GİTGİDE BUZ BAĞLIYOR AŞKIMIZ...

Gitgide buz bağlıyor aşkımız.
Iradıkça gönüller,
Sevgiler sancıya dönüşüyor,
Tortular kemik bağlıyor,
Maddeleşiyor.
Soğuk düşler sarıyor,
Gül dikenleriyle yırtılan
Koyu, kör karanlık *******imi
Vinçten kollarıyla,
Ahtapot gibi,
Acımasız...
Sensiz girdiğim döşeklerde,
Yorgan diye sarındığım yalnızlığımla,
Çığa dönmüş kar yığınları örtüyor beni.
Yorgun,
Tükenmiş üzüntülerin sonsuzunda
Sızakalıyorum,
Ölmüş gibi...
Pörsümüş düşlerimde düştüğüm uçurumlarda
Tuzla buz olan aşk sarayımda,
Avuç içlerimden kayan aşkım
Can çekişiyor,
Arterleri felç olmuş bir yürekle...
Aylak suların süngüleri doğruluyor üzerime,
Pes ediyorum
Ve...
Çocukluğumun oyuncak yelkenlisi
Alıp götürüyor seni
Belirsizlere...
Ufuklarda yitiyorsun bir hiç gibi,
Kollarımın dermansız direnci büyüyor,
El bile sallayamadan
Bakakalıyorum.
Gitgide buz bağlıyor aşkımız,
K a h r o l u y o r u m...

Süleyman SAYLAN
(Ankara,02.12.1993, Saat: 10.15)


Süleyman Saylan

İLİKLERİME DEK...

Gecenin alacakaranlığına
Bir serinlik karışıyor,
Üstelik
Bir de sensizliğim gelince aklıma,
Titremeler alıyor beni,
Üşüyorum.
Yıldızlara bakıyorum;
Gökyüzünün berraklığında
Yanıyorlar ışıl ışıl;
Belli ki üşümüyorlar...
Gecenin sessizliğini bozan
Çırçır böceklerin sesi
Kır çiçeklerinin yaban kokularına karışıyor.
Seni düşünüyorum;
Burnumun direği sızlıyor
Kokuna özlemimden...
Kıyıya acımasızca vuran dalgalarından belli
Deniz kabarıyor,
İçi içine sığmıyor
Yüreğim gibi
Ya da;
Yalnızlıktan korkuyor
Benim gibi.
Üşümelerim depreme dönüşüyor,
Yıkıntılar arasında kalakalıyor
Yüreğim.
Ayı kucaklıyorum ısıtsın diye,
Çoban ateşlerine sığınıyorum
Gözlerimle...
Tutmuyorlar yerini,
Seni özlüyorum
İliklerime dek...

Süleyman SAYLAN
(Ankara,20.07.2000, Saat: 22.55)


Süleyman Saylan

DİLENCİSİ OLAYIM.

... Ve o gözlerimin önünde...
Kaldırın görüntülerini
Doğanın her yerinden,
Döndüğüm her yönde,
Baktığım her yerde
Onu görmeyeyim.
Ay aydınları anımsatmasın tenini,
Yüreğimin özlemine yeni özlemler katmasın
İmbat kokan saçlarının
Serin, serin uçuşan telleri...
Dönüşmesin her çiçek
Yüzünün gülücüklerine,
Çekiksi gözlerinden fırlayan bakışları,
Ok gibi dalmasın yüreğime,
Divit olup yazmasın burnu
Aczimin derinliğini...
Etli dudakları
Çarpışan iki güneşin arasında yakıp,
Eritmesin,
Kül etmesin
Beni.
Demir kafes gibi kapanmasın
Tutukluluğumun üzerine
Parmakları, elleri...
Sigaramın dumanında raksetmesin,
Yürümesin önümde serviler...
Kaldırın görüntülerini evrenin her yerinden;
Göre göre onu,
Göz göre göre
Ölmek istemiyorum.
Düşümde görmeye bile muhtaç olayım,
Özlemini çekeyim ölesiye,
Sesinin,
Nefesinin,
Saçının bir telinin
Dilencisi olayım...

Süleyman SAYLAN
(Ankara,19-20.07.2000, Saat: 00.00)


Süleyman Saylan

GÖZYAŞIMA BAKTINIZ...

Ben
Kaçışlarımı yaşarken
Evrenden,
Siz
En masum şeylere kulp taktınız,
Yakıştırmalar yaptınız...
İçin için ağlarken
Ben,
Siz
Gözyaşıma baktınız...

Süleyman SAYLAN
(Ankara,27.07.2000, Saat: 23.42)


Süleyman Saylan

ÖLÜRÜM DAHA İYİ...

Anlamıyorum inan ki,
Anlamıyorum seni.
Hiçbir koşul koşmadım,
Hiçbir şey ibtemedim senden,
Hiçbir şey beklemedim.
Başka neden arama;
Seni ben karşılıksız sevdim...
Düşünmedim, düşünemem,
Seni seviyorum;
İşte bu kadar basit,
İşte bu kadar yalın,
Bu kadar hesapsız,
Art niyetsiz...
Sarhoş edici bir albeni buluyorum;
Art niyetsiz,
Yalın olan her şeyde
Ve sende...
Müthiş çekiyor beni,
Herhangi yalın bir şey...
Kuşkuya kapılma,
Anla beni;
Art niyetsiz,
Yalın sevdim ben seni...
'Yüreğindeki herkesi at,
Sevgini yalnız bana ver' demiyorum,
Soruyorum;
'Yüreğinde bana yer var mı? '...
Düşlerinden kopmanı,
Düzenini bozmanı,
Yalnız benim olmanı
İstemiyorum.
Hiçbir şey istemiyorum;
'Tek sevgili, tek eş',
'Yalnız benim ol! ...'
Kurallarından nefret ediyorum.
Seni yüreğimle,
Seni beynimle,
Seni bedenimle
S e v i y o r u m! ! ! ...

Kurallar ne kadar baskıcı,
Ne kadar ağır,
Ne kadar acımasız,
Ne kadar acı olursa olsun;
Hiçbir şey istemeden,
Hiçbir şey beklemeden,
Kural dinlemeden
Seviyorum seni.

Yalansa eğer;
Seviyormuş gibi yapamam,
Gülücükler dağıtamam
Acılar içindeyken,
Mutluluk satamam
Mutlu değilken.
Gerekirse ağlarım,
Gerekirse gülerim...
Topluma uymak için
Sahtekarlık yapamam,
Boğulamam diz boyu yalanlarda.

Avuçlarımın içinden kaçan,
Hem de
Bir daha gelmemek,
Bir daha dönmemek üzere uçup giden
Gençliğimin güvercinini,
O istemiyorsa eğer,
Kovalıyamam,
Yalanlarla çağıramam...
Bu yanılsamalarla bir yere varamam,
Varmaktansa;
Ölürüm daha iyi...

Süleyman SAYLAN
(Ankara,10.12.1998, Saat: 15.00)


Süleyman Saylan

YARADAN...

Boyuna baktım,
Tamam.
Posuna baktım,
Tamam.
Düzgündü eli ayağı da...
Saçına, başına,
Yüzüne, gözüne baktım;
A d a m!
“Hikmetinden sual olunmaz”
Amma,
İnsanlık vermemiş
Y a r a d a n!

Süleyman SAYLAN
(Ankara,22.07.2001, Saat: 01.35)


Süleyman Saylan

AĞRIMA (GÜCÜME) GİDİYOR.

Boğazımda düğüm, düğüm hıçkırık...
Yorgun gözlerimde sel birikiyor.
Ağlamak isteyen yüreğim kırık;
Düşünmeğe bile değmezmişsin sen,
Senin için ağlamak ağrıma (gücüme) gidiyor.

İnsan sandım seni, sevdim yürekten,
Yüreğimi verdim, canı yürekten...
Şimdi nefret ettim senden, sevmekten;
Düşünmeğe bile değmezmişsin sen,
Senin için ağlamak ağrıma (gücüme) gidiyor.

Peteğimdin ama, sen bal değildin,
Taş olsan aşkımla inan erirdin...
Yazıklar olsun ki, seven kalbimdin.)
Düşünmeğe bile değmezmişsin sen,
Senin için ağlamak ağrıma (gücüme) gidiyor.

Süleyman SAYLAN
(Ankara,04.02.1994, Saat: 22.07) Şarkı sözü olarak yazılmıştır.


Süleyman Saylan

AŞKIN ATEŞ OLMUŞ...

Gönlümde bir yara içten kanıyor,
Senden ayrılmayı yalan sanıyor,
Şaka yaptın, bir gün dönersin diye
Yüreğim boş yere hep aldanıyor,
Aşkın ateş olmuş bende yanıyor.

Ayrılığı bunca yıldır tatmadı,
Senden başkasına dönüp bakmadı,
Aşka gönül verdi, aşkla yanmadı...
Yüreğim boş yere hep aldanıyor,
Aşkın ateş olmuş bende yanıyor.

Siyah güller açtı gönül bahçemde,
Şarkılar hüzünlü, sazda, yarende...
Gönül dünyam zindan oldu sayende.
Yüreğim boş yere hep aldanıyor,
Aşkın ateş olmuş bende yanıyor.

Mutluluk kapını daima çalsın,
Yüreğin sevgiye doyunca kansın,
Talihin açılsın, kader utansın...
Yüreğim boş yere hep aldanıyor,
Aşkın ateş olmuş bende yanıyor.

Süleyman SAYLAN
Ankara,02.06.1993, Saat: 17.15


Süleyman Saylan

AHHH (!) LAR YERDE KALMAZ İNŞALLAH...

Bir başak kadar olamadı boyumuz,
Hoyrat çıktı
Çevremizde esen rüzgarlar,
Acımasızdı,
Tarlalarda kalakaldık,
Kuruduk...
Ayakta kalmak için,
Dimdik durmak için
Kafa tuttuk haysiyetsiz *******e.
Hasret çektik,
Aşkıyla kavuracak tüm güneşlere...
Nafile yorulduk.
Uğradıklarımız bir yana;
Gördüğümüz haksızlıklar
Bizi kahretti,
Soysuzların yerine,
Utanmazların yerine
Biz utandık...
Başak başak uzattık ellerimizi
Hiç tanımadığımız,
Hiç görmediğimiz,
Bilmediğimiz dikenlere bile...
Beklentisiz, karşılıksız.
Dost edindik,
Dost kazandık,
Sayısız...
Yüreğimize söz geçiremedik,
Vicdansız olmayı
Beceremedik.
Nedense;
Gözümüzün üstünde kaşımız vardı bizim,
Kaşının üstünde gözü olan muteberlerden değildik,
Olamadık...
Hey gidi günler heey! .
Bu yaştan sonra dönmek,
Baş eğmek
Kahpelik olur insanlığımıza,
Alışmadık ki hiç
Yalakalığa...
İşte böyle bir dünyada
Biz adam olamadık,
Olanlara yuuuh! .
Pardan...
Helal olsun! ...
Diliyorum Allah'tan,
Bütün ah! lar,
Bütün ahlarım yerini bulsun.
Tek isteğim kaldı;
Görmeden ölmeyeyim,
Ah (!) ların yerini bulduğunu
İnşallah...

Süleyman SAYLAN
(Ankara,29.01.2003, Saat: 01.48)


Süleyman Saylan

BAKAR AĞLATIR.

Göz yaşlarım akar ha akar,
Kuruyan göz pınarlarımı
Çağlatır sanki.
Kirpikleri
Gönlüme batar ha batar,
Kanatır...
Öyle suçsuz bakar ki;
Üzer, ağlatır.
Dünyamı altüst eder bakışı bile,
Nasihat kar etmez
Yanan yüreğime;
Boşuna dil dökmeyin,
Sözler nafile...
Öyle ürkek bakar ki;
Yakar, ağlatır.
Titreyen bir heves
Yaşlanır kalbimde.
Çılgın yangınlar tutuşur
Hep içimde;
Aşkı tatmış gibiyim
Ahir ömrümde...
Öyle masum bakar ki:
Bakar, ağlatır.

Süleyman SAYLAN
(Ankara,20.07.2001, Saat: 16.45)


Süleyman Saylan