bügünümün ve yarınımın aydınlık yüzü...sana sesleniyorum tüm
çıplaklığımla...
anladım kendimi neden tümleyemediğimi...ruhumun kesişen
benciliği..ellerimin
değdiği heryere bulaşırken nasıl yapabilirdim...nasıl bırakabilirdim
başka ruha
kendimi...ve sen geldin geleli bir başka yere taşıdım
benliğimi...baktığım
pencereden hayat bambaşka görünüyor şimdi...kapımın önünde yanlız ve
ağlamaklı bencilliğim...halen o eski acılarla kandırmaya çalışıyor
beni...
korkularımı salıyor kapının altından
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|