Bir Pavyon Kızı'nın İlk Aşk Hikâyesi
Pavyon kızlarının en genci,en güzeli
İlk aşkını anlattı bana dün gece.
Dumanlıydı gözleri ve lîme lîmeydi dudakları,
Aralık kapıda mahmur bir ışık vardı- çekingen-içeri girmemeliydİ
Ve yüzünü gizleyerek anlatıyordu kız;
Lîme lîme dudaklarında çürükler vardı, görülmemeliydi.
Pavyon kılarının en güzeli
En güzel şarkısından daha güzel,
En güzel şarkısından daha nağmeli
Bir isim söyleyerek başladı hikâyesine.
Yemin ettim benden sır çıkmaz diye.
Baktım; o ismi her söylediği zaman
Bir dertli bulut gibi yoğuşuyordu gözlerindeki duman
Gözlerimle dinliyordum artık onu;
Sarı çiçeklerden bahsetti, güzel sözlerden.
Çürük dudaklarını ısıra ısıra
'Bırakmam seni demişti' diyordu,
Aşikâr... Seviyordu.
Uzunca sürdü hikâyesi,
Hem, hep aynı sözlerdendi belki;
'O gün' diyordu, 'bilemedim' diyordu,
Gözlerimle gördüm; sesi titriyordu.
Bir pavyon kızıydı o bugün,
Hem lîme lîmeydi dudakları,
Her gece satın alınabilirdi belki
Fakat, çürük dudakları arasında
Kutsal bir sır gibi saklayabiliyordu bir ismi;
Kötülükler, onu halâ yutmamıştı
Belliydi, unutmamıştı...
(1969)
Ünal Beşkese
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|