Kara GÖzlÜm
Ya terk edip gidersen,
Öksüz kalırsa bu virane gönül senden,
Kime sığınırım yoksan sen?
Dağlar...
Taşlar...
Yokluklar...
Hicranlar tutar gönlümü mesken.
Gidişin beni kahreder.
Sığmaz bu beden dünyaya,
Kahırları yüklenip yorgun gönlüm sırtına,
Yanık bir türkü,
Ermiş bir derviş gibi,
Dolanır durur hüsran yollarında.
Gece ile gündüzü kardeş,
Kayboluşları acılara eş,
Ayrılıkları kalleş bilip,
Gönül tahtında ecel ile sohbet ederek,
Hayatı gül yoklugunu diken sayarak,
Sonzuz sessizliklerde ömrü adımlayarak,
Dolaşırım gidişinin hicran kokan sokaklarında.
Kara gözlüm...
Bu yüzden korkarım sana gülümsemekten.
Ya ayrılık varsa diye ürkerim,
Yanına gelip kokunu hissetmekten.
Sırf bu yüzden,
Sevdaların en güzeli.
SENİ UZAKTAN SEVMEK...
|