Sular akarken bir yandan
su boylarında bir aşağı yürüyorum bir yukarı
savaş baltamı çoktan gömmüşüm toprağa,
tüten, çubuğumun dumanı.
kendi halimdeyim, ayna tutuyorum güneşe,
gözlerinin içine.
su boylarında eski damgalı pullar yüzüyor
mektupları belki hiç ulaşmamış adresine
gözler hala yolları gözlüyor.
ben umudumun bugünüyüm, yarını yazıyorum,
günlüğümün içine.
su boylarında ıslak prensesler gibi söğüt dalları
gölgeler emanetmiş demek ki bulutlara,
saklasalar ne olur aydınlıkları.
dünden fazla kaçırdım düşünceyi, başım çatlıyor,
topluyorum avuçlarımın içine.
su boylarında yürüyorum bir elimde güneş
tarihsiz pullar yapıştırıyorum adressiz zarflara
bir gölgeye saklanıyorum son buluttan ödünç,
çubuğumu söndürüp, savaş baltamı çıkarıyorum.
gözlerini yerleştiriyorum günlüğümün içine,
avuç avuç yüzüme sürüyorum.
Cevat Çeştepe
|