çocuklugumdan kalmadır eski bir yara gibi.
çünkü saatlerce göge bakamam artık.
bir saat işliyor içimde,
biraz daha yabancı oluyorum
kendim için biraz daha unutkan.
ama uçurtmayı vurmasınlar...
yagmur yagıyor.
bugulu pencereden bakıyorum gökyüzüne.
yoksa yalan mıydı?
o tahta kızak,
bütün yeryüzünü dolaştıgımız
o süpürgeden atlar
evden kaçışlarımız...
ya o çocuklugumun lekesiz düşleri?
hani gökkuşagıyla,
bulutların üstüne tırmanıp;
o koca devin misketlerini çalacaktık seninle.
hay
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|