Bekle Bakalım
Gece çökmeden kentin üstüne,
Yalnızlığın sızısı anlaşılmazmış.
Güneş günü esir aldığında hiç kimse gelmesede,
En azından omuza bir kuş konarmış.
Karanlık öyle mi ya?
En muhtaç kuş bile gider,
Yem döksen avuçlarına.
Bir kanatsan canını,
Bir damla yaş bulamazsın canına saracak.
Yıldızsız,
Sessiz gecede dolaşsan,
Kim,kimsin diye soracak?
Bir adım ileriyi göremeyecek kadar yoğun sise karışsan,
Bir nefesle beyaz kayboluşları kim savuracak?
Üzgünüm ama bana sorarsan,
Yalnızlığınla sadece hüzün kavuşacak..
Bilmiyorsan,
Öğren daha fazla geç kalmadan.
Alışkınsan böyle kayboluşlara,
Yine de sislerin arasından birini bekliyorsan,
Bekle bakalım,
Belki de gelir istediğin,
Omzuna bir kuş daha konmadan...
Ali Yeşil
|