yokrunuz !!...
aynalara çarpıp dökülen hüzünlü bakışlarımın kırıkları çıplak
ayaklarımı kanatıyordu..-yoktunuz
iyileştim sonra..yavaş yavaş ayaklarımın üzerine tekrar basar
oldum..-geldiniz..
hep kızardınız 'bu senın hayatın,bırak herkes için
üzülmeyi.'derdiniz..
anladım..kendim için yaşamaya başladım..bu benim hayatım
dedim..başkalarının hüzünleriyle kendimi yaralamaktan vazgeçtim
dedim..;sevinirsiniz sandım benim adıma.bu kez de bencil oldum(:
aşkı çok ilahlaştırdığımı düşünüp üzülürdünüz benim için.
|