O gün
O gün, öyle bir gündü ki,akıllar duruyordu
Kimileri ağlıyor,kimileri gülüyordu
Kimi zayıf almış mahcup,kimi başarıdan şakrak
Kimisi coşup gülerken,kimisi neşeden ırak
Kimisi için ayrılık, bugün sona eriyordu
Bu gün, bana çekilmez azaplar veriyordu
Sömestri tatilinin birinci günüydü bu
Evlat bekleyen annenin, girmiyor gözüne uyku
Fakat, bu sayılanların hiç birisi yoktu, bende
Düşünen yoktu beni,kahrolası gençliğimde
Tahsilim yarıda kaldı, şu yoksulluğun yüzünden
Söyle felek, derdin neydi,intikam mı aldın benden
Ben, bir okul köşesinde, bir barınak arıyorken
Yardım et ya rab diyerek, Tanrıya yalvarıyorken
Kırılmıştı umutlarım,kadere boyun eğerken
Ahu figan ediyordum,arkadaşlarım gelirken
Otobüsten inen herkes, anasına kavuşuyor
Babasını elin öpüp,kardeşiyle koklaşıyor
Bunlara bakıp gördük çe,benim kalbim kaynaşıyor
Gönül hayaller kurarken,bir ok derdimi deşiyor
Ne olurdu? bende bunlar gibi mutlu olsaydım
Şimdi ağlamak mı gerek, bende gülebilseydim
Kaptırmışım kendimi,bu hayal rüzgarına
Divaneyim gark oldum,bahtımın hüsranına
Yürüsem de ne çıkar, bu karanlık yollarda
Bıraktım benliğimi, aklım hep okullarda
Kararan bahtımda ki,hicranla yanıyorum
Gönlüm bu özleme hasret,ben yine ağlıyorum.
Şair Yusuf Değirmenci
|