Neyini Sevdim Senin?

Küçük bir oyun oynadım, sen yokken,
Anlatayım, dinle!

Güzel anılarım var sana dair,
Şu açılan kapıdan sen geldin, güldün
Şöyle yandan çarklı.
Dudağının kenarında o küçük gamze

Bak nasıl hatırlıyorum!
Unutmam olanaksız zaten.

Sonra sesin, o kaba saba ellerin,
Neyini sevdim senin?
Ne bileyim!

Attığım her kahkahada,
Senin izin var hâlâ...
Garip bir sevda bu!

Bu küçük oyun, tek kişilik aslında,
Senaryoda senin imzan,
Başrolünde ayrılık!
Ne Mecnun belli, ne de Leyla!

O seni aklından bile geçirmiyor

bütün hesapların uzağında,
sevmek istiyorum seni!
el ayak çekilince sessizce,
kalabalığın arasında gizlice! ..

her hâlini görmek istiyorum!
nasıl oluyorsun öfkelenince,
ne yapıyorsun terkedilince,
ağlıyor musun sen de,
yârini özleyince?

şu geç vakitte nerdesin acaba?
çok özledim,
sanki yıllarca görmedim!
çok garip bir durum bu,
gözlerinin rengini bilmiyorum örneğin,
cesaret edip bakamadım daha! ..

hangi şarkıları seviyorsun,
nasıl bu kadar temiz kaldın?
herşeyi paylaşmayı istiyorum senle!

ama çok korkuyorum!
bir yanım dünyaya kafa tutuyor,
bir yanım kendini kandırma diyor,
o seni aklından bile geçirmiyor...

O SES

Tarifi imkânsızdır bazı şeylerin,
İçinde kaybolmaktır tek emelim,
Beni benden alıp öylesine,
Başka diyarlara süren o sesin!

Her seste binbir mâna gizlidir,
Sanki sonsuzluğun sihridir,
Sayısız gönüldeki ümittir,
Beni benden alan ah o sestir!

Yetmez anlatmaya onu hiçbir şey,
Yetmez kalem, azdır defter,
Biçare gönül nasıl sabreder,
O ses olmadan ney’ler ah neyler?

Ağlar belki karanlık çökerse,
Çağırır imdada sesi her demde,
Küsmekle gelmez o ses bilse de,
Küser yine de o ses gelmezse…

On Saniyen Var

On saniyen var,
Bana bir şey söyle!
Uçurumun kenarındayken ben,
Beni kurtaracak bir şey...

Acele et ama,
Sabrım kalmadı artık!
Düşün ki ben,
Sözlerine mahkûmum...

On saniyem var,
Anlasana!

Beni sevdiğini söyleme sakın,
İnanmıyorum artık sana!
Bana, gitme de deme,
Ne bileyim bir şey söyle işte...

Candan olsun her ne olursa,
Ya da bak bana!
Öyle bir bak ki, on saniyede,
On yılı yaşat,
Ömrüme ömür kat...

Düşün ki ben,
Ben, on saniye sonra,
Gözlerinde öleceğim...

Onun Adı Kahve

Onun adı kahve,
Bir kez gördüm sadece,
İsmi benden o güzele olsun hediye,
Ben onu gördüm evet ama,
O beni görmedi bile,
Bahara çalan kış havasında,
Uyuyordu öylece,
Yemyeşil çimenler arasındaydı bedeni,
Işıldıyordu kahve tüyleri,
Nefes alışı gözlerimde hâlâ,
Ve göğüs kafesinin inip kalkışı,
Şehrin hengâmesinde uyuyordu öylece,
Onun adı kahve,
Kalbinden büyük değil evren,
Bir benzerliğimiz var o bilmez,
Bu kalabalık şehir,
Ve arabalar,
Tedirgin ediyor beni de!

Ölüm Sessizliği

Bıçak gibi soğuk hava,
Keskin bir rüzgâr şimdi sokaklarda,
Binbir uğultu rüzgârların sırtında
Ölüm sessizliği her adımda…

Bir hayal var,
Zaman zaman kendini gösteren.

Hayat şimdi sona erse,
Hayaller gerçek, gerçekler hayal olsa!
Bir ürperti sarar kalpleri
Kolay değil,
Bu ölümün sessizliği…

Ölüm?

Farzet ki az sonra öleceksin,
Can çekilecek hücrelerinden,
Her yanın buz kesecek,
Bilinmeyen bir yer seni saracak…

Unutma!
Ölüler ne kadar çok olsa da,
Mezarlar hep,
Tek kişiliktir.

Ve sen de, herkes gibi,
Yalnız kalacaksın…
Zaman kavramın değişecek belki,
Ama yaşadığın her güzel şey,
Yüzünde huzurlu bir gülümseme doğuracak.

Belki, kimleri sevdiğini
Hatırlamayacaksın.
Ama birisi seni hep anacak…

Öyle Deli Bir Yıldırım Ki

Herkes bir defa âşık olur,
Ben bin defa…
Herkes bir defa terkedilir,
Ben bin defa…

Öyle zor ki ayrılmak,
Sesin yok,
Ellerin yok,
En kötüsü ne biliyor musun?
Gözlerin yok…

Karanlık, yağmurlu sokaklarda,
Gezerken bir başıma,
Dalgın gözlerin bir rüzgâr gibi,
Bakışların şimdi bir yıldırım!
Her saniye beni hayattan almaya niyetli,
Öyle deli bir yıldırım ki!

Öyle Mahzun Bakma

Güneşli bir günü düşün şimdi!
Merhametini düşün sıcaklığın,
Seni sarmasını düşün aydınlığın,
Salınışını düşün meltemde,
O masum papatyaların

Toprak kokusu nasıldır bilir misin?
Ayrılık yağmurları yağınca
sonbaharları,
Yapraklar nasıl özler ilkbaharı

Kara kışları hatırla şimdi,
Nasıl üşümüştü ellerim
Ve nasıl ısıtmıştı yüreğimi ellerin

Öyle mahzun bakma ne olur,
Bahar yine gelecek,
Papatyalardan taç yapacaksın,
Meltemde salınan, çiğ düşmüş saçlarıma

Beni böyle bırakma ne olursun,
Bahara çevir kışlarımı,
Ayazda koyma avuçlarımı,
Bana miras bırakma ne olursun,
Bu ayrılık bakışını,

Öylesine

Sevmek acıtır çoğu zaman,
Sevsen de sevmesen de,
Hep ağlarsın.

Belki bir gün,
İçine akıtmazsın gözyaşlarını,
Herkesi sevdiğini haykırırsın,
Öylesine!
Sana bakan şaşkın gözler belirir belki,
Öylesine seversin sen de!