Denizler Sizindir Çocuklar
denizler mavidir çocuklar
düşlediğiniz gökler gibi
gün ışığında,
kiminiz resimlerden - suyuna hasret
kiminiz yelkensiz, coşan rüzgarda
savunmasız ve kırılgan kiminiz
umutlarınız yıkıldığında.

kiminiz denizlerde kırık bir dalga
kiminiz iyi niyetli korsan
hayal gemisinde,
Kiminiz göremeden denizi
boğulur ırmakta,
kiminiz ise çırpınır boğaz derdinde.

bir kayık düşünün denizlerde
ve bulanık sularda yüzerken
tutkunuz
düşlediğiniz suların olmadığı yerde
hayal gemileri özlemleriniz...
utkunuz!

Duvar Dostu...
tüketmiş ömrümü nice aylar,
seneler, geri dönüşü yok!
oysa ben yazmayı,
yazmayı isterdim hep...
çalışma masam da olmadı,
kalemim de...
kızgınlığım ise tam bir dehşet
saçıyordu
burukluğunda yüreğimin.

tek bir dostum vardı benim...
sayfalarda kanat çırpan güneş,
sımsıcak, parlıyordu inancımdan,
yansıyordu pencereme ışığı
karşıdaki bahçe duvarından.

iki adım arasındaydık aslında,
ben ve duvar...
mesnetsiz kaldığımız olurdu işte
riyakar penceremin yüzünden!

sevdiğimiz özel ortağımız vardı
kum tepelerinde yarattığımız,
nefret ile karışık sarı sayfalarımız.

ayrılık kokuyordu orası,
...............savururdu rüzgar
paylaştığımız bahar kokusunu,
özlemlerimiz ise hep aynı...
umut sarı!

güzel düşlerimiz koşuyordu
rüzgarın peşinden
yaslanırken meltemi
güçlü omzumuza,
.........yorgundu avuçlarımız
damla damla akıntıya verirdik
sayfalarda, yaprak yaprak yeşili
düşe kalka gönüllü ezilirdik
unuturken aramızdaki gerçeği.

teselliyi yüreklerde taşıyandık
ikimiz de yalından iki yürek
yazdığımı savunacak tek bilektik
masaya duvar dostum...ne gerek!

Düş Alıyor Kıyılarımda
şafağı gizleyen kayalıklarda
bir dalga – vurgundan
arda kalan.

alev almış gücü gemilerimin
hala sahillerde,
umut kıran.

nöbette gerilmiş yaydan kaslarım,
ıraktan yaslarım
bende kalan.

hain ve acımasız çalkantılar,
ufak ayrıntılar
vurgun alan.

düş alıyor kıyılarımda ölüm,
dalgalarda sürgün
geçti zaman.

Ecnebi ya...
bürokrasinin kulvarında
aynı atlar koşuyor,
jokeyler tepkisiz, sessiz
.........................ve coşuyor.
misafirlerin yem’inde ince dalga
ecnebi ya....
sapı samana karışmış hizmetin
(pardon hakkımın...ne hakkı,
bıktırdınız ya! ..)

ayıkla şimdi pirincin taşını
sabırla ertele şu sözlü atışını
sinirler acilen torbaya beyler,
merhametsiz vicdana
toslarsın başını.

ben şimdi gözlerde yamayım,
yama,
yarından zaten yokum buralarda
kızgınlıklar acaba
................kimden yana? ..
sözüm atları asla bağlamaz
“anlamayana...davul, zurna az! ..”

Eğer Bir Gün
eğer bir gün vedalarımda
yollarını güllerle süsleyip
gidebilsem...
yüreğimde ıstırabı
.....bir damla umut için
yüreğinde bırakabilsem.

eğer bir gün vedalarımda
azgın dalgaları aşarak
sana gelebilsem.
seni kaybettiğimi bilerek
gemileri sahillere çivilesem.

eğer bir gün vedalarımda,
yüreğimin közlerini
.........gözlerinde saklasam,
göz pınarlarımda o gün
..........hasret doğar ebediyen,
gülüşlerim solgun,
umutları yasaklasam.

hayat böyle devam edecek
sensiz, sonsuza kadar
bir şeyler içimde sönecek
belki seni...unutana kadar.

birazdan giderim
......yorgun ve kederli
sözlerime alınma sakın,
buz keser o an yüreğim
uzun zamandır hediyemiz,
tesellidir besbelli.

eğer o gün, gücüm tükendiğinde
vedaları unutursam...beni affet,
sevginin okları saplı bedenimde
yüreğimde hasretin
kalacaktır elbet!

El Yanar
dünlere kadar tarla,
toprak kokusu
burnumun direğinde,
buğdayların onuru.

bu gün betonarmedir
hayat dersimiz,
tarla - buğdaysız
yaşam kokusuz.

gelmeyin üzerime
bir durun,
o katlar zenginliği haklar
bu günlerde!

yarın - toprak yanar,
tarla yanar,
el yanar!

Entellektüel
bir kelimeye bin anlam
esas katmaktır mesele,
mana satmaktır ve de gam
kafa almayan hileye…

bir anlama bin kelime
esas satmaksa mesele
manasız haktır selime,
okurum hariç – entele!

Etkili Bilinç
dünyanın küçülen mesafeleri
dalgalanırken dilimin ucunda,
iki satır yazımın görünmeyen yönü
gizli temizlenen ruhumda.
zayıflığım eğer derin
ve çok düşünmekten geçerse
bırak şu eleştiri arzusunu...
görebilir misin önünü?

her yıl gönülden
......Paris yolcusuyum ben,
gönülden her hafta
Uzak Doğu adalarında,
her gün...
.......sayfalar azalır ömrümden
ve her saat şerefim asılı
kendi boynumda.

dakikalar, ölçüm alanım
sönmeyen fenerim,
saniyeler...
......bazen kendi şüphelerim,
saliseler, ne muhatabım
ne de alın yazım,
kendimle savaşıyorum arkadaş,
huzur bir yanım, diğerinde
kalemimle koşturduğum atım!

Fırça Darbeleri
(...L.Akbulut’a)

ressamlık, çocukluğundan kalan...
yalnız ve onurlu,
sım sıcak kırıntılar tuvallerden aktığı,
ve karanlığı aydınlatan fırça darbeleri,
yüreğinde renklerini acımasızca yaktığı.

yolları, adım attığı köydeki sokaklar,
ahenk ile gizli masum gülüşlerinde
anlamsız belki, kızgınlığı kadar,
umutlarını süsleyen gönüllü bir işkence!

her akşam elinde, sokak renginde
tozlu dumanlı ateşten fırça,
sürüyor kızgınlığı sabahlara kadar...
utanç duvarını tuvale çizemediğinde!

önceden anlamsız dolduruyor tuvali
sonraları hayalinde düşündüğü dağlar,
her fırça darbesinde yuvası aklında,
ve kurumuş otlardan manzaralar.

ilk adımlarında çizdiği iki ot arası,
paletin yetmediğinde dengi boyası
toprağı suçluyor ve karasını
renk oyununun yansıttığı
o toprak parçasını...

çıkıyor ortaya ehli fırçasından,
hüküm yemiş aydınlıklar
............demirden örüldüğü,
betona vermiş gibi mukavemetini
yorgunluk yırtmacından
sıyrılırken sertliğinden
özgürlüğü.

bir elinin amansız gücü hala
doğduğu topraklarda,
diğeri- görsel sahne ihtişamında
yıkılıyor olgular gerçek dışı
kabardığında yüreği
renksiz tuvalinde.

sevdiği eller omzunda sıcak
her zaman unutmak istemediği
renkleri resmin korkudan
saydam kalacak
acemice sanki direndiği.

umudun ve bileğin mutlu öpüşünü
fırça darbesiyle gizliyor yeşillerde,
serçelerin yokluğunda amansız ötüşünü
taşımış bile fırçası ile deniz mavilerine.

çöküyor yüreğine en uzun gece,
zamanadır isyanı
ve yorulmayan öfkesine...

Fırtınalar
derin enginlere ansızın
sürüklenir gemilerim...
.........yıkanırken limanlarda,
üzerimden süzülen
.....sonbahar yağmurları,
denizde uslanmayan dev dalgalar
yüreğimde çılgın fırtınalar kopar
yüzümde titrek uçurumlar.

ufuklarda çekilmiş perdeler,
delice coşar denizin suları
sallanır göklerde
.....en çılgın düşünceler
bulutlar çökmüş üzerime
perde, perde...

köpüklü dalgalar
.....şahlanmış enginlerde
hüzünlü bir marifetmiş gibi
kapanır semalar
.......aniden birden bire,
zafer edasıyla daralır ufuklar
gök ile denizin birleştiği yerde.