kaRANFİL KOKAN YARİM...
Gözlerinin karası kalbimden vurur
Ayrılığın acısı yakar kavurur
Dört duvarın içindeyim karşımda sensin
Kaaranlıkta aydınlığı düşündürensin
mahsun yüzün görünür ay ışığında
Penceremden buz mavisi akıp girersin
Soludukça tenini coşar yüreğim
Ay ışığım kaybolur Bomboş ellerim
Karanfil kokan yarim
Hüzünlü bakan yarim
Sensiz geçmiyor yaşam
Yollarını beklerim...
|