Sen Yine Yoksun
Seni fısıldar rüzgar,
Duvarlar sessiz ağıt.
Ovalar kendine dar,
Hüznü ağlar kağıt.
Mevsimlere koşar zaman,
Günler olur saf saf.
Güneş ufka değdiği an,
Çullanır yalnızlığıma, karanlık taraf.
Sen yine yoksun,
Düştü üstüme bir efsun...
24 Şubat 2004 Salı, Danimarka-Køge 23:20
Necmi Ünsal
|