Dumanıyla Gelen Kederim
Dumana verdim kararmış duyguları
Buluta dağılıp, uzaklara yağsın diye,
Geçmişim silinmeliydi hislerimde
Bulmamalıydı beni yıpratan sözlerle.
Sayfası kapanan gerçek, buluştu kaderle
Soluklandığım dağların yeşil yüzünde
Nefesime giriyordu manalı harflerle,
Kavuşamayan elleri getiren şarkım
Aynı değerdeydi,ateş olan hayaliyle.
Bir tarihin kara gözleri yaşanıyordu,
Tekrarlanıyordu saatler aynı nefeslerde,
Yürekten atılan heyecanın dünyasıydı bu.
O,ruhsuz düşünceyle kol mu uzatmalıydı,
Bırakılan yazıların devamı kızıl aşk mı?
Acaba soruları, yarınımda pişmanlık mı?
Bana, yarı aydınlık ömür mü sunulmalı.
(İstanbul / 23 Nisan 2002)
|