Susuz mutluluk
çeşmelerden hava geliyor su yerine
sondaj pompaları taş ve kum fırlatıyor gökyüzüne
su kaynakları yok oldu
nehirler kurudu
denizler de çekilmiş.
şalterler inince sayaçlar dönmüyor
şeffaf aksesuar olmuş elektrik ampulleri yanmıyor
trafolar yangına dönük
ışıklar sönük
her yer ne karanlık.
rafinerilerde yutmuş alevleri bacalar
en yüksek beygirgücüne koşulmuş yorgun atlar
grafiklerde iflas ibresi
enerji yok
makineler stop …
…….
hangi uzak bahçelerden geliyor şimdi
bu doyulmaz ve çiçek kokulu
çocuk kahkahası
bir güzel kadın ipe seriyor çamaşırlarını
renklerinde cümbüş tadı
en sevdiği türküyü çalıp-söylüyor yüreğinde
ayaklarını uzattığı gölgede
güneş tenli bir adam
omzunda tünemiş iki beyaz güvercin
mutluluk damlıyor kanatlarından
sular tükenmiş ama güneş sıcak mı sıcak
bak; uzak bahçelerden nasılda geliyor şimdi
doyulmaz ve çiçek kokulu
bir çocuk kahkahası, çağlayarak.
Cevat Çeştepe
|