Ey Yurtsuzluk Beni Tükür...
gecede kanayan
ateşlerin közüyüm
gidenlerden
yüreğim yanar
düşlerim üşür
karanlıklarda kayan
göktaşının özüyüm
ey yurtsuzluk beni tükür
çok eski bir yitiğim
sahibini arayan
unutmuşum
kimim-neyim
benliğim farır-yüreğim çürür
okyanusun dalgaları
kaç bin mil düş büyütür
coşar gelir-taşar gelir
soğuk kayayla öpüşür
göynük göynük bir korkum var
yoruldum-usandım gayrı
aşksız-yalnız ve yaralı
geldi de geçiyor ömür
diken sarmış yüreğimin dağını
hayat gönlüme gül düşür
|