Kim Bilir Yalnızlığın Kıymetini
Kim bilir yalnızlığın kıymetini
Şairden başka.
Kim evcilleştirip
Canımıza susamış acıları
Katık yapabilir balımızla.
Fakirin ekmeğiyse umut
Benimkisi acılardır.
Hangi şair yazabildi ki zaten
Mutluluğun o bitmeyen şiirini
Hangi ressam çizebildi
“1961 yazı ortalarında Küba’nın gözlerindeki
Bitmeyecek sandığı tebessümün resmini.
Hala mezedir
Küskün rakı sofralarında
En güzel şiirlerimiz.
Hala çığlık çığlığa ağlar
Guernica'lar savaş meydanlarında.
Bin yıllık yoldan geliyorum
Bin yılın sancısı var titreyen bacaklarımda.
Bin yıllık bir ateş
Yanar hala avuçlarımda.
“Sallanır hala cesedim
Serez’in esnaf çarşısında”
Hala sıcaktır
Göğsüme saplanan kurşun Vietnam’da.
Ölüme giderken bile
Yaşamanın güzelliğini anlattım size sürekli
Tarihin yüzünü çevireceğini bizden yana.
“O gün gelip
Sadece bir gün kaldığında kurtuluşa”
Ben bir şairim
Kimse kurşunlanmadı benim kadar
Sınır boylarında.
Hiç kimse bir dalgayla arkadaş olmadı
Mahpusanelerin ıslak duvarları arasında.
Ve şunu bil ki
Ölüm öldüremez beni asla.
Hiç ummadığın bir anda
Belki kurtuluşa yakın bir zamanda
Doğarım yeniden
Şafağa yazgılı çocukların
Şehrin duvarlarına yazdığı
Kıpkızıl sloganlarda…
Melih Coşkun
|