|
Açsa ki hazanda bigane bahar…
Kapattım ömür billâh kapatacağımda Ne esen yele ne de yağmur damlasına Sarılmayacağım, sinemi açmayacağım Aşk için asla bir umuda kapılmayacağım Islansın her yerler, hatta korunan perdeler Rüzgârın hiddetiyle raks eden nice ümitler Derbeder gönüller, bir türlü sevilemeyenler Çaresizliğe mahkûm edilen zavallı divaneler Ne kaldı sanki yaşanacak şu minval ömürde Soldurulan bir güllerde, gönüllerde yeşerende Sana hasret nice ümitlerde, bilinmez kişiliğinde Mahkûm ettiğin çaresizliğimde, gecemde seninle Bıraksa yıldızlar, açsa ki hazanda bigane bahar Ağustosta yağsa kar, çölleri sel alsa yağmurlar Karanlık hücrelerinde mahkûm bırakılan umutlar Şiirler yazsan da, bir silinmezi romanlaştırsan da Kapılar çalmayacak artık yaktım onu umutlarımda Duvarlar boyanmayacak kazıdığım bahtsızlığımda Yarasalar mekân tutacak karanlığın hengâmesinde Zavallı hiçliğim, derbeder kimliğimle nihayetlenecek Mustafa Cilasun |
Açtım sinemi artık rüzgârlara…
Ne kadar dilediysem gelmek istemedin sen Hülyalarımda filizlenen en nadide sevgiyken Hayallerimde tutuştu, yanarak kül olmuştu Ruhumun güzergâhında açan gül solmuştu Yok, artık menzile gidecek bir yüreğin hedefi Sefilliğin kıdemlisi, biganeliğin en katmerlisi Tutuşacak bir canın deryaları yaşatacak aşkı Karartmıştı deruni kaygıları anlaşılmaz tavrı Nasıl bu kadar acımazsızlığı içine sindirmiştin Zulmün şedidini bilemiştin aşkımı kurban ettin Gecenin haşyetinde kendi kabuğuna çekilmiştin Demir aldın limandan, martıları hiç dinlememiştin Sana doğru akan kanım neden hep bitap kalır Andığım her salisede sensizliğin acısını anlatır Yatır sen kimi istiyorsan mısralarında her satır Ruhunun deruniliğinde bekleyen sevdana yatır Açtım sinemi artık rüzgârlara meydan okurcasına Çek git nasıl esersen es beni arkandan koşturma Salma aşk kokumu, cihanın arzında sakın aranma Bırak sen artık kendi halime, demlediğim hüznümle Mustafa Cilasun |
Adamlık âdemin kemaliyledir!
Her insan Beşer olarak doğar Ama her beşer maalesef İnsan olmaya çok muvaffak olamaz İnsan Beşer olmaktan Kurtulamadığı sürece Kim olduğu bilmek ne kadar önemlidir Her insan Adam telakkisindedir Ancak adam olmak idrakledir Adamlık mükellefiyettin enginliğindedir Mükellef Aidiyetini bilmektir Bilmekten öte bir idraktir İnsanı kâmil olmak âdemin muradıdır Hakikat İdrakine ermektir Adamlık kemaletledir Kemal hilkatin seyrinde nefeslenmektir Zira o Aidiyetin müsebbibidir Abit olmanın bir gereğidir Zahidin her daim hissettiği meşkidir Arifin Vazgeçilmez hasletidir Kulluğun yalnızca bir gereğidir Aşkın pınarında hazzı serinlemektir Sevdanın diyarında meşkle beslenmektir Mustafa Cilasun |
Ah açan bahar!
Kapattım Ömür billâh Kapatacağımda Ne Esen yele Ne de yağmur Damlasına Sarılmayacağım Sinemi Açmayacağım Aşk için Asla Bir umuda Kapılmayacağım Islansın Her yerler Hatta Korunan perdeler Rüzgârın Hiddetiyle Raks eden Nice ümitler Derbeder Gönüller Bir türlü Sevilemeyenler Çaresizliğe Mahkûm edilen Zavallı Divaneler Ne Kaldı sanki Yaşanacak Şu minval Ömürde Soldurulan Bir güllerde Gönüllerde Yeşerende Sana Hasret Nice ümitlerde Bilinmez Kişiliğinde Mahkûm ettiğin Çaresizliğimde Gecemde Seninle Bıraksa yıldızlar Açsa ki hazanda Bigane bahar Ağustosta Yağsa kar Çölleri sel alsa Yağmurlar Karanlık Hücrelerinde Mahkûm Bırakılan umutlar Şiirler Yazsan da Bir silinmezi Romanlaştırsan da Kapılar Çalmayacak Artık Yaktım Onu Umutlarımda Duvarlar Boyanmayacak Kazıdığım Bahtsızlığımda Yarasalar Mekân tutacak Karanlığın Hengâmesinde Zavallı Hiçliğim Derbeder Kimliğimle Nihayetlenecek Mustafa Cilasun |
Ah bir bilsen!
Bilmenizi Dilerdim ki Şayet Mümkün olsaydı Eğer Seni Bu denli Üzmek için Neden Uğraşaydım Bıraktım Demek Belki Senin için Çok kolaydı Gönül Fütuhatını Bir kez Olsun Bulsaydım Vicdan Azabını Yaşatmak Bir insan için Vicdandan Hiç anlamamak Değil midir Seni Bu hale Mahkûm Bırakmak Hangi aklın kari Zulmün Abadını Serdetmek O an Ve bitecek olan Bir zamanda Nefeslenmek Aşkı Dileyen için Keder mi Sana Ne Diye bilirim ki Artık Ben sana Aşk Senin için Bir vicdan Azabı Olacaksa Sinende Bir sevgim Hiç Olmayacaksa Kalayım Ben azapta Sen Yeter ki Rahatsız olma Ne garip Bir halin Bekçisiyim Sineyi Dairesinden Habersiz Nöbetçiyim Ah Kalbim Ne çaresizim Bir bilsen Derbeder Olan Bir sefilim Aşkın Eşiğinde Nefeslenen Ne hadsiz Bir derdim Mustafa Cilasun |
Ah bir tutku sandığım aşk neymiş?
Sen, sensizliğin ahengine kandıran Bir gül iken, ben sadece seçilendim Sensizliğin ayazında hep şekillenen Çaresizdim, terk edilen bir sefildim Aşk için tercih sebebi değildim itildim Bir köşede çivilendim, orda kilitlendim Zindan hazzında sensizlik feyzindeydim Güne hasrettim, karanlıkta bir zahittim Ne safhalardan geçtim, sayfalarını seçtim Aşk anlamında hazin ki zavallı viraneydim Kendimi geçtim, sensizliğin meşkindeydim Nihayetinde bir tendin, ahenkle seferberdin İşte ne yaparsın hayat bu, kader korkusu Bilinmeyenlerin tortusu, umudun yortusu Kalplerde neşet edecek haşyetin sorgusu Mevla sevgisi, rahmet kokusunun yolcusu Ah bir tutku sandığım aşk, meğer neymiş Yolların en güzeli, tenlerden çok beriymiş Manada özneleşen tahayyül mefkûresiymiş Hayatın mayası, insanın manası sevgiymiş Mustafa Cilasun |
Ah çekerek yanarsın bir manalısın.
Kalbim, sen hiç benim olmadın Göz ardı ederek, bazen ağladım Sabaha kadar gözyaşıma kandım Sen yanımdaydın hiç bırakmadın Seni taşıyorum ki bak yaşıyorum Ancak sana hiç sahip olamıyorum Dalıyorum, anlamaya çalışıyorum Aşk sevdanı ben hiç anlamıyorum Sen ne buluyorsun nazı hazanında Harlanmıyorsun ki baharın yazında Ne bulursun ki *******in yıldızında Ah çekerek yanarsın bir manalısın Kim bilmek istiyor ki senin bu halini Kim neylesin ki çileyi, mana şevkini Sen deli, divane misin yoksa serseri Sen kiminsin, eren misin, seren misin Herkes bak zevkten dört köşe olurken Sen hiç durmadan hala viraneleşirken Bülbüller şakırken, gülbahar yaşarken Sen sefilsin, derdiyle kederli sevensin Mustafa Cilasun |
Ah Gönlüm!
İçim alev, alev yanıyor, açamıyorum, Sanki öyle bir yükü, kaçamıyorum, Deniyorum, dertleniyorum, saçamıyorum, Yoruldum inan ki, artık bakamıyorum. Beni ben yapan faktörler hala ayakta, Beni benliğimden uzaklaştıranlar bir odakta, Meçhuldeyim sanki yaşadığım mekânda, Bilinmeyenler neredesin yapış yakama. Dostluklar artık menfaate dayanıyor, Yoksa gücün bakarak için yanıyor, Dermanın tükenip halsizlik sarıyor, Bilinmeyenler her an beni kuşatıyor. Aklım, mantığım, azmim elbette var, Yoksa mesnetli bilgi neye yarar, Manasızca devamlı koşmak beni yorar, Mihengim neredesin gel beni sar. Dava diye bağlanarak dem aldığımız, Her şeye o gözle bakarak savunduğumuz, Ön yargıdan beslenerek, tebliğ sandığımız, Neredesiniz, söyleyin dayanaklarımız. Her zaman inandık ve teslim olduk, Neticesinde yalnızca bizler solduk, Dağıldık, şevksiz denize daldık, Öğrenmek ne demek, yılana sarıldık. Her zaman mı bir kurtarıcı bekleyeceğiz, Kolayı rahatı ne zaman terk edeceğiz, Sen kendin olmaya çalış yeter artık, Aklın, mantığın, senin için bir azık. Rab derken açziyet ve sükûnetini, Hak derken zulümden uzak adaletini, Peygamber derken sabır ve metanetini, İkmal et sanki hava gibi, su gibi. Mustafa Cilasun |
Ah güzel kuş...
Ah güzel kuş, Elbette haklısın… Sevgi noksanlaştı… Mana kalıplaştı… Güven uzaklaştı… Gezdiğin diyarlar, Semada ki bulutlar, Eşlik eden rüzgârlar, Selam veren uçaklar, Seni asla ürkütmüyor… Sen, insana hasretsin… Artık şartlar değişti… Sevap hasleti gitti… Hayvan sevgisi bitti… Zişanın tavsiyesi yitti… Sen elbette haklısın… Oysaki ecdat ne yaptı, Seni saraylarda ağırladı… Estetik yuvalar yaptı… Seni gıdasız bırakmadı… Ah nazım, güzel sevdam, Sen aşkla şakıyansın… Sen aşksız yapamazsın… Neyleyim kime gideyim, Hangi dilbere söyleyeyim… Sen hiç değilse uçuyorsun… Ben sevgiliye, sen sevgiye, Hasretsin biliyorum, sabret… Elbet bir gün kader gülecek… Nesil anlayacak her an seni… Yürekler bırakacak sevgisini… Sen mahzun olma güzel kuş… Beni kim bulacak, solacak, Kahrımla buharlaşacak, Senin sevginle manalaşacak… Mustafa Cilasun |
Ah kalbim ne çaresizim bir bilsen
Bil ki mümkün olsaydı eğer Neden seni üzmek için uğraşaydım Bıraktım demek belki kolaydı Gönül fütuhatını bir kez bulsaydım Vicdan azabını yaşatmak Vicdandan hiç anlamamak değil mi Bu hale mahkûm koymak Zulmün abadını serdetmek keder mi Ne diye bilirim ki artık ben sana Aşk senin için vicdan azabı olacaksa Sinende bir sevgi hiç olmayacaksa Kalayım ben azapta sen rahatsız olma Ne garip bir halin bekçisiyim Sineyi dairesinden habersiz nöbetçiyim Ah kalbim ne çaresizim bir bilsen Aşk eşiğinde nefeslenen ne hadsiz derdim Mustafa Cilasun |
| Forum saati GMT +3 olarak ayarlanmıştır. Şu an saat: 10:10 AM |
Yazılım: vBulletin® - Sürüm: 3.8.11 Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions, Inc.