Durma/m bir daha
kimsesiz asırlık denizimde
düşünce
gülüşün
gecemden uzak yüzüne y/akarım
sesinde
açan kırmızı çöl çiçeğime
bir b/aşka doğar güneşim
erguvana ilk uçurumda türkü
hırçın lodosla gelen kokusu
sorgusuz
gönüllü vurgunum
yarına tercihim
düne geçmiş korkudan
sessiz günah tohumu
sözünü bekleyen elime
titrerse sesin
bir eyvah yığılan yüreğimi
yüzüne vuran aynada y/akarım
çınar yaprağında yazılı umudum
içimde saklı yasak adına
gelincik yaprağı
saçındaki mor yağmurun
dalgasında kırılan yakamozu
martının gözünde y/akarım
sol omzunda işli dua
mesafesiz siyah orkide
göğsümde uyuyan
sarhoş nefesim
gülüşüne
düşünce
g/özüme g/özünden
y/akarım bir daha
-durma/m-
2/5/7
Zeynep Tavukçu
|