Rüzgara Es Dediğim Yerdeğim

Rüzgara es dediğim yerdeyim.
Karşımda,
Bulutlara yağ diyen dağ.

Gel-gitlerde düşüncelerim
Ağlarını boş toplayan
Balıkçı hüznüyle
Gömülü gözlerim
Denizlerin sır vermeyen karanlığına.

Bir yaprak yeşili
Umut saklı avuçlarımda
Yitirme telaşıyla titremekteyim.
Tükendim...
Rüzgara es dediğim yerdeyim
Karşımda
Bulutlara yağ diyen dağ.

Bilirim,
Esecek rüzgar,
Açılınca avuçlarım
Savrulacak bu kadarcık umutta
Yağacak yağmur
Islanacak iliklerim.

Nevin Kurular

Sabret!

Değirmenim;
Kendi kendimi öğütürüm içimde
Ufalarım bölerim
Her hücremi
Varoluşlara çoğaltırım..
Aklarım karalarımı..

Çaresizliğin,
Mahsul harmanın da bile,
Umut umarım...
Umut Can!
Ummak,
Kendini baştan yaratmak gibi belki
Bin bir biçimde
Bin bir renge boyamak.

Sabret gün güneşim!
Sabret...
Yeniden Doğmak için
Dönmelerin kendi etrafında
Dört duvar arasında sıkışmaların
Farz et ki.... ben için olsun.
Farz et ki
Hani Karanlık ayaz bir gecenin ardından
Ekvator güneşinde yanmak gibi olsun
Sabret!
Geçecek de! ...
Bitecek de!
gayret...
Sen için....
Gelecek için..
Güzellikler için ha gayret.

Nevin Kurular

Sarılır Düşler *******e

Kabarır güneşi derinliğinde yıkayan sular
Lebideryalara ulaşır med_cezirle
Ayrılığa inat bize inat
Gurupta birleşir Gök ile Yer
Bir bak!
Her akşam seferinde bir bak.!

Göçebe bir buluta dolar ağlamalar
Günlere inat sitem ile
İner, kavuşur toprağa tohumları çatlatarak
Gövermeler mevsimlere
Pembemize inat
Renklenir biz yerine

Aymaz bir yangın sabırla..
Alazlanmış yüreklere
Bekle! demelerle.
Titrer O, ayaz umut
Ummak saymalarla
Sarılır düşler *******e…
Bir gerdan uyumalara inat
Gezinir mısra mısra
Sessizliğe feryat hecelerle.

Nevin Kurular

Semazenler Misali Dön desen Dönecektim

Hiç hoşuma gitmiyor tutarsız tavırların
Sendeki eksikliğin cezasını ben çektim.
Ömrümü tüketti hep senin pişmanlıkların,
Karar versen yinede git desen gidecektim.

Ne kal dedin yanımda, nede özgür bıraktın
Ne terk edip de gittin, nede yanımda vardın
Rüyalar kadar gerçek, hülya kadar yalandın.
Aşka zehir katsan da verdikçe içecektim.

Hoşça kal dediğimde, kaşlarını çatardın
Biraz hüzün bulutlu, biraz mahzun bakardın
Bazen acı sözleri kurşun yapıp sıkardın
Vurmana gerek yoktu, öl desen ölecektim.

Ne vardı ne de yoktu, bizi bağlayan bir bağ
Vuslatlar çakıl taşı, hasretlerse sıra dağ
Şaşırdım dört yönümü, solum oldu şimdi sağ
Semazenler misali dön desen dönecektim.

Söylerdi; dinlemezdin, yüreğinde ki O ses
Ya yanından ayırma diyordu ya ümit kes
Seven insan verir mi, ayrı yerde son nefes
Çağırsaydın yanına koşarak gelecektim.

Nevin Kurular

Sen Gidersen Ben Biterim...

Yaşam; yaşamaksa zamanı,
Zamanları sünger gibi emdim yokluğunda
Göz pınarlarımı emdim
Yetmediği vakitler
Vampir açlığıyla kan emdiğim *******
Benimdi.. sensizlikler.

Umut pan zehirdi
Sensizliğe ölmelere.
Bekle diyen çığlık nefes verirdi bekle!
Bir astımlı yıldız göklerde
Göz kırpardı fersiz geceye
Gülümserdim sessizliğime.

Bir cenaze vaktiydi günler
Bir ufukta güneş doğar diğerinde ölürdü
Katil akşamdı.
Şafak,
Yarın vuslatına süslenen gelinlerdi
Dün!
Umudun düğünüydü.
Allayıp pulladığım.
Can pazarında yitirdiğimse gün'dü
Solardım...
Mevsimsiz solardı sarı güller
Gülleri,mürdümlere boyardım.
Tez elden olmasın gitmeler.

Suçu bilinmez,
Hüküm giymezdi takvimler.
Müebbet sevdalın ben..
İmamelere sabır sayardım
Hücre hücre yanardım..
Sensiz sessiz
Duvarlara ağlarken.

Zehir zemberek tohumlar patlardı
Düşerken üç cemreler
Duyardım kendi sesimi
Bir toprak iniltisinde
İsyanımla,
Gel diye diye
Taşlar yarardım.

Böyle aradım!
Böyle yaşadım!
Sensizlikte bu kadardım.

Bunun için serilirim gelmelere
Kendimi yollar ederim.
Bir söz kalsın kulağında
Yalnızca bu söz,
'Sen Gidersen..Ben Biterim'
Biterim can biterim.

17.12.2004
Nevin Kurular

Nevin Kurular

Sen! Diye Diye...

Esmer bir ağıta katmışım türkü türkü
En onulmaz yaralar açmışım sen diye diye
Çalmışım sinem sazını
Vurmuşum tellerine
Dağlamışım yaramı.
Gurbet dağlarına çöken sis ile
Bilmişim ırağını
Uzağına mecbur kalmışım..

Mor bir ufka çekmişim hasretini
Zambaklar koklamışım sen diye diye
Bıçak sırtı *******
*******de ağlamışım
Katar katar hüzün taşımış
Garlarında soluksuz dinlenmeler.
Trenleri, bahtım renge boyamışım
Ağlıyor alnımda ki çizgiler.

Mavi turna kanatlarına
Nameler yazmışım
Uçurmuşum adressizliğine
Ulaştıramamış,duyuramamışım
Sen diye diye feryadımı
Bir kıvılcım ateş bağrına
Yakamamışım
Bundan önce şöyle gönlümce.

Ah! .. zamansız zamanlara
Yarım kalmışım..
Dolu dolu çağlayışa..
Firar körpelikler.
Bir kırık dal sende kalmışım
Bir güz solgun bir yaprak
Düşmüşüm ellerine
Sen diye diye...

Nevin Kurular

Sensin Sen

İlk pembe gülüşüm sensin
İlk sevinç çığlığım
Yanağımı ıslatan
Mutluluğun gözyaşı

Krizantemim, kırmızı gülüm, kır çiçeğim
Sensin mis kokulu dört mevsimim
Baharda dirilişim
Sonbaharda göverişim
Binlerce renk gökkuşağım
Son mevsime yağan karım
Akpak umutlarım
Alın yazım sen
Yürek ağrım sen

Ömrüme bengisuyum
Neşeme tomurcuğum
Okyanusça derin mutluluğum
Bahar yelim sen
Ayağım elim sen
Gözlerime doğan güneşim
Biricik eşim sen.

Sensin aşk iksirim
Yazılmadan coşan şiirim
Talihimin gün gözünde sevdiğim
Yürekteki dürtülerim
Gökteki köPage Rankingülerim sen.

Başımı dayadığım huzurum
Kıvancım mutluluğum
Aldığım her soluk hava
Yediğim her lokma
İçtiğim suyum sen! sen!

Nevin Kurular

Sevişir Şiirimle Şiir (*)

Unutmayacağımdan.........
Unutmadım seni.
Sadece mahkumum şimdi şartlar gereği suskunluğa
Acıtıyor içimi ulaşamamak şöyle gönlümce şiirim.
Ama uzak olmayacaktır kavuşmak.
Bu günlerde geçecek........
Ve tutsaklığı bitecek
Sessizliğimin.

Yalnızlığımı hissettiğim koridorları
Bırakıp ardımda.
Sıcaklığına ulaşan kapıları,
Birgün veya bir gece açacağım.
Ve işte bu bekleyiş demlenmeleriyle
Seni gönlümce yazacağım.

Özlemlerimle
İçimden taşacak ırmakları...
Durduramayacak setler o vakit
O vakit işte....
Gör nasıl.,
Gör nasıl..... sevişirmiş
Şiirimle Şiir.

(*) şiir yazma özleminedir şiirim

Nevin Kurular

Sevmeyi Öğrendiğin Gün Bana Gel

Yüreğimi sıcak
Kollarımı açık tutacağım senin için
Hayalini donduracağım göz bebeklerimde
Renklerini yitirmeyecektir mazim.
Sabır tespihim imameye gelse de bekleyeceğim.
Sevmeyi Öğrendiğin Gün Bana Gel!

Uzunhava çaldıracağım
Zamanın tüm tellerine
Es dememek için beklemelerime
Hiç sevmediğim üç noktaları kullanacağım
Hikayemde
Üstelik, bilemeden kaç kere
Noktaları virgüle çevireceğim.
Keşke! …
Keşke dedirtmemek için dilime,
Pişmanlık sözcüğünü dağarcığımdan sileceğim.
Sevmeyi Öğrendiğin Gün Bana Gel.

Yeminim olsun
Yalnız sana açık bu yürek..
Ve seni
Hep seni
Bekleyeceğim
Bekleyeceğim...

Nevin Kurular

Sevmiştik

Senelerin figanıydı
Kümülüs mavide boğuluyordu
Sis etkisiz kalmıştı ilk defa vuslatlara
Gri, şaşkın teslimiyete bırakıyordu kendini
O sabah semasında
Gözler biten yasına fıkırdıyordu
Gelişini kutluyordu varoluş.

Vardık! artık..
Gün kadar gerçek hülyalara vardık.
Sır işledik sırma sırma
Pare cana hale..
Bağrımıza hanlar yaptık.
Orman gövermeler
İlkyaz halayı sevinç hücrelerde
Yenibaştan dikildik hayata dimdik
Aşk gücünce yaşamaya yemindik
Çok mevsim yazdık alnımıza kader diye.

Yanlış hangi yazgıda şimdi.
Attığımız her zar dubara duygulara
Açmazlara an oldu yenildik
Mecal ile dikildik
Umut iblisin kaygısında
Zaman serzenişi doğrularda
Dosdoğru Sevdik!

Savunmasız yargılardan
Nasiplenen gizdik
Garip anlamlardan müebbete hüküm giymiştik
Hasret anaforu bir evren döngüsünde
Yörüngeye girmiştik.
Suç bizdik
Sevmiştik

Nevin Kurular