Şikayete hakkımız yok
Hakkımız yok şikayete
Ellerimizle yok ediyoruz kolay’ı
Ellerimizle zoru yaratıyoruz.
Yoklukla varlık arasında savaşım
Yoklar arasında varı bulamadıkça
Zoru.yenerek,kolayı yaşatmadıkça
Duyamayız övünç.
Vara,varlığa, ulaşmak güç
Kalmamış kimsede merhamet tutkusu
İnsaf çıkarılmış sözlüklerden
Baş edindiklerimize, şefkat uğramamış
Neden baş seçtik onları kendimize?
Gem vurmak yerine öfkemize.
Zehir içmişçesine içerken acıları
Gıcırdayan dişler ufalarken gerçeği
Feryat yüklü iken bedenlerimiz katar,katar
Gülmeyi unutan çehrelerin,anlatmak istedikleri
Nedir diyemiyoruz
Anlamak istemiyoruz
Tıkıyoruz kulaklarımızı
Anlatan dili dinlemiyoruz
Kendimizi şikayet ediyoruz kendimize
Başkaları mı anlatacak bizi, bize?
Düşlerimiz kap kara
Hayallerimiz harap
Istıraplar anlımızda çizgidir desen,desen
Umutlarımız karışıyor hıçkırıklara
Söyleyecek söz bulamıyoruz
Ödün üstüne,ödün veriyoruz
Ekranda huzur haykıranlara
Bırakıyoruz hakimiyeti onlara.
Kendimizi idare etmek yerine
Bunlara sürü yaratıyoruz
Takım tutar gibi parti tutuyoruz
Her seçimde oy hibe ediyoruz
Sen bilinçlenmezsen
Ben bilinçlenmezsem
O,bu,şu bilinçlenmezse
Çoğunluk kendini idare edemezse
Temsilcisini serbestçe seçemezse
Şikayete hakkımız yok.
Bunca aptallığa
Bunca cehalete
Bunca umursamazlığa
Bu kadarı bile çok.
Neden şikayet ediyoruz
Şikayete hakkımız yok.
Şair Yusuf Değirmenci
|