Bekle dur diyemezsin
Yarın bir haber olur her hecesi elemli
Kalkmış zamanı tutan o görünmez ejderha
Sesler sessizce bakar çığlıklarla saklanır
Birkaç gönül sancılı birkaç göz ıslak nemli
Kalan bir karanfildir güz gününde koklanır
Yırtılmış resimlerin her yanında acı var
Bekle dur diyemezsin zaman almak zor daha
Üşüyen kaderimi sıcağında yer tutar
Anladım ki gelenin alacak bir öcü var
Yüreğimin özünde mert yapılı er yatar.
Kaç kara ayna gördüm beni görür göstermez
Kaç kahpenin ardından kaç yiğit düştü âha
Rüzgârlarla yarışan kâkülleri yer yemiş
Yılların özlettiği yola gönül elvermez
Öyle bir kutlu ferman hecesi ses görmemiş
Kafesinde çıldıran bir serseri kuş üşür
Uykusundan uyanan çocuktaki sabaha
Hamurumda mayamı bir görünmez el çalar
Mutluluk serüveni ayrılığa dönüşür
Girdiği bağdan karga yemek için gül çalar
O gittiği günlerde sanırdım o gelecek
Sarılırken yüreğim vuslat denen silaha
Hasreti öldürmedim şimdi karşıma çıktı
Tarih boyu ayrılan bu acıyı bilecek
Gelen bir gizli emir karton kulemi yıktı.
|