Durulmaz Gönül
Alışkınsın derde gama cefaya
Artık zevk-ü sefa sürülmez gönül
Gönüller muhtaçken ahde vefaya
Yolsuza yol hali sorulmaz gönül.
Sen maksuda yetmek için koşarken
Matlûb için gönül aşkla coşarken
İnanan zilleti zulmü yaşarken
Hanede huzurla durulmaz gönül..
Kâfir kan doğrarken ekmeğe aşa
Yardakçı yalaka geçerken başa
Ağla varlığından düşen her taşa
Aşk bendi çamurla örülmez gönül.
İsyan et huzura çileye yürü
Nefsini atarak yerlerde sürü
Rahman potasına girerek eri
Bu halde divana varılmaz gönül.
Ulusoy’um can semaya asılır
Bir an gelir konuşulmaz susulur
Sanma hak yolda derman kesilir
O yolun yolcusu yorulmaz gönül...
|