İmaura
 

Bir dalda duramayacak kadar haylaz kuşlar
Bir gönülde nasıl ağlaşacaklar


Bir yasemen sararken şiir yanımı
Hiç aşık oldunuz mu sorusu çınlamakta yürekte
O benim aşk büyüğüm dediğiniz
İmaura gözlü kız
Yakamoz avına çıkmışken yıldız koyda
Gece aheste aşk sarılımlarında

Göz atmakta kumsal Ponante boylarından
Bir damla süzülmekte habbele ağıtlarına

İçimde yazgısı sırlanmış napoliten bir şarkı
Çıkmakta hayatımdan T’amo e t’amero

Pürneşe açılımlarında dalmışken imbata
Rüzgar sevda gibi sarmakta bedenlerimizi
Samanyolu hülyalarına sallanırken ellerimiz
Avuçlarımızda bir dilim umut gönül yoldaşımız

Halay avazlarında atılır sevda çığlıkları
Bir yaşanmışlığın akıl düşkünlüklerinde

Ahdetmelerinde “bu yıl yine ada sensiz...”
Yıkılmakta fasıl Halki Palas duvarlarından
Selam salarken yalnız gezen yıldızlara
Uzaklardan el ederdi bir garip Orhan Veli

Tüketilen gözler ve kaybolan görüntüler eşliğinde
Hep başka bir bedende küllerinden doğma arzusu

Ada sahillerinde sallapati yürüyüşlerim
Adım söylemlerine geçiştirmelerdeyken
Bir hicaz taksim edasıyla doğmakta
Aşk büyüğüm dolunay tangolarında

Nerden sevdim bu genç kadını İmaura
Söyle nerden aşk büyüğüm...