Boşuna Geçti Yıllar
Çıkmayan sokakta kaldım tek başıma.
Engellerle boğuştum yoruldum sonunda.
Herşey bomboş, bitti içimdeki arzular.
Sevgiye kanat açtım o da oldu sonbahar.
Yıllar çabuk geçti anlamadım birtürlü.
Yıprandı bu gönül gözyaşlarıyla büyüdü.
Hep hayallerle dolu ruhum avutmadı ki beni.
Yangın yeri kalbim, vurdu..yalnızca beni.
Çoluk, çocuk derken geçti zaman.
Bir de baktım ki ağarmış saçlar.
Ne verdi ki bu hayat bizlere.
Bir boşluk, içi hiç doldurulamayan.
Beklentiler farklıydı bir zamanlar.
Mutluluk geçici kalan yalnız yorgunluklar.
Unutmak istesekte, ya unutulmayanlar.
Kalbimiz perişan, boşuna geçti yıllar.
Menekşe Gülay
__________________
Buraya Kadarmış ..
|