Mevsimler boyu
Mevsimler boyu geziniyorum,hayallerimin peşinde.
Her mevsime benziyorum,her mevsimin bitişinde.
Bir yaz günüydü!
Şimşekler çaktı gök yüzünde
Arkasından haşin bir dolu
Yağdı bütün hıncını alırcasına
Kırdı kafayı kolu
Bütün haşmetini gösteriyordu
Sanki kızgındı, öfkeliydi bana
Adeta dövmek istiyordu
Bilmiyor ki!
Ben ezelden dövülmüşüm.
Son bahar öz benliğini koydu ortaya
Yapraklar saçlar gibi tek,tek düşüyor yere
Tabiat benimle bitkin,benimle dertli
Ağlıyordu son bahar akşamları
Tıpkı benim gibi.
Kış acımasız,soğuk tatsızdı
Yer yüzünü örttü beyazlar
Dünyanın güzelliğini kapattı karlar
Yıldız,yıldız uçuşarak saçlarıma konuyorlar
Bilmiyor ki saçlarım kardan da beyaz.
Baharda seller gibi coşkularım
Kar erir ben eririm
Toprak canlanır,
Ben heyecanlanırım
Nisan yağmurlarını verir toprağa
Ben göz yaşlarımı veririm.
Her mevsime benzerim,her mevsimin bitişinde.
Mevsimler boyu gezerim, hayallerimin peşinde.
Şair Yusuf Değirmenci
|