Kutlu Bir Nabız

Viran gönlüme ulaştı kutlu ferman.
Kokusu gül gül sindi iliklerime.
Ateşime su, onmaz derdime derman.
Kutlu bir nabız, cılız bileklerime.

Dalıp gittim ben mübarek bir hikmete.
O’nsuzluk çile, nefsin sinsi hilesi.
Aktı gözümden yaş ulvî bir devlete.
O'nu tartamaz aklın muhayyilesi.


25 Mayıs 2004 Salı, Danimarka-Koge 23.48
5+7

Necmi Ünsal

Kuyular Dipsiz, Kaldır Kafanı!

Bir anlık coşkun sevgi tufanı,
Ömürden kısa günün bir kârı.
Kuyular dipsiz, kaldır kafanı!
Çölünde serap, yırt at bu zarı.

Hayatla gerçek kardeş, iç içe
Ölümle dostluk gönle içtenlik.
Bir harçtır zaman hüzün kerpice.
Varmayan yollar nefse hiçtenlik.

Boşluklar düştü derin bir sese.
Uzaklar yakın oldu ‘ O ’ geldi.
Üşümüş ruhlar muhtaç nefese.
Karanlık zalim, zulmü ‘ O ’ deldi.


18 Mayıs 2004 Salı, Danimarka-Køge 19.57
3+2+2+3

Necmi Ünsal

Madem Öyle....

Buraya kadar diyorsun.
Arkana bakmadan gidiyorsun.
Öyleyse çıkar beni hayatından.
Sil at dünyandan.
Bu da yetmez!
Gönlünden de çıkar.
Yapabilir misin?
Madem bıraktın beni!
Uzaklaş öyleyse
Benimle ilgili her şeyden.
Çınlamasın kulaklarında sesim!
Yer etmesin cüzdanında resmim!
Yürümesin ayakların
Gezdiğimiz yerlerde.
Gücün yeter mi?
Düşünme beni seherlerde!

Cesaretin var mı,
Altında oturduğumuz ağaca bakmaya?
Yüreğin yeter mi,
Kır çiçeklerini okşamağa?
Haydi git! Giderken çevir balçığa
Beraber gezdiğimiz sahilleri.
Beni getirmesin diye aklına.

Selamlayabilir misin
Kağıt helvacıları?
Gücün yeter mi görmeğe
Balık kebapçıları?
Uğrayacak mısın
Kır kahvesine?
Çınaraltı çay bahçesine?
Nasıl yudumlayacaksım
Sevgimizin şahidi çayı?
Kurtarbilir misin
Bize takılan köpekten paçayı?

Ruhunda esen fırtınada
Kadıköy vapurunu boğaza göm.
Ne cevap vereceksin,
Simitleri paylaştığımız martılara?
Kaldır albümleri raflardan.
İndir resmimi duvarlardan.
Omuz-omuza yürüdüğümüzün şahidi
Islak kaldırımları sök at!
Durdurabilir misin
Dolunay altında dinlediğimiz dalgaların sesini?
Yapabilir misin?
Benden kaçabilir misin?
Bana, ikimize ait her şeyden?

Söndürebilir misin kalbindeki
Benimle yaktığın ateşi?
Karart beni ışıtan güneşi!
Mühürle benimle geçen zamanı!
Kilit vur hatıralara zihnindeki!
Dalma mazimize anılarımızın neşesi!

Durur musun artık,
Benim nefeslendiğim diyarda?
Yaşayabilir misin yaşadığım dünyada?
Bil ki sen teksin,
Hâla bir tanesin nazarımda.
Bırak ta git kalbini burada,
Benim yanımda.
İşte o zaman rahat uyurum mezarımda?


1 Mart 2004 Pazartesi, Danimarka-Køge 22.10

Necmi Ünsal

Mağara Adamları Aramızda

Mağara adamları aramızda geziyor.
Beyinlerinin içi mağara karanlığı.
Ellerinde çivili sopalar baş eziyor.
Dinazor bakışları hep maymun hayranlığı.

Kafatası beyinsiz, ********e satılmış.
Anası doğurmamış, atıvermiş lağıma.
Şahsiyet dağda kalmış, farelere katılmış.
Ruhu câni, sulbü kelp; saldırıyor bağıma.

İlim yok, irfan hiç yok; şeref, bini beş para.
Beyinlerde örümcek ağı sinek avlıyor.
Yüzü ve sözü kara, düşü ve döşü kara.
Kara düşünüp beyaz görünce hep havlıyor.


8 Ağustos 2004 Pazar, Danimarka-Køge 23.10 *7+7

Necmi Ünsal

Marifet

Marifet yaşamak değil, yaşar hayvan da!
Marifet, dimdik kalmak, su alıp batsan da.
Boş laflar edip, su dövme köpük havanda!
Ayağın yere bassın hep, gezme tavanda!


19 Şubat 2004 Perşembe, Danimarka-Køge18:32
3+5+5

Necmi Ünsal

Mavi Arayan Kara Gökler

Kalplerden taşıp çölleri kaplar bu kaynayan pınarlar.
Kumla yıkanan bezgin yüzlerin sonsuz gülmesi için.
Tüm sevdalara el pençe divan durur yaşlı çınarlar.
Baharın yeni sevgilerle hep uzun sürmesi için.

Kaybetmiş gülü bekleyen bülbül gözlerinden ferini.
Sümbüller mavi arayan kara göklere selam verir.
Her ayrılıkla hasret kutlar da yeni bir zaferini,
Hüzün elveda demetlerinden acı bir kelam verir.


2 Mayıs 2004 Pazar, Danimarka-Køge 22.16
5+5+7

Necmi Ünsal

Mazi Değişmez

Yalnız mazi değişmez, bu hakikat çok kesin!
Geleceği yazalım, olsun alın yazımız.
Gel ey nurlu ufkumuz, bekliyoruz nerdesin?
Hep sevgi nağmeleri çalsın gönül sazımız.

Tüm kinleri atalım, hep dostluğa bakalım.
Deniz köpüğü kadar da olsa günahımız,
Bu hayatı İbrahim ateşinde yakalım.
İslah olsun zalimler, tutmasın hiç âhımız!


30 Mart 2004 Salı, Danimarka-Koge 20.09
7+7

Necmi Ünsal

Menfaat

Menfaat bir koltuk gibidir, üstüne çık!
Yükselirsin yüzün ak olur, alnın açık.
Koyarsan başına, ezer seni altında.
Alçalırsın dünya ve ukba hayatında!


9 Mart 2004 Salı, Danimarka-Køge 01.13
6+7

Necmi Ünsal

Mezar Taşım Haykırdı Gerçeği

Biliyordum
Bir gün bana
Geleceğini.
O geciken gün
Bu gündü.

Biliyordum
Geçmişi sileceğini.
Sırtından attığın
İnat yükündü.

Biliyordum
Huzuruma gireceğini.
Titreyen ellerinde
Bir demet kır çiçeği.

Biliyordum
Onları toprağıma
Sereceğini.
Mezar taşım haykırdı
Yüzüne gerçeği.


27 Haziran 2004 Pazar, Danimarka-Koge 00.04

Necmi Ünsal

Mezar Taşları

Musallada başlar bilinen meçhule sefer.
Hazır mı değil mi bilinmez bu yola nefer!

Apansız zamandan kesilir zoraki bilet!
Vardır bir sebep, bu sefere hayattır illet.

Yataklı vagona yazılmış bu bilete yer.
Şimdi dimdik olmak ayakta, her şeye değer!

Gelince son tayin emri, hiç bakılmaz yaşa.
Akıbet işte bu! İster çok, ister az yaşa!

En önü sunar, dört tekbirlik acılı sükun.
Boğazlar düğümlü, duygular hep hüzne meftun.

Film şeridi iki kelimelik: Helal olsun!
Nasıl bilirsiniz? şahadet: Nuru bol olsun!

Sallanır yolcuya ıslak mendil, gözyaşından.
Okunur hayatın özeti, mezar taşından.

Uğurlar dört kolda ilk durağa birer omuz.
Uzun mu kısa mı? Hiç görünmez ki yolumuz!

Dünyaya sığmayan razı, bu iki mikaba.
Atlas kaftanlara eşitlenir yırtık aba.

Sevabı günahı örter, birkaç arşın ak bez.
Sonsuz mekanlara sabittir gözler son bir kez.

Herkes kendisiyle bu ilk durakta baş başa.
Nura mı, nara mı? Şaşkın esnaf, köylü, paşa!

Kavuşur toprağa, her şey dönüverir asla.
Şahit taşlar, kimse dönemez geriye asla!

Bu seferden var, ne bir mektup, ne de bir haber!
Tohumlar yeşerir sevdikleriyle beraber...

Künyeler boyunda, bak okunuyor yaşları.
Asker gibi dimdik, nöbetçi mezar taşları!

Ey mezar taşları! Bana da nöbetçi olun.
Vatan, bayrak gibi, aşk gibi gönlüme dolun!


13 Şubat 2004 Cuma, Danimarka-Køge 00:18
6+8

Necmi Ünsal