hep sevişme sonraları;
beni gözlerinin ıssızlığında
yabana terk ediyorsun...
uzaklaşıyorsun benden,
kendine ve bana yabancılaşıyorsun
benden ötelere,
karanlık bir boşluğa doğru
kayıp yitiyorsun...
yeni bir sevişme dürtüsü
benliğini sarana dek,
beni değil;
bedenimi özlüyorsun...
farkında olmadan;
aşktan ve kendine olan saygından/
kopuyorsun...
her zaman ki gibi;
bitmiş bir sevişmenin ardında
beni; gözlerinin ve yüreğinin
karanlığına hapsediyorsun...
ben sana mecbur,
sen benden uzak
ruhum ruhuna tutsak
bedenim çırılçıplak
adını sayıklıyorum,
içim kan ağlayarak
aşkına, sana ve bedenine
saygı duyarak!
|