Gece, Rüzgar ve Zaman
sisli havanın gri rengi çökmüş üzerime
günlük kurgular / tırmandığım yokuşlar
geceye gebe.
hafif kalır isyanlarım,
şeffaf ve dalgın en ağır vuruşlarım
gecenin zifiri karanlığında.

sağır ve dilsiz kurgularımda zaman
uyaksız dizelerim sorgular hiçliğimi,
kahrından depreşir...
semalarda yüzüyor bir kuğu gibi
fırlama rüzgar, uyuturken beşiğinde
en uzun geceyi.

zalimce bir yengi, hain oklarını
saplıyor sırtına en uzun gecenin
bölününceye dek en ufak parçalara
aynasını karanlıkta çerçevenin.

yok oldu saltanatı gri renklerin
şimdi zamana isyanlarım depreşir
fırlama rüzgar, o uzun *******in
benden uzak, ufuklarda sevişir!

Gerekçe
günlük hayat bizi
...........karamsarlığa
bazen büyük umutlara
iterken,
açık kalsın penceren
ışık girsin.
koyu karanlıkları
terk etmelisin!

bırak, yarınlara giderken
yüreğinde biraz gerçek aşk
gönlünde biraz ışık olsun,
istikamet - umutların
yarınların - şiir tadında olsun!

Gizemli Teslimiyet...
filiz tutan sarmaşıklar
gizlemişti sırrını
.....çocukluk yüzünde,
ilk göz ağrısıydı, yeşildi
ilkbahar.

arda kalan mevsimleri
kovuyorken mertliğiyle
.................güçlü kayıtsızlığı
tünemişti benliğinde
anlamsız ve ciddi bir sebep!

suluyordu hala amaçsız bahçesini,
kokusuna toprağın
kenetlenerek.

serindi uykuları,
tatlı sert yakıyordu rüyaları,
yüreğinde yarattığı
.........destanlardan ibaret
her sabahın doğuşunda
deliyordu dağları
......takılmadan ağlarına,
ne rüzgardan umduğu bereket,
ne de hayattan nefret.

karanfili, kırmızı gülü taşıyandı
ve kırmızı ne varsa
........yüreğinin köşesinde
sararmazdı yeşilliği yaprakların
mevsim yağmurlarının altında!

bir ölümsüzlük anıtı olmalıydı
efkarını gizlediği,
bir ölümsüzlük anıtında
durgun bir ırmak.
akıyordu oysa...köpürerek,
denize doğru,
özgür bir limana saplanarak!

Gönül Bilmecesi
yine gurbet! .. şarkıları eyledi
yalnızlıkta gönlüm
rüzgarı yalıyor nameleri
güçlü öfkemin,
elimde kalan çiçekler
...........penceremde büyüyor
hançer acısı her gece düşlerimin.

uyanırım oysa...
ışık saçmadan güneşin kızıllığı,
düğümlenirken yarınlar
.............unuturum yalnızlığı
öğle vakti, ufuklarda sancıdır
türkülerin ezgisi
akşamları, çok uzaklarda
kaldığın düşüncesi.
anladım, sahte görüntün
....................yüreğime akıyor
kanadı kırık, hapis olmuş
bir gönül bilmecesi.

Gönüllü Varlık
çılgın bir yanımda mesafeler
alamadığım,
diğerinde - dipsiz zaman!
ve ben sıkışan, buğday tanesi
iki kaya arasında eziliyorum,
ufalanıyorum...
kaderin dağıttığı metelik
tavrından,
üstelik - her zaman!

Gözlerim Zamanı Okuyor
soyunuyor var oluşum...
soyunuyor, doyumsuz bir kaos içinde.
çekilmişim sessiz bir sokağın
en ücra köşesine - güneş alıyorum!
aslında, bilmez miyim
ben buyum...
biraz da üzülüyorum!

ve gocunmuyorum,
perdeler açık çarşı pencerelerimde,
yüreğimde...yaz yangını!
nasıl da yakışıyor tenime güneş
dokunurken yanık yüzüme.

aslında, soyunurken var oluşum
gözlerim zamanı okuyor,
gökyüzüne çıplaklığı güneşin
her saniye çakıldığı yerde!

Granitten Sert
granitten sert bu gün düşlerim,
avuçta ödül.

çıplak gövdesi naraların,
yüreğim bülbül.

ağaçları kurumuş bahçe,
yaralı gönül.

ter, köpük içinde zıpkınım,
okları bir gül...

Güya
bazen sımsıcak bir esinti
beyhude yüreğimde
demlenir
ciğerlerim irkilir boncuk boncuk
her sabahın seherinde
akşamları gökyüzünden
kayan bir yıldız
.......eceline yenilir
zalimce harcanan şu kısa
ömrümün seferinde.

oysa, adım adım koşarken
hayatın derinliğine
*******i sevmiştim ben,
gündüzleri de...
(kendi hırsıma yenildiğimde! ..)
yaşamın sihrini büyüklerimden
dinlemiştim
........kutsallığını da!
dillerden düşmeyen nasihatleri
özlemiştim yaşlılığımda.
yüreğimin büyüklüğünü gizlemiştim
dev aynalarda
mehtap ve yıldızların
..........hasretini hülyalarda.
geçmişimde
olgunluğa vurdum mührümü,
acımasızca harcadım
boşa geçen ömrümü!

Haksızlığa Yaslandı
sırılsıklam yağmursuz havada
tenini kurutan ıslak gömleği,
ateşten yumak gibi sırtında.

daralıyordu yürüdükçe caddeler
gizliyordu izlerini kazma, küreğin
nasırlı ellerinde.

yüzünü kavuran ağustos sıcağı...
gözlerinde hırçın delikanlılığı
işsizliği oynuyordu...

sevdiği ılık meltemini rüzgarın
arkasında bıraktığı yelesini
gizliyordu sanki - yüreğinde,

hızlı adımları, yaşadığı fırtınaları
affetmiş gibi kemiriyordu -
beyninde isyanlarını.

bembeyaz yüz örtüsü gizleyemezdi
yağmur bile silemezdi - biliyordu
terk edildiğini...

bir varmış, bir yokmuş masalların
sırrına yaslandı... izliyordu
haksızlığa yenildiğini..

Hani Nerde...
ey yalnızlığım benim,
hani nerde dingin ve heybetli
*******imin serin kokusu,
beni yormayan özlemlerim,
atıyorken üzerimden yorgunluğu!

ey yorgunluğum benim,
hani nerde yılların ezgisi, uçup giden!
çaktırmadan çekiyorsun ruhumu,
kırılgan durgunluğumu
zamanın içersinden...