Bilmiyorsun....
Uzaktan da olsa
Yetişip karanlığıma
Bir bir yakıyorsun ışıklarını
Aydınlatıyorsun
En kuytu Bodrumlarımı.
Yorgunluğuna aldırmadan
Başak saçlarımı
Savuruyorsun
Rüzgarınla tarıyorsun
Ve hala bilmiyorsun
yaptığını.
Karıştırıyorsun
Gömülerimi
Değerleri seçip
Parlatıyorsun
Taç yapıyorsun başıma
Elmas ışıklı yetileri
Uzağından bakıyorsun.
Sevinçler kışkırtıyorsun
Dolu dizgin umutlara
Mutlanmalar adına
Çiçekler ekiyorsun
Kıraç dağlarıma
Bakmadan ayazına
Umudu varsaymaya
Salıyorsun.
Üşüdüm desem
Yakarsın ormanları biliyorum
Gel desem..
Delersin dağları
Cesurumsun.
Gözükara, Gönlü ak pak
Sevdiğim.
Nevin Kurular
|