Bir Gecelik Aşk
İlk heyecandı bu…
Bir gecelikti aşkımız…
O yaşta ne kadar şaşkınız!
15 Haziran 1974’te,
İstanbul 19 seferinde…
Ben bir tarafta,
O, bir tarafta…
Ben on yedi yaşında,
O benimle aynı yaşta…
Tam uykum gelmişken,
Koltuğa yaslandığımda,
Gecenin loş ışığında,
Karşıdaki aynada,
Belirdi birden, bir ay yüz…
Aynadan gözüme çakılan,
İki lazer göz…
Uyku mu kalır o an,
Gönlümü saran tatlı bir heyecan…
Başımı çeviriyorum utanarak,
Elin kızından sana ne gerek…
Fakat gönül bu, durur mu?
Gönüller boş olsa gerek!
Merak ediyorum, hâla bakıyor mu?
Evet, gözler hala üstümde duruyor,
Sanki bana, “Senden hoşlandım! ” diyor.
Bakışmalar böyle devam etti…
Ne ben bir söz ettim, ne o etti,
Arada bir tebessüm etti…
Fakat o ne güzel muhabbetti…
O bir tarafta, ben bir tarafta…
Ne önemi var, sanki yanımda…
Hiç önemi yoktu…
O otursun anasının yanında,
Ben onu hissediyordum yanımda…
Bütün bir gece böyle devam etti…
Ama ne muhabbetti, ne muhabbetti!
Uzun bir yol,
Uzun bir gece,
Nasıl da bitti!
Ne bir kelime konuştuk,
Ne bir işaret ettik.
Değmese de elim eline,
Konuşmasak da bir çift kelime,
O gözler bana yetti!
Ben söyledim ona sevgimi…
O söyledi bana sevdiğini…
Bir rüyaydı sanki…
Bir gecelik aşk ne yazık ki,
İstanbul’da bitti!
Ne büyük hazdı ki,
Karanlıkta bir çift göz,
Bana aşkı öğretti!
15.06.1974
(İlk Şiir Denemeleri’nden)
Mehmet KIYAK
Mehmet Kıyak
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|