İç İçe


İç içe – I



Her yolu deniyorsun;

İyi olmayı, kötü olmayı,

İstediğin gibi olmayı...

Bir tek;

Dilediğim gibi olamadın!

Ruhun bana yanaşmadı,

Periler kapıp kaçtı....



İç içe – II



Dönüyorsun!

Geri dönüyorsun

O dar, kıskaçlarla dolu mahzene!

Oysa;

Açsan kapılarını

Ben!

Çevireceğim gül bahçelerine, o diken yığınlarını

Gel! (de) Yeter!



Dilediğim gibi olmayı

Ben olmak sanıyorsun.

Oysa ben;

Seni sen yapacak kadar senim...



Geliyorsun...

Nefes kadar yakın olabileceğin halde

Duruyorsun iki adım ötemde...

Biliyorsun...

Yanımda olsan da yanacağım, orda dursan da

Oysa iki adımsa uzaklık,

Adımlarım alev topu!

Görüyorsun...

Yanıyorum!



Tadıyorum her acıyı.

Ağırlığım,

Dengesiz terazinin en olmadık yerinde.

Tartıyorsun.

Aldatıyorsun!

Aldanıyorum!



Nafile! Kaçıyorsun...

Yavaşlıyor çaresizce adımlarım.

Uzaklaşıyorsun...

Tek yol alan bende,

Göz yaşlarım...

İntihar ediyorlar yanağımdan,

Islanıyorsun...



Zaman zaman özlüyorsun,

Ellerimin oluşturduğu o minik halkaları

Yüzünde

Hayal ediyorsun...

Gözlerim, dudaklarım, hepsi birer numara oluyor

Arıyorsun!



Peşinden bakıyorum;

Acıyorsun!

Sırtımı dönüyorum;

Sen “yine özlüyorsun”

Biliyorum!

Her şeyden Çok! Sevmiyorsun.



Sıradan şeyler diliyorsun.

Ben;

Seni diliyorum!

Şimdi de gülüyorsun...

“Egom” diyorsun

“benden ve senden bile büyük”.

Bilmiyorsun

Yalnızca Seviyorsun....





Rüzgarın Efendisi'ne...
Mart,2005


Gülay Yıldız

İstanbul; Masal Kent Olmuş
İstanbul;
Masal Kent olmuş...
Bir duman ki sorma gitsin
İçine almış tüm sokakları, yutmuş...

Gözlerini kapamışsın gibi dingin
Huzur verir gibi sabah;
Yalnız ve bitkin...
Sokaklar gölgeleri arayışta...

Bir bulutu örtmüş üstüne kent şimdi
Yörüngedeki casuslarla oynaşta
Sobeleyen gözleri gizlenmiş
Puslu bir gizlenen oyununda

İstanbul;
Masalsı bir kent şimdi
Gözlerim uykuda, ruhum dingin
Kalbim, kaçan aşkımla saklambaçta


Gülay Yıldız

İstemlerim
Özlenmek istiyorum hem de çok
Aranmak istiyorum sonsuza dek
Sorulmak istiyorum her göçmen kuşa
Hatırlanmak istiyorum her şarkıda
Ve sevilmek istiyorum sonuna kadar...


Gülay Yıldız

İsyanım
Işık terketti bizleri, gözüktü kara çarşaf
Yıldızların varlığımı çoğaldı ne!
Sanki daha bir parlak, daha bir çok
Ve kayanlarda öyle...
Her kayan yıldız birinin ömrünün son simgesi
Onunla beraber terkediyor bizleri
Tıpkı isyanım gibi...
Yıldızım kaydı ve kara çarşafı terketti
İsyanımda beni...


Gülay Yıldız

Kalemim ölüyor...
Yüreğindekileri dök diyorum kalemime
Susuyor...
O zaman sessizce ağla görmesinler diyorum gözyaşlarını
Ilık Ilık ağlıyor...
Feryadını dinlet; dostun, düşmanın duysun diyorum
Kıyamıyor...
Elindeki hançeri sapla kalbine öl diyorum
Gözleri alev alev; seve seve diyor...
Acısını hançer yapıyorum, ucunu sivri
Kelime kelime saplıyor hançeri
Mısra mısra ölüyor...


Gülay Yıldız

Karlar Altında Kalbim
Milyonuncu kez gidiyorum hesapsız sevdanın ardından
Her seferinde hatalardan kalanlara sığınıyorum
Gözlerin ağlamaklı artık, zor herşey diyorsun, hissediyorum
Hatalar sinsilesi,
Sen beni ben dostları yaraladık
Zaman affetmeyeceğim nidalarını savuruyor gökyüzüne
Oysa kalbim...
Bu soğuk kış gecesinde
Sıkışmış bir pranganın içine, daraldıkça ısınıyor
Daraldıkça, büyüyor...
Hasretinle, acımı savurup harmanlıyor fırtına
Özleminle, gözyaşımı akıtıyor gökyüzü
Donan öpücüklere yağıyor kar bu gece
Kalbim prangada...
Pranga karlar altında...


Gülay Yıldız

Kelime Yığını
Kırık bir can yığını!
Üstünde yürüyorum çaresiz.
Bir damla kan akarsa,
Sevdanı yeneceğim...

Balıkçı kuşu,
Tam ortasında denizin
Hayalim;
Kanadını kırmış göçmen kuşu
Rengi kurşuni, hayali siyahi
Sevdası;
-Yok - aklı uyuşuk
Gözleri; firari...


Gülay Yıldız

Kayıp bir Aşka Daha
İki yeşil göz içindeki yangındı yılların haşmeti
Sevdana daldıkça anladım, körmüş gözleri

Soruyorlar!
İçini kapadın mı dört duvarla?
Ve kazıdın mı ismini her bir tuğlaya?
Kırdım oysa ki, emsalsiz duvarları
Ve adını gömdüm
Yıkıntıların mahsen yaptığı boşluğa...

Kelimelerimi sürmüşler, bulamıyorum
Ne kadar düşünsem de seni anlatamıyorum!
faydasız
Kaybolmuş bir mızrağın oku kadar,
Çizilemeyen harfler kadar aciz!
Uyuyorum;
Gece bitik,
Gündüz yenik,
Sevdan tükenmiş,
Sevdam sefil...

Ağlıyorum, kalbim hissiz
Ömrüm sensiz...

Güneşi sunsunlar bir tasın içinde
Tası doldursunlar gözyaşınla
Sonra
içirsinler yüreğime...
Aydınlığa ve sana susadım

Ağlıyorum, dilim tutuk
Kaderim sensiz...


Gülay Yıldız

Kendine Katli Katilin
Bilmem farkında mısınız?
Onca kalabalıkta tek kalmış,
Ağlamaktasınız...

Oysa,
Gözyaşlarını değerli kılan
İntihar edişleri değil yanağınızdan
Kimin uğruna döküldüğüdür.

Bilmem farkında mısınız?
Ağlamaktasınız..
Gülümsedikçe dökülen gözyaşlarınız;
Ağladıkça iç yanınız da yanışlarınız...

Bilmem farkında mısınız?
Eğlenirken baktığınız aynalarda
Katilinizi saklamaktasınız...


Gülay Yıldız

Kısaca
Gözlerin; tanrının hediyesi
Ellerin; tutunacak dalım,
Nefesin; nefesim...
Geceyi bitirir güneşin,
Sevgim; sevgin...


Gülay Yıldız