Maşa
Baka,baka gecenin kara gözlerine
Umursamadan, utanç dolu kaygıları
Aldırış etmeden işlenir günah.
Çekinmeden bakışlarından pencerelerin
Yasaklardan haberdar değilmişçesine
Gidilirde gidilir kirli amaçlara
Ateşe mi desem yanması için
Savrulması için rüzgara mı desem
Düşsün diye bir girdabın içine
İtilirde itilir suç batağına biçare.
Kolu damgalı tabip önünde
Elleri kelepçeli çıkar savcıya
Umutlar kırık mahkemede
Anlamı belli kızıl yazılar siciline
İbrahim’in kurban ettiği koç gibi
Kurban edilir birilerinin menfaatine
Kurnan edilir fukara.
Boynu bükük götürülürken dört duvarlı zindana
Gururu gölge ederde uğradığı hüsrana
Tepkisini sararak son haykırış isyana
Maşa olduğunu kabullenemez
Sokulduğu ateşlerde yana, yana
Sarılır kendini ateşe sokan ele
Ben acırımda kendisi acımaz
Düştüğü hale.
Hala maşa olamaya hazır
Onu kullanacak bir kanlı ele
Şair Yusuf Değirmenci
|