Kal Benimle Canım
 

Gizemin soğutur yalnızlığımı
Sobamda yanan kömürün
Ürkek ateşi gibi
Vurursun bedenime.

Bir kelebeğin
Kanat çırpışına benzer yüreğim
Atar hafif hafif derinlere.

Dolgun bir ses tonuyla
İsmini çağırır tüm varlığım
Ve bir kum tanesi oluveririm
Saklanırım Ruhuna.

Uyandırırsan
Sabahım olursun
Çeker alırsın
Benliğimi benden
Dokunursan ellerime
Akar giderim denizlerime
Ve bir bahçe kurar
Büyütürüm sevgini her yer de.

Gidisinde yolların olurum
Gelişinde yağmurlarınım
Yeter ki olduğun gibi
Kal benimle canım.