Minervanın Baykuşu
dayatmacı önyargılarla
iç benlerini tavaf ettiler
evler boştu!
suyun kendine akmadığı kadar
bilinmezdi adresler
mektuplar satır başlarında sustu
eylemsizlikten kırıldı ışık
yasaklandı çarpık gölgeler
ah incelikler!
nereye kayboldunuz
göz bebeklerimde yitirdim sizi
bulutlar çiziyorum tek başıma
kendine soyunmanın öyküsünü yazarak
yalanlar çiviliyor Minerva’nın baykuşu
hayal mahallesinde
yapayalnız
dış kapılarda mühür kırarak
iskana açılıyor evler!
onlar ki:
sevgiye aç
kederli
kırgın
şairlere benzer!
(18 Kasım 2004)
Naime Erlaçin
__________________
Buraya Kadarmış ..
|