|
Bir Gülün Hikayesi
Buz gibiydi toprak
gökyüzü karmakarışıktı üşüyordu elleri bulutların donuk donuktu gözleri tesadüfen atılmış bir tohumun beklentisi çok az bir ışıktı henüz dalına doğru yönelmemişti yaprak… kar yağdı lapa lapa rüzgar esti çılgıncasına raks ettiren melodiler çalarak sürgün yapraklara dallarda çiçek yerine kuşlar açıldı ay saklandı bulutlar arkasına yıldızlar çıkmayı hiç istemedi ayazın tipili balosuna bir fidanda bir zerre uzandı dal ucuna dudağında her renkten renkler vardı hediye son verdi zaman üşüten orucuna yeniden fırsat doğdu sürgündeki sevgiye güneşin gitti ürkekliği ay salınmaya başladı sereserpe yıldızlar dansa tutuştu burçlarla her gece depreşti gülnihâlin yürekliliği duyguları heyecanlarla tutuştu ısındı toprak ne kadar şükretse azdı cemreye su ısındı nazlanmalar kendiliğinden bitti açıldı yaprak goncalarla doldu fidanlar duygular tomurcuklandı bir gül açıldı binlerce güle bedel sevgiden her yüreğe saçıldı İtiraz yükselmedi kimseden San ki o güldü…özlenen…beklenen!. Bütün güllerin sevildiği ondandır güle benzetildiği sevgililerin…sevenlerin bütün güller soldu kurudu bütün fidanlar sevgi gülü solmayacak görecek yaşayanlar gülün sevgisi tükenmeyecek ölmeyecek…ölmemeli…sonsuza kadar. 01.07.03 |
| Forum saati GMT +3 olarak ayarlanmıştır. Şu an saat: 09:50 PM |
Yazılım: vBulletin® - Sürüm: 3.8.11 Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions, Inc.