Hüznün Öpülmedik Yerini Bırakmam
Uyandı yeryüzüm
Mahmur bir yeşilliğin koynunda
Havada aksak bir bahar
Yüzümde aşkın bin hali
Suları yere çeken aymazlık
Geceyi heba etti
Kambur bir yaslanışla
Kokuyor efil efil
İçime ömürler dolduran hayat
Kokuyor kokluyorum
Perdelerin ardı giz
Hüznün öpülmedik yerini bırakmam artık
Tadı akıntılı bir ırmağa çalıyor
Sevdanın artık bu sabah
İpekler kuşandı ellerim bu doğru
Yenilendi gözlerim
Sabahtan sabaha kadar
İlikledim aşkı göğsüme
Terim aktı incecik
Zar atmaktan değil
Emek vermekten aşka
|