Meyhaneler benim evim gibi
O çılgınca geçirdiğimiz seneler
Hani şimdi nerdeler neredeler
Engin denizlerde mi dersin
Kızıl ufuklarda mı sanırsın
Uzaklarda mı ararsın
Onlar artık mazinin derinliklerinde
Meçhule giden bir gemideler
Benim kalbimde seninle yaşayanlar
Senin gönlünde değiller
Gönlüne giren bir korsan tarafından
Benimle beraber öldüler.
Öldürüldüler
Sığınabildiğim yerler
Beni bana anlatan şu meyhaneler
Buralarda oluyor gizlenmeler
Buradaki gönüller
Hüzün dolu gibiler
Kaderin pençesinde
İnlemekteler
Bahtlarına küsmüşler
Haya kahretmişler
Sevdiklerine inat
Hayatı içkiye meze etmekteler
Yitik mutlarını arayanlar
Ağlamaktan pınarları kurumuş gözler
Bu meyhane köşesinde demlenmekteler
Derbederler.
Kederliler
Dertliler
Bana benimde sığınağım oldu
Bana da barınaktır
meyhaneler
Dosttur dert ortağıdır
Doldurulan kadehler
Boşaltılan şişeler.
Sigaramı yakıyorum
Senin beni yaktığın gibi
Şarabımı çekiyorum
Senin beni hasret çukuruna çektiğin gibi
Şişeleri kırıyorum
Senin beni kırdığın gibi
Sen gittin gideli
Meyhaneler benim evim gibi
Şair Yusuf Değirmenci
|