Dört bir yandan kuşatıldım ihanetin zehirli telleriyle
Hazan mevsimin arta kalanı ile
Gözlerine bakarak konuşamıyorum bu kez
Ben olarak konuşamıyorum
Öfkemi eğmem önünde
bekleme esmem rüzgar gibi
gözyüzü maviliklerine asılıpta inmem kuraklığına.
anayan kalbimin üzerinde yalınayak yürüttün beni
Yaralarını gülümseyerek öptüm
kokunda bin bir dünya gezindiğim sahte hayalim
Şimdi çek ellerini yüreğimin tükenmiş bereketinden.
Türkülerini çek
Elindeyse git eşiğimden
Kalemimden
şehrimden.
Yüreğimin beyaz martılarına ilişme
|