Kim bilir
Kim bilir, belki bir gün
Beklenmedik bir anda karşılaşırız.
Belki,bir tatlı tebessümle
Belki, bir göz kırpmasıyla
Belki de, başımızı eğerek
Hafiften selamlaşırız.
Zaman sünger gibi silmiş olacak maziyi
Küllenen ateş yanmayacak
Mazi hatırlansa da,anılmayacak
Kahretsek de, karşı gelmeyeceğiz kadere
İki eski dost olarak tokalaşacağız.
belki de
Deşmeyeceğiz kabuklanmış yaraları
Anılar iz bırakmış olsa da, yüreğimizde
Geçmiş yer etmiş olsa da, belleğimizde
Çocukları soracağız birbirimize
Havadan sudan bahsedeceğiz.
Buram, buram hasret koksa da özlemlerimiz
Gitmek için ayrılacağız
Ayrı, ayrı gideceğiz evlerimize.
Hayatın akışına bırakarak kendimizi
Yan yana gelsek de açmayacağız sevgimizi
Duygular düğümlense de gırtlağımızda
Acılar yürekleri bursa da
Hatırlayıp direnemediğimizi
Mutluluklar dileyeceğiz birbirimize.
Düşünerek çocuklarımızı
Eşimizi, evimizi düşünerek
Allah’a ısmarladık diyeceğiz
Bakışlarımızdan kaçıracağız gözlerimizi
Kim bilir
Karşılaşsak da günün birinde
Maziye gömeceğiz sevgimizi
Yusuf değirmenci
emekli emniyet müdürü
Şair Yusuf Değirmenci
|