Bir Mahkumun Özlemi
Yok be dostum yok...
Burada hayaller dahi kayıp.
Ana yok,baba yok,yar yok,gardaş yok...
Anlayacağın bir başıma kalmışım,
Sabırla çekilen tesbihin tıkırtısı var,
Derinliklerden gelen hıçkırıklar var,
Volta atan mahkumların ayak sesleri var...
Burada hüzün var,hasret var,gözyaşı var...
Aah be anam nerdesin,
Nerde o gül kokan ellerin,
Nerde o leziz yemeklerin
Özledim...
Özledim seni anam özledim.
Aah diyorum bakıyorum semaya...
Belki,belki yarimi görürüm umudu ile
Yok be dostum yok,o da yok.
Yüzündeki gamzeleri yok,
Gözündeki ışıltı yok,
Bana o bakışları yok.
Bir başımayım bee
Senide özledim yarim,senide
Bazen düşersin,bazen hıçkırıklarla uyanırsın,
Üstün başın ter içinde olur,korkarsın.
Gördüğün rüyadan değil yalnızlığından korkarsın.
Aah be baba sen olsan korkarmıydım.
Babam var derdim,babam beni korur derdim.
Dünyaya isyan bile ederdim.
Önüme ordu gelse ne yazar bee...
Babam var derdim.
Sende yoksun bee...
Senide bıraktım dört duvar dışında.
Hani bazen destek ararsın,
Hani bazen sırtında bir el ararsın
Belkide gözyaşını silecek birini ararsın,
Gardaşım düşer aklıma,gardaşım
Beni destekleyen gardaşım.
Benim arkamı güvende sağlayan gardaşım.
Özledim ya onu da özledim.
Baharı özledim,kışı özledim,yazı özledim,güzü özledim.
Ben beni özledim,ben dünyayı özledim.
Bu dört duvar,bu dört duvar beni yıktı.
Elimdeki kelepçe sanki önüme yapılan sur misali...
Engelliyor beni bu paslı parmaklıklar.
Of be diyorum...
Geriye bakıyorum ne için,ne için yaptım ben?
Ne için yattım ben?
Kimin için?
Hiç kimse için.
Ben işte bunun için özlüyorum.
|