İstanbul Varlığımıza Yansıyan
Ruhumun ensesine sokulan geniş bağrında
Gönlümün eşiğine süzülen yaygın bağında
Varlığımın eşine savrulan aynasında
Hayatımızın soluğuna yansımış,
İstanbul aynasına yapışmış.
Yedi tepenin kalburunda, güzelliğin ikliminde
Düşünce dünyamızın penceresinde, genişliğin ilanında
Ruhları saran seyrinde, ilahi zarafetin ilinde
Zaman ve mekân hareketinde, insanlığı soran izinde
İnsanlığın soran keyfinde, varlığımıza yansıyan
Huzur meltemlerinin estetiğinde süzülüyorum
Duygularıma yığılan enginliğinde sürükleniyorum
Düşüncelerime atılan tokmaklardan sıyrılıyorum
İstanbul’un ufuklarına sokuluyorum
Gözlerim kaynıyor bu güzelliğin gezintisinde
Gönlüm bu genişliğin sevincinde
Kalbimdeki bulanıklık çözüldü bu zarafette
Kafamdaki sulanıklık döküldü bu estetikte
Fikrim doydu bu ilahi mührün aynasında
Düşünce dünyamın penceresinde
Duygularımı tabiata kilitleyerek
Gözlerin ufuk izleyişin sefasında
Gönlümün ağırlığını yatıştırarak
İstanbul uzakların şafaklarına kapanarak
İstanbul seyrinde, buhranların gerisinde
İstanbul güzelliğinde yoğunlaşarak
İki kanat süzüntüsünde buluşturan
Var olmanın yoluna koşturan
Hayatın anlamını oluşturan
Varlığın derinliğine daldıran
Düşüncelerin sellerinde, duyguların taşkınlığında
Fikirlerin gülşen kokusu zaferinde
Ruhları saran gezintide
Sana olan soluklarını biriktirerek
Değişimin öncüsü, gelişimin sözcüsü olunarak
Gaye ideallerin aynası. İstanbul
Özkan Karaca
|