Deniz gözlüm...
Deniz gördüm maviydi.
Sanki gözleri sahiciydi.
Ve eğildim ve öptüm.
Bir içim su gibiydi.
Lakin o hep ağladı.
Mavi gözleri çağladı,
Mavi mavi akan ırmaklar gibi.
Tesellim zati o benim değildi.
O mavi bir ülkenin mavi bir evinde,
Mavi düşlerle süslü
Uçuk mavi geceliklere bezenmiş,
Maviş gözlü bir kadın.
Bense bir duman bir is karası.
Karadır uvuçlarımız.
Sevgiliye dokunamayız,
Kara kuru yollarımız,
Yüreklere tiz varamayız.
Doğuştan ela gözlerimiz.
Göremeyiz.
01/10/2003
Zeki Arlan
|