sırtına yüklemişiz korkularımızı
Ertelenmiş sözcüklere saklamışız yüreğimizi
Ertelenmiş bir varoluş yaşarız.

[Kéan aRs]

Unutamadığımsın
Hiç görmedin senin için akan gözyaşlarımı,
Hiç bilmedin seni düşünürken nasıl
dalıp gittiğimi
Hiç hissetmedin çöl ortasında vadiyi özler gibi
seni özlediğimi
Unutmaya çalıştım
Unutamadım...
Sen unutamadığımsın !...

[Kéan aRs]

Bir Sevgi Ki
BIR SEVGI KI;
KELIMELERE SIGDIRILAMAZ
ANLAMSIZ KALIR SOZCUKLER TANIMLANAMAZ
HASRETIN OYLE BIR ALEV KI SONDURULEMEZ
NE SIIRLER,
NE MEKTUPLAR,
NE RESIMLER,
BIR SEVGI KI KELIMELERLE ANLITILAMAZ!!!!

[Kéan aRs]

Aşık
Askin anlatilmasi oldukça zor,
hatta imkansizdir;
Bir kismi, onun disa aksetmesi eserleri
olmadan öteye gitmez;
Fakat,O, bir haldir ve onu beyan edecek dil de
sadece âsikin kendisidir.

ASIK, esen yelde, yagan yagmurda, uguldayan ormanda, agaran sabah ve
kararan gecede hep dostunu duyup canlanir;
Onun çevreye aks eden güzellikleriyle cosar;
Her esintide ona ait soluklari hissedip neselenir ve yer yer onun
sitemlerini sezip inler.

[Kéan aRs]

HOŞÇAKAL YÜREĞİM
Bu gün hüzünlü bir gün;
yüreğimden bir parça koptu sanki
ve gitti
bana hiç bir şey söylemeden.
Giderken götürmedi
yüreğimden kopan parçayıda,
beni böye açıyla bıraktı.
Biliyorum şimdi çok uzaklarda
belkide yapayalnız,
güneşin doğuşunu izliyor.
Kimbilir belkide,
gece yarısı dolunaya bakıyor.
Tıpkı birlikte olduğumuz gibi
sessizliğin tadını cıkarıyor.

Ama unutmamalı ki;
Biz hep yürekten güldük yürekten ağladık
Yürekten bir birimizin gözlerine baktık
Biz hep sevgiyi aşkımızla bağladık...
Artık şunu söyleye bilirim ki:
HOŞÇAKAL YÜREĞİM SEVGİLİM

[Kéan aRs]

Sen Olmazsan
Doğmaz güneşim
Gözlerim yaşla,dolar
Saçıma aklar düşer,yaşamın tadı olmaz
Sen olmazsan umutsuz yaşarım yer yüzünde
Mana vermez hiç,birşey
Sen olzamsan isteksiz yaşarım dünyada
İsyan ederim hayata yumulurum ezilir mahf olurum
Kıyarım bu canıma
Sen olmazsan...

[Kéan aRs]

Neden Bana Gülüm
Gurbeti Benmi Yazdim
Benmi Yaptim Bu Yollari
Hasreti Benmi çizdim
Benmi Koydum Yollara Viraji
Isyanin Neden Bana Gülüm
Bu Zulüm Neden Bana Gülüm

Gözyaşini Benmi Yazdim şiirlere
Araya Benmi Koydum Ayriliği
Benmi Dedim Her Seven Ayrilir Diye
Söyle Benmi Koydum Bu Kurali
Isyanin Neden Bana Gülüm
Bu Zulüm Neden Bana Gülüm

Benmi Koydum şarkilara Hüznü
Yalnizliği Benmi Işledim *******e
Benmi Soldurdum Sevda Denen Gülü
Acilari Benmi Yazdim Hecelere
Isyanin Neden Bana Gülüm
Bu Zulüm Neden Bana Gülüm

[Kéan aRs]

Son Veda
Bu son gecem,
Bu son veda,
Şafağı bekliyorum,
Seni bekler gibi,
Şafakla birlikte doğacak umutları,
Doğacak güneşi bekliyorum,
Kollarımla sarmak istercesine güneşi,
Sıcaklığını iliklerimde hissetmek için,
Seni bekliyorum,
Şafakta haykırmak için dağlarda,
Güneşle sevişmeyi şafakta,
Ölümü bekliyorum doğacak güneşi beklerken,
İnsanları düşünüyorum,
İnsanları düşündükçe leş kargaları geliyor aklıma,
Fırsatçı ve çıkarcı leş kargaları,
Kan emici yarasalar geliyor aklıma,
Sonra seni düşünüyorum,
Ümitsizce beklediğim seni,
Ölümü bekliyorum, ölümü ve seni
Doğacak güneşi beklerken,
Bu son gecem,
Bu son veda.

[Kéan aRs]

Herley Boş Kalır
Diner bu yağmurlar,biraz yaş kalır,
Geçer bunca yıl,bir beden kalır,
Hayat acılarla geçer hergün,
Bir gün yine herşey boş kalır.

Sitemler dökülür tatlı dillerden,
Mutluluk beklerken hep gönüllerden,
Dost bellediğim sıcak ellerden,
Geriye atılmış bir mazi kalır.

Bunca dostları ölmüş görsen de,
Gidenleri geri dönmüş görsen de,
İçimdeki yangını sönmüş görsen de,
Sevginle orada bir savaş kalır.

Tedirgin günlerdir ardında kalan,
Kirletir herşeyi tatsız bir yalan,
Bütün aşıkları koynuna alan,
Issız *******de bir ışık kalır.

[Kéan aRs]

SENSİZLİK ÇOK ACI

Sensizlik öğle acı veriyor ki bana
Dalıp dalıp gidiyorum bak uzaklara
Kalbim derinden sızlıyor ağrıyor işte
Küsüyorum işte ben bu yalnızlığıma
Perişan olsam da yaşadığım bu hayatta
Mutlu olacağım belki öbür dünyada
Senden önce yaşamadım ki ben sevdayı
Sen öğrettin bana sevmeyi ve de aşkı
Bense kıymetini bilemedim belki de
Bilmelisin sen varsın sadece hayatımda
Sensizlikten ötesi nedir ki zaten bana
Ben bir kere sevdim bunu anlasana
Başkasına nasıl veririm kalbimi bir daha.
Onun sadece sende olduğunu anlasana
Beni sevecek bir başkası olamaz hayatımda
Sensizlik çok acı veriyor inan ki bana.
Bir kez daha benim yanımda olsana.

[Kéan aRs]

besbelli gidiyorsun..D.G.A
Besbelli gidiyorsun buralardan,
Benden kalan kalp kırıklarını da almışsın yanına,
Yüzünde pişmanlığın kırmızı reçetesi,
Ayaklarında çaresizliğin imzası var.

Besbelli kaçıyorsun yüreğimden,
Benden kalan papatya fallarını da almışsın yanına,
Gözlerinde pişmanlığın soğuk denizi,
Ellerinde çaresizliğin senedi var.

Besbelli göçüyorsun gönül bahçemden,
Benden kalan gülüşleri de almışsın yanına.
Teninde pişmanlığın apansız soğukluğu,
Nefesinde çaresizliğin buğusu var.

Besbelli yanık bir şiir gibi,
Sende bitiyorsun birkaç satır sonra,
Benden kalan son aşk kelimelerini de almışsın yanına,
Dudaklarında pişmanlığın acı mührü,
Ensende çaresizliğin korkusu var.
( ? )

[Kéan aRs]

sen yaktında ben yanmadımmı...D.G.A

Sen varken darılmazdım çiçeksiz baharlara,
Yağmurlu havalara...Bu kasvetli akşamlara
Sen varken
Bakıp içlenmezdim tren istasyonlarına
Otobüs duraklarına...
Sen varken ayrılanlara ağlamazdım...
Yıkılmazdım biten sevdaların ardından
Gidenlere küsmezdim
Kalanlara acımazdım...
Sen varken böyle üşümezdim-titremezdim
Masumdum, çocuklar gibi
Böyle delirmezdim-küfretmezdim...
Hele ölmeyi hiç düşünmezdim.
Şimdi soruyorum sana
Adı sevdaysa bu cehennemin
Sen yaktın da ben yanmadım mı?

[Kéan aRs]

Sana vermiş veren, sulardan ses
Sana vermiş veren, şiirden dil...
Yaratılmışsın ayrı topraktan...
Hamurun, toprağın bizimki değil!

Saçların var ki başka türlü sarı
Gözlerin var ki başka türlü yeşil

Yari olmuş vücudun üstünde
Ne güzel şey çocuk yüzün, çil çil!
Bu köpükler, bu dalgalar, bu güneş...
Hepsi birden diyor: 'Geliş, serpil!'

Nefesin var ki başka türlü sıcak
Gözlerin var ki başka türlü yeşil


Arif Nihat Asya

[Kéan aRs]

Bu şehrin bütün sokaklarına sinmiş yalnızlığım
Sensizliğin köşe başındayım.
Avuçlarımda kırık dökük pişmanlıklar
Avuntusuz çıkmazlara doğru yürüyorum
Bütün umutsuzluğuma inat
Yine seni arıyorum...

Dudaklarımda bildiğin o ıslık
Sokak lambalarına sığınıyorum.
Hafiften bir yağmur ağlıyor benimle
Bir deli rüzgar saçlarımda
Yalnızlıktan üşüyorum.
Bulamayacağımı bile bile
Yine seni arıyorum...

Anlatacak nelerim var bir bilsen
İçimde ihtilaller kopmuş
Kendimi sürgüne verdim
Mutluluğum çoktan iflas etmiş
İtiraza hakkım yok biliyorum
Beni savunmak sana düştü
Seni arıyorum...

Yarım kalmış şiirlerim gibisin
Yaşanmamış çocukluğumsun anılarımda
Öylesine eksiğim sensiz
Öylesine sahipsiz
İşte bütün umutlara
Havlu attım, gidiyorum
İçimde geç kalmışlığın çaresizliği
Çocuklar gibi ağlıyorum
Ve gel gör ki, her damla gözyaşımda
Yine seni arıyorum...


Ahmet Selçuk İlkan

[Kéan aRs]

son...

Seni başkasıyla gördüğüm ilk gün varya
Yok oluşumun ilk belirtileriydi ettiğim isyanlar
Perişan halim yüreğimin acımasındandı, o yalvarışlar
Son haykırışımdı sana olan sevdama...

Çok gecikmedi zaten evlilik haberin
Yıkılmış bir beni yıktın tekrar
Tükenmiş bir bedenim şimdi etrafta dolaşan
Dedimya son haykırışımdı bu ettiğim isyan...

Ne yaş kaldı tükenmeyen gözlerimden
Ne umudum kaldı sen ele yar giderken
Bir seni sevmiştim, ben bu hayattayken
Şimdi yaşamıyorum, çünkü o SON haykırışımdı
ölürken.............

[Kéan aRs]

ağlayan ğöazlerime yazdim seni

ağlayan ğöazlerime yazdim seni
umutsuz geleceğime cizdim seni
tek sen sevesin diye sakladım kendimi
dönup bakmadın bile umutsuz aşkım


deli hayallerimi kapıldın
penbe dünyana kara mi ekledim
yoksa ben suçmu ettim sevdiğim için
aşkta gurur olmaz demiştin sevdiğim

haykıramadım sevdigim
serseri olupta dağitamadim o tatlı yüreğini
suc bendekı sevmişim seni deli ğibi
ama yinede mutlu yinede umutluyum
umut suzz aşkim

[Kéan aRs]

Bu Gece En Hüzünlü Şiirleri Yazabilirm

Bu gece en hüzünlü şiirleri yazabilirim

Şöyle diyebilirim : 'Gece yıldızlardaydı
Ve yıldızlar, maviydi, uzaklarda üşürler'

Gökte gece yelinin söylediği türküler

Bu gece en hüzünlü şiirleri yazabilirim
Hem sevdim, hem sevildim, ya da o böyle söyler

Bu gece gibi miydi kucağıma aldığım
Öptüm onu öptüm de üstümde sonsuz gökler

Hem sevdim, hem sevildim, ya da ben böyle derim
Sevmeden durulmayan iri, durgun bakışlı gözler

Bu gece en hüzünlü şiirleri yazabilirim
Duymak yitirdiğimi, ah daha neler neler

Geceyi duymak, onsuz daha ulu geceyi
Çimenlere düşen çiy yazdığım bu dizeler

Sevgim onu alakoymaya yetmediyse ne çıkar
Ve o benimle değil, yıldızlıdır *******

Yürek zor katlanıyor onu yitirmelere
Bakışlar sanki onu bana getirecekler

Böyle *******deydi ağaçlar beyaz olur
Artık ne ben öyleyim ne de eski *******

Sesim ara rüzgarı ona ulaşmak için
Şimdi sevmiyorum ya, eskidendi sevmeler

Şimdi kimbilir kimin benim olduğu gibi
Sesi, aydınlık teni, sonsuz uzayan gözler

Sevmiyorum doğrudur, yürek bu hala sever
Sevmek kısa sürdüyse unutmak uzun sürer

Bu gece gibi miydi kollarıma almıştım
Yüreğimde bir burgu ah onu yitirmeler

Budur bana verdiği acıların en sonu
Sondur bu onun için yazacağım dizeler

Pablo Neruda

[Kéan aRs]

Acele Karar Vermeyin ( Yazar : Lao Tzu )


Köyün birinde bir yaşlı adam varmış. Çok fakirmiş ama Kral bile onu kıskanırmış...Öyle dillere destan bir beyaz atı varmış ki, Kral bu at için ihtiyara nerdeyse hazinesinin tamamını teklif etmiş ama adam satmaya yanaşmamış.. "Bu at, bir at değil benim için; bir dost, insan dostunu satar mı" dermiş hep. Bir sabah kalkmışlar ki,at yok. Köylü ihtiyarın başına toplanmış: "Seni ihtiyar bunak, bu atı sana bırakmayacakları, çalacakları belliydi.Krala satsaydın, ömrünün sonuna kadar beyler gibi yaşardın.Şimdi ne paran var, ne de atın" demişler...İhtiyar: "Karar vermek için acele etmeyin" demiş."Sadece at kayıp" deyin, "Çünkü gerçek bu.Ondan ötesi sizin yorumunuz ve verdiğiniz karar.Atımın kaybolması, bir talihsizlik mi, yoksa bir şans mı? Bunu henüz bilmiyoruz. Çünkü bu olay henüz bir başlangıç.Arkasının nasıl geleceğini kimse bilemez." Köylüler ihtiyar bunağa kahkahalarla gülmüşler.Aradan 15 gün geçmeden at, bir gece ansızın dönmüş...Meğer çalınmamış, dağlara gitmiş kendi kendine.Dönerken de, vadideki 12 vahşi atı peşine takıp getirmiş.Bunu gören köylüler toplanıp ithiyardan özür dilemişler."Babalık" demişler, "Sen haklı çıktın. Atının kaybolması bir talihsizlik değil adeta bir devlet kuşu oldu senin için, şimdi bir at sürün var.." "Karar vermek için gene acele ediyorsunuz" demiş ihtiyar. "Sadece atın geri döndüğünü söyleyin.Bilinen gerçek sadece bu. Ondan ötesinin ne getireceğini henüz bilmiyoruz. Bu daha başlangıç.Birinci cümlenin birinci kelimesini okur okumaz kitap hakkında nasıl fikir yürütebilirsiniz?" Köylüler bu defa açıkçn ihtiyarla dalga geçmemişler ama içlerinden "Bu herif sahiden gerzek" diye geçirmişler...Bir hafta geçmeden, vahşi atları terbiye etmeyeçalışan ihtiyarın tek oğlu attan düşmüş ve ayağını kırmış. Evin geçimini temin eden oğul şimdi uzun zaman yatakta kalacakmış. Köylüler gene gelmişler ihtiyara."Bir kez daha haklı çıktın" demişler. "Bu atlar yüzünden tek oğlun, bacağını uzun süre kullanamayacak. Oysa sana bakacak başkası da yok.Şimdi eskisinden daha fakir, daha zavallı olacaksın" demişler. İhtiyar "Siz erken karar verme hastalığına tutulmuşsunuz" diye cevap vermiş."O kadar acele etmeyin. Oğlum bacağını kırdı.Gerçek bu. Ötesi sizin verdiğiniz karar. Ama acaba ne kadar doğru. Hayat böyle küçük parçalar halinde gelir ve ondan sonra neler olacağı size asla bildirilmez." Birkaç hafta sonra, düşmanlar kat kat büyük bir ordu ile saldırmış. Kral son bir ümitle eli silah tutan bütün gençleri askere çağırmış. Köye gelen görevliler, ihtiyarın kırık bacaklı oğlu dışında bütün gençleri askere almışlar. Köyü matem sarmış. Çünkü savaşın kazanılmasına imkân yokmuş, giden gençlerin ya öleceğini ya da esir düşeceğini herkes biliyormuş. Köylüler, gene ihtiyara gelmişler... "Gene haklı olduğun kanıtlandı" demişler. "Oğlunun bacağı kırık ama hiç değilse yanında. Oysa bizimkiler, belki asla köye dönemeyecekler. Oğlunun bacağının kırılması, talihsizlik değil, şansmış meğer..." "Siz erken karar vermeye devam edin" demiş, ihtiyar. "Oysa ne olacağını kimseler bilemez. Bilinen bir tek gerçek var. Benim oğlum yanımda, sizinkiler askerde... Ama bunların hangisinin talih, hangisinin şnssızlık olduğunu sadece Allah biliyor."

Lao Tzu, öyküsünü şu nasihatla tamamlamış:

"Acele karar vermeyin.Hayatın küçük bir dilimine bakıp tamamı hakkında karar vermekten kaçının. Karar; aklın durması halidir.Karar verdiniz mi, akıl düşünmeyi, dolayısı ile gelişmeyi durdurur.Buna rağmen akıl,insanı daima karara zorlar. Çünkü gelişme halinde olmak tehlikelidir ve insanı huzursuz yapar.Oysa gezi asla sona ermez. Bir yol biterken yenisi başlar.Bir kapı kapanırken, başkası açılır.Bir hedefe ulaşırsınız ve daha yüksek bir hedefin hemen oracıkta olduğunu görürsünüz."

~~alıntıdır~~

[Kéan aRs]

Yalnızlık

Yalnızlığımı büyütür kalabalık
Gökdelen'in gölgesine siner
Karanfil Sokak kalınlaşır
yoksul kadın çocuklarıyla
çöplerin üzerine konar
gözleri cam kırıkları
sevgilim gelir yalnızlığım büyür
çocukken gökkuşağına düştüğüm
gökyüzü gelir kirli güvercinleriyle.

Kimin öznesiydi mevsimler
işkence öyküleri kimindi
ayrılığın sesi miydi adımnlarım
suyu bekleyen uçurum mu
kanatlandım yalnızlığımla son mevsime
içimde bir kedi yavrusu.

[Kéan aRs]

Geride Kalan

o tren gitti
ben kaldım
bir güz yaprağıydı hüzün
döne döne
indi önüme

yerde ezik bir karanfil
gözlerimde son gülüşün
ve belki hâlâ sallanan elin

o tren gitti
ıpıssız kaldım
yaslandığım ağaç gövdesi
nasıl anlasın beni?

gittikçe daha uzaksın
ses yok kulak dayadığım raylarda
kim duyacak içimde kopan çığlığı
kim görecek beni
kör karanlığında gecenin?

gökte akan bulut
varır mı senin gittiğin topraklara
benden sana taşır mı bu yağmuru?

rüzgara bıraktım kendimi
sürüklenip gidiyorum
bir şiir seni fısıldıyor
boşluğa düşüyor adımlarım
sigaram söndü ateşim yok
meyhaneler çoktan kapanmış
kendime çekilsem
limanım belirsiz
pusulam kayıp

o tren gitti
ben kaldım
bir güz yaprağıydı hüzün
döne döne
indi önüme

[Kéan aRs]

Ben şimdi aldım kalemi elime
Şöyle yazabilirim;
"Gökyüzü maviydi,düşerken bulutlar birer,birer"
Ve bulutlar inmekte,Sonbahar sarılarına...
Sevip,sevidiğim yıllar misali
Hangi yıldı,hangi ay,hangi gün?
(Ne önemi var?)
Bağrıma bastıra,bastıra okşadığım o saçlar..
Kimdi,adı neydi,nerelerde şimdi?
(Ne önemi var?)
Hissediyorsun kaybettiğini,daha neler,neleri...
Sevmişim,sevmiştim bir zamanlar
Yetmediyse sevdalanmalar,gitmelere
(Ne önemi var)
Belki kayan bir yıldız kadar...
Uzak,uzaklaştık...
Yada kimbilir hala gökte asılı duran AY...
Kaybetmek sahiden acı
Sırf bu yüzden,bu yüzden
Sevdalanamıyorum artık...
Eskiden ağaçlar sarı yaprakta
Sonbahar rüzgarları yapraklarda
Akşamlar yıldızsız,zifiri karanlıklarda
Olsalar bile,bir tadı vardı
Şimdi ise içimde
Ayrılıkların dinmez sancıları
Bu sevmelerin verdiği sancılar...
Bu sevmelere yazılan son dizeler...

~~alıntıdır~~

[Kéan aRs]

Ayrılık Günü

Ben nice ayrılıklar gördüm ömrümce
Kuşlar gördüm; kırılmış kolu, kanadı
Ayrı düşmüş sevdiğinden kuşlar gördüm
Hiç bir ayrılık bana bu kadar komadı

Ayrılığın bir ağrıdır vurur şakaklarımda
Ve büyür gözlerimde bir okyanus kadar
Derinden ses verir içimde bir tel
Sonra, birdenbire kırılır, kopar

Yeryüzü çekilir altından ayaklarımın
Geçer başıma çöken bir tavan gibi gökyüzü
Durmadan çalınır kulaklarımda
Şarkıların en hüzünlüsü

Seni alıp uzaklara giden otobüs
Benim üzerimden geçer hışımla
Devrilir, bakakalırım ardından
Bir sel gibi akan gözyaşımda...

Artık ne yapsam boş, teselliler faydasız
Karanlık gitgide en derinlere çeker beni
Çaresiz, bütün sokaklarında bu şehrin
Böyle perişan beklerim dönmeni

Dolaşır birbirine yorgun ayaklarım
Ellerimi koyacak bir yer bulamam
Nereye gitsem, en koyusu acıların
Ne yana baksam, çıldırtan bir akşam

İstemem ben bu ömrü, bu talihi istemem
Böyle durup durup senden ayrılmak varsa
Orada bir mezar kazılır benim için
Ayrılığın nerede başlarsa.

[Kéan aRs]

Bir Ayrılık Gününde

Ne gariptir şu ayrılık günleri
Bir dosttan da, düşmandan da ayrılsan
Nedense bir tuhaf oluyor insan

Derin bir sızı giriyor içeri
Son bir defa bakarken caddelere
Dükkânlara, evlere, kahvelere

Hâtıra yüklü kervanlar geçiyor
Dolu dolu gözlerinin önünden
Bu son yadigar mı bir ayrılık gününden

Ne unutulmaz zamanlar geçiyor
Ağır ağır biz farkında değilken
Gökler masmavi, yaprak yemyeşilken

Sen istediğin kadar unutulmaz de
Bu son dakika, bu vakitsiz yağmur
Unutulur, azizim unutulur

Başka ne yapılır böyle bir günde
Kapanan bavul, çivilenen sandık
Ve sonra kuru bir "Allaha ısmarladık!"

[Kéan aRs]

Gittin İçimde Kaldı Ayrılık

Gittin
Ayrılırken buz tutmuş bıyıktı gözlerin
Kaçamak ellerimiz komutsuz sallandı
Dudaklarımızda sıradan sözcükler
Vedalaşmayı bile beceremedik
Son bir bakış kaldı arkanda
Kalabalığa karışan
Her şey düzmece bir dinginliğe gömüldü
Gittin.

İçimde
Yığınlarca kitap kaldı uçuşan
Sözcükler beynimin köşelerinden
Çıkıp korkuttular *******imi
Peşimden geldi gölgeler
Aynalara bakamaz oldum
Hiçbir oyun avutmadı beni
Yaşamıma sığmayan bir şey kaldı
İçimde.

Kaldı
Yeni bir kent işkenceye hazır
Ödeşemedim gittiğin mevsimlerle
Belleğimi silkeleyip anılardan
Tik tak çaldın uzun zaman
Alışamadım yarımlığa
Düşlerimde intihar tutkuları
Sırtımda hançerinin oyduğu boşluk
Kaldı.

Ayrılık
Çoğalarak giriyor günlerime
Senden başka kim bilebilir
Geçmişin dökümünü yaptığımı
Ağır ağır pulsara dönüşürken güneşler
Sonbahar hüznüne benziyor pencerede
Artık konuk beklemeyen gözlerim
Sayfalar da bitti ışık da her yanı kapladı
Ayrılık.

[Kéan aRs]

Ayrılanlar İçin

Yollarımız burada ayrılıyor
Artık birbirimize iki yabancıyız
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet her şeyi unutmalıyız

Her kaderin tesellisi bulunur, üzülme
İnsan ne kadar sevse unutabilir
Mevsimler, gelir geçer, yıllar geçer
Sen de unutursun bir gün gelir

Hiç yaşamamışçasına, hiç sevmemişçesine
Unutursun o günlerimizi, *******imizi
O günlerce *******ce sevişmelerimizi
Her şeyi evet her şeyi unutabilirsin

Hatta bütün yazdıklarımı satır satır
Kalırsa, içinde bir derin sızı kalır

[Kéan aRs]

Kırık Kalpler

Biz aşkla başı dönmüş iki çocuk
Bütün bir bahar o çiçek ben yaprak
Yarabbi ne güzel sevişiyorduk
Dünyayı aşktan ibaret sanarak.

Kim ne karıştı, ne istedi bizden
Göz mü değdi ne oldu sevdaya.
Ayırdılar bizi birbirimizden
Hem de göz göre yürek parçalaya.

Aşktı bizdeki onlardaki mantık
Onlardan yana çıktı kahpe felek.
Birer kalp bıraktılar bize kırık
Ömrümüzce gözyaşı döktürecek.

[Kéan aRs]

SENSİZLİK

gece öyle bir geceydiki

her zamankinden daha karanlık

korkutuyormuydu beni yoksa

yoksa yine mi sensizlik baslıyodu

alışmıştım artık sensizliğe

ne sen gelioyordun

neden ben seni beklemekten sıkılıyordum

gelmeyeceğini bildiğim halde

seni beklemek öyle güseldiki

ve gözlerim yine kapanıyo sensizliğe

acaba gözlerimi açtığımda yanımda olacakmıydın

kimbilirki GECE GÖZLÜM....

[Kéan aRs]

Özlem

Memleket hasretidir, gurbette özlem.
Zeynep, İlkokul öğretmenim; ilk adı, Özlem.
'Özlem Yokuşları' okuduğum ilk roman.
Beni kandıran, tezgahtar kızın adı; Özlem.

En iyi müşterisiyim,'Özlem Süpermarket'in.
Biletimi mutlaka, 'Özlem Tur'dan alırım.
Duygular; benliğimi kapladığı zaman.
İlk aşkım; Özlem'in ateşi, içimde yanan.

Özlem; nereye baksam,her yerde özlem.
Neden? Niye? Kime? bu özlem!

[Kéan aRs]

Özlem

Adini özlem koydun bu sonsuz sevginin,
Özlemin tek siginagi oldu bu aci dolu yüregin,
Bu bitmeyen özlem kaçinilmazligiydi sensizligin,
Bitmez bu özlem sevgili, bitmeyecek bensizligin...

Ayrildik ve her geçen gün büyüdü bu özlem,
Her iç çekiste bir göz yasi, her göz yasinda bir sitem,
Bitmedi bu hasret, ne yapsam nereye gitsem,
Özlemin gösterdi, kime baksam hep sen...

Yillarim seni beklemekle geçti umutla,
Gelisin seni vazgeçilmez kildi bir anda,
Sensizligin içimi, yüregimi yaktigi anlarda,
Özlemin hep vardi, birakip gittigin zamanlarda...

Adi hep özlem kalacak bu karsiliksiz sevginin,
Özlemek tek çaresi olacak sensizligin,
Bitmez bu tutku, bitmeyecek bensizligin,
Yasadikça vazgeçilmez olacak ismin,

Kaçinilmaz olacak özlemin,
Özlemim...
MINE BAHADIR

~~alıntıdır~~

[Kéan aRs]

Özlem

Gözlerimden aşkın seli.
Dökülür hep sana özlem.
Gönlümün baharlı dalı.
Bükülür bir yana özlem.

Ne derdin var ne de tasan.
Sevgi dolu gönül masan.
Birde karasız olmasan.
Ne kalır de bana özlem.

Çekilmez sensiz Ankara.
Olsada cebimde para.
Şehre karşı bir sigara.
Yakılır be sana Özlem

Yakıyor beni ateşin.
Girdiğin günahı düşün.
Her bakışında bir kurşun.
Sıkılır bu cana özlem.

Çürüyor bak her bir yanım.
Peşinde koşmaktan canım.
Fazla sürmez aşk kervanım.
Yıkılır bir hana özlem.

~~alıntıdır~~

[Kéan aRs]

Özlem Var

Gözlerim hep yol çeker
İçimde bak özlem var
Boncuk boncuk yaş döker
Gözyaşımda özlem var

Arı çiçeğe konar
Bak balında özlem var
Bülbül gülüne konar
Bak dalında özlem var

YETİMİ'yim çekerim
Sabır ile özlem var
Mevla'ya dileklerim
Yüreğimde özlem var

~~alıntıdır~~

[Kéan aRs]

Küçüktüm ufacıktım
Top oynadım acıktım
Buldum yerde bir erik
Bunu sen mi çaldın dediler
Koştum eriğin ardından
Günler günleri kovaladı

Kendimi yakaladım kaçarken kendimi
Kendimi yakaladım koşarken kendimi
Kendimi yakaladım atarken kendimi
Kendimi yakaladım kaçarken..

Gençtim diye başlamam gerekiyordu
Bu şarkı öyle tasarlandı
Gençliğimi aramaya çıktım
Yürüyüş yapmak yasak dediler
Koştum gidenlerin ardından
Günler günleri kovaladı

Kendimi yakaladım kaçarken kendimi
Kendimi yakaladım koşarken kendimi
Kendimi yakaladım atarken kendimi
Kendimi yakaladım düşerken kendimi

[Kéan aRs]

Elveda



Elveda deyip hayatından çıkmayı
Senin kadar kolay söyleyemedim
Arkama dönüp gitmeyi
Senin gibi beceremedim
Başka çarem kalmasada bu aşk için
Yaşadıklarıma saygımdan
Gözlerine bakarak
Dinmeyen fırtına ardından
Fısıltıyla gelen en son
Sözüm olur
ELVEDA...