Anlatamam
Gel,
anlatayım
senden sonraki
beni bende,
dayanılması güç
geçirdiğim
sensiz yıllarımı anlatayım
gel de,
yakınında mıyım!
herşeyin ilacı
zaman değilmiş
yokluğunda,
zaman geçti
arttın yüreğimde,
varlığımı unutturmaya çalışma
çabalarım
daha anlamlı
her gecenin sabahında,
emin ol!
bir an tutuldum
şüphe duydum kendimden,
sen yoksun.
El gibi gelir
yakın sandıklarımın
benzerse sana
gözleri,
her yeni saça
dokunur ellerim
bomboş sokaklarında
İstanbul'un
sana aittir diye,
dizeleri
farklı anlam yükler
benliğime
şiirlerin,
hepsinde sen.
Sen yokken
nasıl ben olurum
yeniden doğmalara inanmazken,
Ah annem,
yanar içim de
kimse bilmez
yokoluşlarımı,
derin uykulardaki
uyanışlarımı,
sessiz ağlayışlarımı.
Ah yanar,
yanar içim de
anlatamam annem
sensizliği,
ne yaşamayı
ne öylece
ölmeyi...
26/12/2007 23:37
Papatya Mergüz
__________________
Buraya Kadarmış ..
|