Sürrealizm
duydun mu Salvador Dali düşmüş gökyüzünden
mızrak bacaklı filler gibi dört ayak üzerine.
piyanonun tuşlarında dolaşırken iskelet parmaklılar
birde ne görelim;
her susuz parselimde boy vermiş ağaçsız ormanlar.
nadide bir tomurcuk olup açmış
dere yataklarında tuzruhu kokarak akan eski ölümler
kılçıkları yenmiş balık sofraları benzeri
yapışıp kalmışlar kalenin burçlarına tokluk gibi.
duydun mu Salvador Dali düşmüş uçuk bir ay ışığından.
şimdi gördüğün her göz, bir parça şaşkınlık
beyazperde deme o kendi halinde bir cenin torbası
en yükseltilmiş beyinler güya onun içinde saklı.
duydun mu kim düşmüş boş otoyollara sırt üstü
haydi şimdi kan toplamaya koşalım …
………….
anlamadım ne diyorsun sen böyle dedi
karşımda oturan akşamüstü saçlı bir hanımefendi
saygıyla baktım gözlerine
gözlerimi alıp düştüğü yerden .
bundan sonra dedim, sayın hanımefendi
hep söz edeceğim güzelliklerden
memleketimden, sevgililerimden, ışık ve renklerden
bağışlayın beni, şimdi onun ön hazırlığındayım
iki bacaklı, fesleğen saçlı kuzu kapamanın açlığındayım.
duydunuz mu Salvador Dali düşmüş ….
Cevat Çeştepe
|