![]() |
İçimizde Yeşeren Sevgi
düşünceler, hep hayaller de kalıyor. beklentiler, öyle farklı ki. dertlerin arasında, kaybolduğumuz dünya da, kağıt parçası gibi, sürükleniyoruz ordan oraya.. sanki rüzgar esir almış bedenlerimizi, öyle savuruyor ki bizi. her an bir tokat geliyor yüzümüze, anlamıyoruz kalıyoruz öylece. yitirdiğimiz sevgiler, hep içimizde. gözyaşlarımızla ıslanan bedenimiz, isyan ediyor artık kadere. mutlu olmalı artık tüm insanlar. mutlu olmalıyız birlikte. içimizde yeşeren sevgi, dağılmalı filiz vermeli artık tüm gönüllere |
İkimiz Bir Canız Seninle
sensiz yaşayabilir miyim sanıyorsun buralarda. aynı havayı teneffüs etmezsem, neye yarar bu aşk. ağlıyorum artık kaderime. ne yapsam olmuyor. gülen gözlerin gitmiyor gözümün önünden. dualarım sana, sevdalı yüreğine. ikimiz bir canız seninle. yıllar prangaladı bizi, birbirimize. aşılmaz yollarım önümde. bir sürgündeyim sanki bu yerde. kımıldayamıyor bedenim, atmıyor artık yüreğim, ******* sardı ruhumu.. karanlığın içindeyim. sana öyle muhtacım ki ana kucağı gibi. gözümden bile esirgediğim, biriciğim. herşey seninle olmalı yaşanmalı. dağların en tepesinde, çiçek açmış kardelen. karların içinde, tek başına çaresiz biçare. bu aşkı gömme geçmişe, sevda yaşanmalı birlikte. |
İkinci Bahar
ömrümün bittiği yerde başladı aşkım. geçmişte tatmadığım bir sevgiyi yaşadım seninle. ikinci bir bahardı yaşadığım, aşkın ve sevginle. kalbimi sana verdim ümitsiz yaşadığım günlerde. aslında bir hayat bitmişti benim için, yeni bir sayfaya ise, sığdıramazdım hiç kimseyi. ama sen, hayatıma ve kalbime sığdın hareketlerinle. hayatımı altüst ettin bana verdiğin sevgiyle. bu sefer de kalp acısı başladı ben de, seni görmediğim o günler de.. zaman geçti yaşanması ise, güçtü aşkın. her acıya gençlikte katlanılıyordu çaresizce. zamansız çalmamalıydı kapıyı aşk, hiçbir zaman. ama çalmışt birkere, özlemler başlamıştı ben de. aşkın yoruyordu beni, hasretinse kalbim de. geç gelen bir aşk, iyi gelmiyordu kimseye. ben şimdi mutsuz, çaresiz bir şekilde. geçiriyorum günlerimi, ondan habersizce. ikinci bahar diyorlar bunun adına.. ama bu yaşta bahar, kışı yaşatıyor bizim gibilere. |
İkisini de Çok Seviyorum-Anı Hikaye
-Babam üç senedir hastane de yatıyordu. Elimden geldiğince onu sık sık ziyaret edip mutlu etmeye çalışıyordum. Çünki babam benim canımdan bir parçaydı. Aşırı severdim kendisini. Son zamanlarında artık yerinden kımıldıyamaz oldu. Yatalak olmuştu. Hastane de özel bir odada hemşireler başında. Özel doktorlarıyla yine mutsuzdu babacığım. Çünki evlatlarına çok düşkündü. Beni gördüğünde çocuk gibi sevinirdi. Ben de ona belli etmezdim. Ayrıldıktan sonra saatlerce sokaklarda ağlıyarak yürürdüm. -Üç aylıkken almıştım papağanımı. İsmini kontes koymuştum. Elimde besliyerek büyütmüştüm. Sanki ailenin bir ferdiydi. Bizlerle masa da yemek yer. Üzerimizden hiç inmezdi. Beni kimseyle paylaşamazdı. Bana çocuklar sevgi gösterseler gider onları acıtmadan ısırırdı. Hep benimleydi. çocuk olsa benimle yatacaktı nerdeyse. Ev de özgürce uçar. Biz geçiyoruz farketmezdi onun için. Bizler başımızı eğmek zorunda kalırdık. Mutfak ta yemek yaparken gelir omuzuma konar. -Kontes, yemeğin içine düşeceksin. vallahi tavuk niyetine seni yeriz derdim. O da anlamış gibi cıyak cıyak bağırırdı. Islıkla şarkılar söyler. İsimlerimizle bizlere bağırırdı. Yazlığa gittiğimizde onu veterinere bırakırdık. Döndüğümüzde bir hafta yüzüme bile bakmaz elime aldığımda beni ısırırdı. Sonra barışırdık tabii. Kontes onüç yaşındaydı. Sultan papağanları 6-7 sene yaşarlarmış. Veterineri çok iyi baktığımızı söylerdi. Anlatmak istediğim. 20 Eyül 2005 de sabahın beşinde acı bir şekilde telefon geldi. Baba mı kaybetmiştim. Büyük üzüntüydü benim için. O gün babam defnedildi. Akşam üzgün bir şekilde eve geldik. gece saat onbir di. Kontes bir çığlık attı. Koşarak kafesinin yanına gittim. Kafesin içinde düşmüş bana bakıyordu. Elime aldım. Su içirdim bana bakarak gözlerini kapadı. Çocuklar yattığı için kontesin öldüğünü anlamadılar. ben de balkona götürdüm. Çocuklara sabah söylerim diye düşündüm. İşin ilginç tarafı. Babam kontesi çok severdi. Nezaman bana gelse ona da birşey getirirdi. Ve babamla aynı gün de hakkın huzuruna vardılar. -Benim üzüntüm bir değil iki olmuştu. Canımdan çok sevdiğim babam ve evlat gibi büyüttüğüm kontesimi aynı gün kaybetmiştim. Acıları hala içimde taze. Ve ikisini de çok seviyorum. |
İlacım Sende Sevdiğim
Biliyor musun aşkım ellerin kaldı giderken. Bakmaya doyamadığım o güzel ellerin. Bin kere öpsem bıkmam yine öperim. Sevgiye susamış, bana hasret ellerin. Gittiğinde tüm ümitlerim de seninle gidiyor. Öyle bir yara açılıyor ki taa kalbimde. Kâbus gibi geçen *******, bitmiyor aşkım. Derdimin dermanı, ilacım sende sevdiğim. Bir şarkı söylüyorum buram buram aşk kokan. Özlemleri katık ediyorum ekmeğime herzaman. Gözyaşlarımı su gibi içiyorum hep boğazımda. Ya bitmek bilmeyen sevdam, daima aşkınla. Bir sarmaşık gibi, sarsan beni kollarınla. Aşkını hissettirsen yalnız benim dünyamda. Sıcacık nefesin, herzaman bende kalsa. Hiç doyum olmaz o zaman vallahi bu aşka. |
İlk Aşkım İlk Sevdiğim Sendin--Hikaye
Maziye zincirlenmişti birzamanlar kaderim. Kalbime de zincir vurulmuştu sanki. Fırtınalar hep içimde dolmayan bir boşluk ise benimleydi hep. Suna'nın gözyaşları durmadan akıyordu. Oturmuştu bir banka, gelene geçene aldırmıyordu hiç. Biraz evvel bir holding binasından çıkmıştı. İlk aşkı, ilk sevdiği birzamanlar komşusunun oğlu olan Ahmet'i ziyarete gelmişti. Senelerdir görmemişti onu. Öyle bunalımdaydı ki.. Yeni eşinden ayrılmış sanki bir iki laf edecek birini aramış ve Ahmet' i görmeye gelmişti. Sevinçle girdiği yerden ağlayarak çıkmıştı. Ahmet'in bir sene önce öldüğünü öğrenmişti. Oysa lisede birlikte okurken üniversiteyi bitirip evleneceklerini söylüyorlardı birbirlerine. --Bu ağaç bizim olsun Ahmet --Tamam canım Hemen kalemini çıkarıp ağaca bir kalp çizmiş ve içine isimlerini yazmıştı Ahmet. Düşüncelere dalmıştı Suna. Apartopar banktan kalktı. Edinekapı Mezarlığına gitti. Ahmet'i görememişti ama mezarına gidecekti. Bulacağına inanıyordu. Arkadaşları tarif etmişti. Mezarlığın kapısında ki çiçekçiden, ençok sevdiği, birzamanlar sevdiğinin verdiği kırmızı gülleri aldı. Kapıda ki görevliye sordu. Birlikte aramaya başladılar. İçinden durmadan --Hadi Ahmet neredeysen bulayım diye dua ediyordu. Sonunda buldu mezarı --Ben kapıyı boş bırakamam hanfendi. --Tamam siz gidin dedi Suna. --Ahmet ben geldim. Gözyaşları durmuyordu. --Bak canım sana kırmızı güller getirdim. Birzamanlar sen alırdın hep bana. Şimdi ben senin için aldım. --Nekadar seviyorduk birbirimizi. Neden ayrıldık biz. Mutlu olacaktık oysa.. Nişan yüzüklerimizi bile almıştın. Gençlik işte mantıklı düşünemiyor ki insan. Hem ağlıyor hem konuşuyordu Suna. Evliliğinde çok acılar çektirmişti eşi. Devamlı aldatıyor ve manevi işkenceler yapıyordu. Sonunda dayanamayıp kızını da alıp annesinin yanına gitmişti. Aslında Ahmet'ten bir beklentisi yoktu. Çünki Ahmet'te evli ve iki kızı vardı. Yalnızca arkadaş olarak görmeye gitmişti. Trafik kazasında öldüğünü öğrenmesi onu geçmişe götürmüştü. --Hani hatırlıyormusun canım pencereden işaretleşir önce sen çıkardın dışarı. Sonra da ben çıkardım. Önceleri kimse anlamasın diye. Otururduk çay bahçesinde.. çok güzel sohbetlerimiz olurdu. Nezaman iş ciddiye bindi. Evlenme kararı aldık. O yengen yok mu. Bizi ayırmak için yapmadığı kalmadı. Ve bizi ayırdı. Belki sen de mutlu olamadın eşinle. Bense hiç olmadım. Bazen seni düşünürdüm. Seninle evli olsaydım mutlu olurdum. Sen beni anlıyan sevgi dolu biriydin. Yine gözlerinde ki yaşlar sicim gibi iniyordu Suna'nın. Keşke bugün hiç uğramasaydım. İçimde ki aşk kırıntıları kalsaydı yerinde. Ama mazimin saf ve temiz aşkı köz gibi yanacak bundan sonra içimde. Elinde ki gülleri mezarın toprağına tek tek bıraktı. --Bundan sonra hep güllerle geleceğim. Mekânın cennet olsun Ahmet Birzamanlar aşık olduğu deliler gibi sevdiği arkadaşını, gözü yaşlı olarak bıraktı. Hayat herzaman süprizlerle doluydu. Bazen böyle acı süprizler de insanın karşısına çıkabiliyordu. |
İnan Bana
Seni andım dün gece yine. Kesin beni düşünüyordur diye. Hep aklımdasın sen de. Neden bilmiyorum işte. Hiç bilmediğim bir duygu. Kalbimde yeşeriyor şimdi. Aşktan kaçtıkça üzerime geldi. Yine sonunda beni buldu. Güneş gibi doğdun kalbime. Etkilendim sen den bak işte. Nerden çıktın karşıma. Tutuldum ben, bak yine. Gözümü kapatıyorum sen. Açıyorum yine sen. Aşık olabilirim sana her an. Düşüncelerim seninle. Beynim ise, seninle meşgul. Yediğim her lokmada. İçtiğim her bardak suda. Seninleyim inan bana. |
İsmi Aşktı
Bir keskin bıcaktı dağladı yüreğimi. İsmi aşktı iz bıraktı yaktı bedenimi. Ruhuma işledi bazen aldı sevdiğimi. Bu aşkta yanan yalnız ben miyim. Özlemleri körükledi çılgına çevirdi. Hasretle yaktı koca çınarları devirdi. Hüzünle hep yüreğimizi mahvetti. Bu aşkta çıldıran yalnız ben miyim. Kara sevda oldu sardı bizim içimizi. Lâvlardan beter yaktı şimdi ikimizi. Fırtınalarla esti mahvetti hep bizi. Bu aşkta seven yalnız ben miyim. Eyvah dedim neler oluyor bana. Aşığım deliyim bir de sevdana. Geçti yolun yarısı ömrüm sana. Bu aşkta yaralı yalnız ben miyim. İsmi aşktı sevdim doyamadım ona. Nasıl dayanırdı bu yürek, yangına. Küle çevirecek beni artık baksana. Bu aşkta tutuşan yalnız ben miyim. Bir menekşeydi yazık büktü boynunu. Hep gözler oldu umarsızca yolunu. Keşke görseydi olacağı ve sonunu. Bu aşkta bekleyen yanlız ben miyim. |
İsmini Kalbime Yazdım
gitmek istiyorum gidemiyorum. kaçmak istiyorum kaçamıyorum. vazgeçmek istiyorum vazgeçemiyorum. nasıl bir sevda bu, anlayamıyorum. ismini kalbime yazdım silemiyorum. bir aşk çıkmazındayım sanki. gecem, gündüzüm seninle dopdolu. ismini ise, dilime doladım bir şarkı gibi. şarkılardan fal tutuyorum, senin için. gözyaşlarımla, şarkılar birbirine karışıyor. ağlıyorum, ağlıyorum içimden atamıyorum hiçbirzaman seni. öyle derin bir iz bıraktın ki kalbimde. ismini kalbimden silemiyorum bir türlü. aşkından deli divaneyim ben şimdi. nereye baksam seni görüyorum karşımda. unutmak istiyorum unutamıyorum seni. ismin dudaklarımda bir nâme gibi. her anımda seni sayıklıyorum, kalbime girmiş bir hançer gibi. belki göremem seni, ömrüm boyunca. ama ismini yazdım kalbime.. kalacak herzaman aynı yerde. Menekşe Gülay |
İstanbul Gibi Güzelsin Gönlümde
İstanbul bizimdi dün gece. saatlerce dolaştık yüreğimizde ki sevgiyle. ellerin ellerim de saadet ise bizimle. bazen kayboldum bana bakan aşk dolu gözlerinde. bu gece bizim, bu gece aşkımızın bebeğim. seni ruhum da taşıyorum kalbimde yaşıyorum benliğim de ise, aşığım sana. İstanbul bir başka güzel bu gece, gökyüzü yıldızlarla dolu.. bahar vurdu bize, sarhoşuz yüreğimizle. güneşin doğuşunu seyrettik Marmara da. motorla gezdik martılar yanımızda. mutlulukları gözlerinde, bakışları ise aşkla. bizde ki aşk onlara da vurdu belli. bütün gece senindim İstabul bizimdi. hayat seninle güzel bu şehir de. sevgimiz bir şiir dizelerde. seni öyle seviyorum ki İstanbul gibi güzelsin gönlümde. |
Forum saati GMT +3 olarak ayarlanmıştır. Şu an saat: 12:17 PM |
Yazılım: vBulletin® - Sürüm: 3.8.11 Copyright ©2000 - 2025, vBulletin Solutions, Inc.